Η Ευρώπη απέναντι στη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση: Στόχος η εξάλειψη του κοινωνικού αποκλεισμού έως το 2050

Η στεγαστική και κοινωνική κρίση στην Ευρώπη λαμβάνει ολοένα μεγαλύτερες διαστάσεις, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν πως περίπου 1,2 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς μόνιμη κατοικία σε ολόκληρη την ήπειρο. Χιλιάδες πολίτες καταλήγουν να διαβιούν στον δρόμο, χωρίς επαρκή πρόσβαση σε στέγη, κοινωνικές δομές ή βασικές υπηρεσίες υποστήριξης.

Το πρόβλημα έχει ενταθεί σημαντικά μετά το 2008, αντανακλώντας τόσο τη διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων όσο και τη διαρκώς επιδεινούμενη στεγαστική κρίση. Οι συνέπειες αγγίζουν κυρίως τις πιο ευάλωτες ομάδες, όπως νέους ανθρώπους, γυναίκες και παιδιά.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει έναν ιδιαίτερα φιλόδοξο στόχο: την ουσιαστική εξάλειψη της φτώχειας έως το 2050. Ωστόσο, τα σημερινά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η απόσταση μέχρι την επίτευξη αυτού του στόχου παραμένει μεγάλη.

Ένας στους πέντε Ευρωπαίους ζει κοντά στη φτώχεια

Στην ΕΕ περίπου το 20% του πληθυσμού θεωρείται ότι αντιμετωπίζει κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Ταυτόχρονα, ο αριθμός των αστέγων έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια, φτάνοντας περίπου το 1 εκατομμύριο ανθρώπους.

Η εικόνα στην Ελλάδα παραμένει ιδιαίτερα επιβαρυμένη. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2025, περισσότεροι από ένας στους τέσσερις πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, γεγονός που κατατάσσει τη χώρα στη δεύτερη χειρότερη θέση στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη θέσει ως ενδιάμεσο στόχο έως το 2030 τη μείωση κατά τουλάχιστον 15 εκατομμύρια των πολιτών που ζουν υπό αυτές τις συνθήκες.

Η Κομισιόν μιλά για εξάλειψη της φτώχειας μέσα σε 25 χρόνια

Η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ροξάνα Μινζάτου, σε δηλώσεις της στο Euronews υπογράμμισε ότι η Ευρώπη επιδιώκει να περιορίσει δραστικά τη φτώχεια μέσα στις επόμενες δυόμισι δεκαετίες.

Παραδέχθηκε πάντως ότι η πρόοδος μέχρι σήμερα είναι περιορισμένη. Όπως σημείωσε, ενώ ο στόχος για το 2030 προβλέπει τη βελτίωση της ζωής 15 εκατομμυρίων πολιτών, μέχρι στιγμής έχουν ωφεληθεί περίπου 3,7 εκατομμύρια Ευρωπαίοι.

Η ίδια προειδοποίησε επίσης ότι οι γεωπολιτικές εντάσεις και η νέα ενεργειακή κρίση που προκαλεί η αστάθεια στη Μέση Ανατολή ενδέχεται να επιδεινώσουν περαιτέρω το κόστος ζωής, αυξάνοντας ξανά τον αριθμό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Το νέο ευρωπαϊκό σχέδιο κατά της φτώχειας

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πρώτη ολοκληρωμένη στρατηγική αντιμετώπισης της φτώχειας, με βασικό στόχο την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού έως το 2050.

Το σχέδιο στηρίζεται κυρίως σε κατευθυντήριες γραμμές, συστάσεις και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών-μελών και όχι σε δεσμευτική νομοθεσία ή ειδικό χρηματοδοτικό εργαλείο.

Η στρατηγική εστιάζει κυρίως σε τρία μέτωπα:

δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας,

καλύτερη πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες και επαρκή εισοδηματική στήριξη,

συντονισμένη ευρωπαϊκή δράση για τη μείωση της φτώχειας.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εξετάζει ακόμη και τη δημιουργία νέου νομικού πλαισίου για την επανένταξη πολιτών που έχουν αποκλειστεί από την αγορά εργασίας, ενώ δίνεται έμφαση και στη διασφάλιση αξιοπρεπών συντάξεων για τους ηλικιωμένους.

Στο επίκεντρο η παιδική φτώχεια

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, καθώς τα παιδιά στην Ευρώπη εμφανίζουν υψηλότερο ποσοστό κινδύνου φτώχειας σε σχέση με τους ενήλικες.

Η Ευρωπαϊκή Εγγύηση για το Παιδί αποτελεί το βασικό εργαλείο παρέμβασης, προσφέροντας πρόσβαση σε υπηρεσίες όπως:

προσχολική εκπαίδευση,

υγειονομική περίθαλψη,

σχολικά γεύματα,

κοινωνική υποστήριξη.

Η Επιτροπή σχεδιάζει τώρα ενίσχυση του προγράμματος, με στόχο την ευρύτερη στήριξη των οικογενειών, την πρόσβαση σε παιδική φροντίδα και υπηρεσίες ψυχικής υγείας, αλλά και την προστασία των παιδιών από κακοποίηση και διαδικτυακές απειλές.

