|
Στο
Παρίσι από την περασμένη
Παρασκευή είπαν να
πάρουν κάποια
πρωτοβουλία, γιατί εκεί
κάτω, στο Αιγαίο, οι
άνθρωποι άλλα λένε, άλλα
καταλαβαίνουν και,
τέλος, άλλα εννοούν.
Πήγαν λοιπόν σύμφωνα με
το πρωτόκολλο και
κατέθεσαν γραπτή
ρηματική διακοίνωση, η
οποία είναι η ηπιότερη
δυνατή φόρμουλα
διπλωματικής παρέμβασης.
Κατά τις γαλλικές πηγές
και σε γαλλική ορολογία
κατατέθηκε μία
«notification écrite
officielle», η οποία
έχει τη μορφή της
«simple notification
technique d'information
et non d'une
reconnaissance d'une
quelconque juridiction
turque sur ces eaux».
Μεταφράζοντας λέξη προς
λέξη τα ανωτέρω, για να
μην υπάρξει παρεξήγηση,
μια που το ζήτημα έχει
προσλάβει διαστάσεις
εθνικής εμβέλειας ένθεν
κακείθεν, έχουμε την
εξής διατύπωση: «Επίσημη
γραπτή κοινοποίηση», η
οποία έχει τη μορφή
«απλής τεχνικής
ενημερωτικής
κοινοποίησης και όχι
αναγνώρισης οποιασδήποτε
τουρκικής δικαιοδοσίας
επί των υδάτων αυτών».
Εδώ
τα πράγματα δυσκολεύουν.
Οι Τούρκοι έχουν κάθε
καλή διάθεση να
μεταφράσουν την παραπάνω
διατύπωση ως αίτημα
αδειοδότησης για την
ενέργεια ερευνών νοτίως
της Κάσου.
Οι
Γάλλοι (αν λένε την
αλήθεια) έχουν όλη την
καλή πρόθεση να
εκτιμήσουν πως η
παραπάνω διατύπωση είναι
απλά μία φόρμουλα
ενημέρωσης.
Οι
Έλληνες έχουν τη
μοναδική επιδίωξη να
δουν σε αυτή τη γαλλική
κοινοποίηση πως μόνον η
Ελλάδα και η Κύπρος
μπορούν να αδειοδοτήσουν
το γαλλικό ερευνητικό
σκάφος. Εκλογές εν όψει
γαρ.
Εδώ
μπλέκει το ζήτημα. Οι
Γάλλοι θέλουν να κάνουν
τη δουλειά τους ως
συνήθως. Οι Τούρκοι
επιζητούν να
διεκδικήσουν τα πάντα
εντός της ζώνης του
Τουρκολυβικού μνημονίου.
Οι Έλληνες δεν έχουν
καμία πρόθεση να
συζητήσουν επί των ήδη
τετελεσμένων
(τουρκολυβικό) και
«πατούν» πάνω στη
διαμεσολάβηση των
Γάλλων, οι οποίοι όμως
δεν είναι διατεθειμένοι
να τοποθετηθούν επί της
ουσίας του ζητήματος,
ήτοι τις ελληνοτουρκικές
διαφορές σε Υφαλοκρηπίδα
και ΑΟΖ.
Τουρκία και Ελλάδα δεν
τα έχουν βρει και δεν
πρόκειται να τα βρουν με
τα σημερινά δεδομένα
Την
Κυριακή που πέρασε
υπήρξε και μία παρεμβολή
του αμερικανού ΥΠΕΞ. Ο
Ρούμπιο επιχείρησε να
«συνετίσει» τους
εμπλεκομένους, εξηγώντας
πως για ένα ηλεκτρικό
καλώδιο δεν πάμε σε
πόλεμο μεταξύ συμμάχων,
πόσο δε μάλλον όταν
πρόκειται για επένδυση
που θα φέρει χρήματα.
