Σιγά – σιγά φτάνει στο τέλος του ο πολύ δύσκολος χρηματιστηριακά Μάρτιος, ο οποίος είναι ο πιο απαιτητικός μήνας για τις αγορές από τον Σεπτέμβριο του 2023, κάτι που από μόνο του τα λέει όλα.

Πάμε λοιπόν να δούμε τις αποδόσεις των τραπεζικών μετοχών μέχρι στιγμής για τον Μάρτιο, με αρκετές από αυτές να εμφανίζουν σημαντικά κέρδη, κάτι που είχαμε να παρατηρήσουμε εδώ και πολλά χρόνια.

Eurobank: -15,60%

Τράπεζα Πειραιώς: -15,30%

Alpha Bank: -15,24%

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ΕΤΕ): -8,38%

---------------------

Τράπεζα Κύπρου: -10,2%

Optima bank: -13,50%

CREDIA Bank: +1,59%

Μετά την αναφορά στις αποδόσεις των τραπεζικών μετοχών για τον Μάρτιο, ακολουθεί μια ματιά στις σχετικές αποδόσεις από τις αρχές του 2026, λίγο πριν φτάσουμε στο τέλος του πρώτου τριμήνου της χρονιάς: 

Alpha Bank: -11,93%

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (ΕΤΕ): -2,85%

Eurobank: -3,36%

Τράπεζα Πειραιώς: +1,24%

---------------------

Τράπεζα Κύπρου: +4,79%

Optima bank: +9,73%

Σταθερά κρίσιμη παραμένει η κατάσταση στον τραπεζικό κλάδο, με ιδιαίτερη πίεση και στην Eurobank (3,31 ευρώ, +0,91%), όπου δοκιμάζονται κρίσιμες στηρίξεις που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χαθούν. Συγκεκριμένα, η μετοχή οφείλει να διατηρήσει την επαφή με τα 3,30 – 3,40 ευρώ. Διαφορετικά, αυξάνονται σημαντικά οι πιθανότητες για ένα νέο κύκλο πτώσης. Οι επόμενες στηρίξεις εντοπίζονται στα 3,00 ευρώ (αδύναμη στήριξη) και στα 2,92 – 2,90 ευρώ, που αποτελούν αρκετά ισχυρές ζώνες στήριξης.

Στα περίπου 3 δισ. ευρώ ανήλθαν στο τέλος του 2025 οι ανεξόφλητοι λογαριασμοί της ΔΕΗ, οι οποίοι προέρχονται κυρίως από παλαιές οφειλές της περιόδου της οικονομικής κρίσης και της νοοτροπίας «δεν πληρώνω».

Το βάρος αυτών των οφειλών μεταφράζεται σε ζημία που αγγίζει τα 2 δισ. ευρώ, η οποία έχει ήδη καλυφθεί μέσω προβλέψεων. Στην πράξη, το κόστος αυτό επιμερίζεται τελικά στους συνεπείς καταναλωτές, στους μετόχους αλλά και συνολικά στην οικονομία.

Παρά την πάροδο περίπου μίας δεκαετίας από την κορύφωση της κρίσης, η εταιρεία εξακολουθεί να εμφανίζει υψηλό απόθεμα ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων, μεγάλο μέρος των οποίων θεωρείται μη ανακτήσιμο. Συνολικά, οι απαιτήσεις του ομίλου διαμορφώθηκαν στα 3,736 δισ. ευρώ στο τέλος του 2025, με μόλις 645 εκατ. ευρώ να αφορούν μη ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι καθυστερήσεις άνω των 12 μηνών φτάνουν τα 2,325 δισ. ευρώ, δηλαδή περίπου το 62% του συνόλου, γεγονός που καταδεικνύει ότι το πρόβλημα συγκεντρώνεται σε πολύ παλιά και δύσκολα εισπράξιμα χρέη. Οι οφειλές μεταξύ 6 και 12 μηνών ανέρχονται σε περίπου 238 εκατ. ευρώ, ενώ τα πιο πρόσφατα υπόλοιπα είναι σαφώς χαμηλότερα.

Η συσσώρευση αυτών των χρεών αποτελεί άμεση συνέπεια της περιόδου της κρίσης, όταν η αδυναμία πληρωμών μετατράπηκε σε γενικευμένη στάση πληρωμών, με τη ΔΕΗ και το τραπεζικό σύστημα να βρίσκονται στο επίκεντρο. Το πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον της εποχής ενίσχυσε τη λογική ότι οι υποχρεώσεις προς δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας μπορούσαν να αμφισβητηθούν ή να καθυστερήσουν.

Η αναμενόμενη πιστωτική ζημία (ECL) για το 2025 διαμορφώθηκε στα 2,062 δισ. ευρώ, καλύπτοντας πάνω από το 55% των συνολικών απαιτήσεων. Ειδικά για τις οφειλές άνω του ενός έτους, το ποσοστό μη ανάκτησης φτάνει το 76,6%, κάτι που σημαίνει ότι η πλειονότητα αυτών των ποσών θεωρείται ουσιαστικά χαμένη.

Η εκτεταμένη κάλυψη μέσω προβλέψεων λειτουργεί προστατευτικά για την εταιρεία, καθώς η ζημία έχει ήδη καταγραφεί στα οικονομικά της αποτελέσματα και απορροφάται σταδιακά μέσω διαγραφών.

Τα τελευταία χρόνια, η ΔΕΗ έχει προσαρμόσει σημαντικά τη στρατηγική της για την αντιμετώπιση των ανεξόφλητων οφειλών.

Μεταξύ άλλων:

Προχωρά σε τιτλοποιήσεις παλαιών απαιτήσεων, μεταφέροντάς τες εκτός ισολογισμού.

Προσφέρει ρυθμίσεις πληρωμής σε δόσεις.

Συνεργάζεται με εξειδικευμένες εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.

Επενδύει σε ψηφιακά εργαλεία και νέους τρόπους πληρωμής για τη διευκόλυνση των πελατών.

Σημαντική συμβολή έχει και η μετάβαση σε μηνιαία τιμολόγηση από τον ΔΕΔΔΗΕ, αντί της τετράμηνης, γεγονός που βοηθά στον καλύτερο έλεγχο των οφειλών.