Λογικό ακούγεται, αλλά
στη νοτιοανατολική
πτέρυγα του ΝΑΤΟ, στο
Λεβάντε και στην
Ανατολική Μεσόγειο η
λογική έχει
μεταναστεύσει από την
εποχή της Σικελικής
Εκστρατείας του
Αλκιβιάδη. Άσε που για
κάποιον ανεξήγητο λόγο
οι Γάλλοι επέδωσαν την
ίδια ρηματική διακοίνωση
και στην Αίγυπτο. Το
Κάιρο αναρωτιέται ποια
λάθος κίνηση έκανε και
τώρα το μπλέκουνε, ενώ
δεν επιθυμεί καμία
εμπλοκή στο συγκεκριμένο
ζήτημα.
Στην Αθήνα η κυβέρνηση
δεν έχει περιθώρια
υποχώρησης λόγω
επερχόμενων εκλογών και
με την Αντιπολίτευση να
έχει κηρύξει γενική
«επιστράτευση»,
ακροβατώντας επί του
«τεντωμένου καλωδίου».
Στην Άγκυρα δεν κάνουν
πίσω, διότι ο Ερντογάν
πιέζεται αφόρητα από το
μεγαλύτερο
χρηματοπιστωτικό
σκάνδαλο ever όπου
γνωστοί, φίλοι και
συγγενείς του
εμπλέκονται με τον ένα ή
τον άλλο τρόπο, την ώρα
που ένας ηττημένος Τραμπ
δεν εγγυάται και την
αποτελεσματικότερη
δυνατή προστασία.
Η
μεγάλη εικόνα, ωστόσο,
δεν συνάδει με τις
τοπικές ιδιαιτερότητες.
Ούτε το ΝΑΤΟ, ούτε η
Ουάσινγκτον, ούτε και η
ΕΕ συζητούν έστω και
θεωρητικά το ενδεχόμενο
θερμής εμπλοκής για το
καλώδιο. Οι αγορές ούτε
που διανοούνται να
εξετάσουν την περίπτωση
θερμής εμπλοκής στην
Εγγύς Ανατολή. Το Ισραήλ
ούτε που διανοείται να
αντιμετωπίσει νέα κρίση
στην περιοχή του, με το
πολιτικό του ζήτημα
ορθάνοιχτο και με την
αμερικανική κυβέρνηση να
βρίσκεται σε περίοδο
ημιπαραλυσίας λόγω του
μεγέθους της πολιτικής
ήττας της. Ας μη
διαφεύγει της προσοχής
ότι ο πολιτικός
ηττημένος από τις
αμερικανικές εκλογές
είναι προσωπικά ο
Μπένζαμιν Νετανιάχου και
το Ισραήλ, το οποίο έστω
προσωρινά έχει απολέσει
την πολιτική
διεισδυτικότητα την
οποία διέθετε στην
Ουάσιγκτον. Η Αίγυπτος
διαχειρίζεται το
σημαντικό ζήτημα του
πολέμου στο Ιράν και την
Υεμένη και δεν επιθυμεί
να ανοίξει άλλα μέτωπα.
Είναι μάλλον προφανές
πως το ζήτημα του
καλωδίου είναι από
εκείνα τα ζητήματα που
προσθέτονται ως «ειδικό
κεφάλαιο» στο ευρύτερο
ανάγνωσμα που βρίσκεται
ακόμη υπό έκδοση και
αφορά τα ζητήματα στο
Αιγαίο και τη Μεσόγειο,
Ανατολική και Κεντρική,
λόγω της διατήρησης της
μίας ιστορικής
εκκρεμότητας. Τουρκία
και Ελλάδα δεν τα έχουν
βρει και δεν πρόκειται
να τα βρουν με τα
σημερινά δεδομένα.
Υπάρχουν δύο εντελώς
διαφορετικές αναγνώσεις
της πραγματικότητας από
τις δύο πλευρές οι
οποίες σχεδόν πουθενά
δεν τέμνονται και
πουθενά δεν εφάπτονται.
Η ιστορία του
«τεντωμένου καλωδίου»
καταδεικνύει τα εντελώς
στενά έως και ανύπαρκτα
περιθώρια συνεννόησης
που διαθέτει η
διπλωματία στο θέμα των
ζωνών κυριαρχίας στο
Αρχιπέλαγος και στα
ανοιχτά της Κύπρου.
Νίκος Γεωργιάδης (Athens
Voice)
|