Η στεγαστική κρίση στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας

Η εκρηκτική αύξηση των τιμών κατοικίας αποτελεί πλέον μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές προκλήσεις στην Ευρώπη. Από το 2013 έως σήμερα, οι τιμές των ακινήτων έχουν αυξηθεί περίπου κατά 60%, δυσκολεύοντας σημαντικά την πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προωθεί νέο σχέδιο για την αντιμετώπιση του στεγαστικού αποκλεισμού, δίνοντας έμφαση:

στην πρόληψη της αστεγίας,

στην ενίσχυση της κοινωνικής κατοικίας,

στην ανάπτυξη οικονομικά προσιτών κατοικιών,

και στη μακροχρόνια υποστήριξη όσων κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σπίτι.

Το σχέδιο αυτό εντάσσεται στο πρώτο Ευρωπαϊκό Σχέδιο Προσιτής Στέγασης που παρουσιάστηκε στα τέλη του 2025.

Έμφαση και στα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία

Στην Ευρώπη περισσότεροι από 90 εκατομμύρια πολίτες ζουν με κάποια μορφή αναπηρίας, όμως τα εμπόδια στην εργασία και την κοινωνική ένταξη παραμένουν σημαντικά.

Σύμφωνα με τα στοιχεία:

μόνο το 55% εργάζεται,

περίπου 1,4 εκατομμύρια άτομα εξακολουθούν να ζουν σε ιδρύματα,

ενώ σχεδόν ένας στους τρεις κινδυνεύει από φτώχεια.

Η Επιτροπή σχεδιάζει σειρά παρεμβάσεων, όπως:

πανευρωπαϊκή εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Κάρτας Αναπηρίας,

ενίσχυση της ανεξάρτητης διαβίωσης,

βελτίωση της προσβασιμότητας στις μεταφορές,

επενδύσεις σε τεχνολογίες υποστήριξης και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.

Οι επόμενες κινήσεις της ΕΕ

Το επόμενο διάστημα τα κράτη-μέλη θα κληθούν να εξετάσουν τις προτάσεις της Επιτροπής για τη στέγαση και την κοινωνική προστασία, ενώ παράλληλα θα προχωρήσει η εφαρμογή νέων πολιτικών για τα παιδιά και τα άτομα με αναπηρίες.

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υπογράμμισε ότι η Ευρώπη οφείλει να εξασφαλίσει αξιοπρέπεια, ίσες ευκαιρίες και κοινωνική προστασία για όλους τους πολίτες, χαρακτηρίζοντας τη φτώχεια και τον αποκλεισμό προκλήσεις που «μπορούν και πρέπει να ξεπεραστούν».

Οικονομική ανθεκτικότητα σε μια εποχή αβεβαιότητας

Σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς εξελίξεις μεταβάλλονται διαρκώς, η αίσθηση οικονομικής ασφάλειας γίνεται ολοένα και πιο εύθραυστη. Οι πολεμικές συγκρούσεις, οι ενεργειακές αναταράξεις και οι προειδοποιήσεις διεθνών οργανισμών εντείνουν την ανησυχία για το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί επισημαίνουν ότι η πορεία της οικονομίας της Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται πλέον σε μεγάλο βαθμό από τις γεωπολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη. Ένα σύντομο επεισόδιο έντασης θα είχε περιορισμένες επιπτώσεις, όμως μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να οδηγήσει την Ευρωζώνη σε επιβράδυνση ή και ύφεση, κυρίως μέσω του ενεργειακού κόστους και των προβλημάτων στις αλυσίδες εφοδιασμού.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ήδη προειδοποιήσει ότι η οικονομική σταθερότητα θα εξαρτηθεί από τη διατήρηση της ενεργειακής επάρκειας και τη λειτουργία κρίσιμων υποδομών. Το μήνυμα είναι σαφές: η Ευρώπη δεν μπορεί να επαναλάβει την εμπειρία της προηγούμενης ενεργειακής κρίσης, όταν οι τιμές εκτοξεύθηκαν και τα κράτη αναγκάστηκαν να εφαρμόσουν δαπανηρά προγράμματα στήριξης.

Την ίδια στιγμή, η Ευρωζώνη εισέρχεται σε αυτή τη νέα περίοδο αβεβαιότητας έχοντας ήδη ένα σημαντικό διαρθρωτικό μειονέκτημα: το υψηλό ενεργειακό κόστος. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία συνεχίζει να πληρώνει ακριβότερη ενέργεια σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, γεγονός που επηρεάζει άμεσα την ανταγωνιστικότητά της.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η σωστή προσωπική οικονομική προετοιμασία αποκτά μεγαλύτερη σημασία από ποτέ.

Ρεαλιστική εικόνα των οικονομικών

Σε περιόδους ανασφάλειας, πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να ασχοληθούν με τα οικονομικά τους. Ωστόσο, η λεγόμενη «οικονομική αποφυγή» μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνη. Η πλήρης καταγραφή εισοδημάτων, πάγιων εξόδων και περιττών δαπανών αποτελεί βασικό βήμα για καλύτερο έλεγχο της κατάστασης.

Οι ψηφιακές τραπεζικές εφαρμογές και οι fintech πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται πλέον ευρέως στην Ευρώπη διευκολύνουν την παρακολούθηση και οργάνωση του προϋπολογισμού.

Γνώση της αξίας στην αγορά εργασίας

Η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας παραμένει απαιτητική και άνιση ανά χώρα και κλάδο. Η ενημέρωση για τις πραγματικές αμοιβές και τις συνθήκες του επαγγέλματος βοηθά σημαντικά στη διαπραγμάτευση καλύτερων όρων εργασίας ή αυξήσεων αποδοχών.

Σε ένα περιβάλλον όπου οι επιχειρήσεις πιέζονται από το αυξημένο λειτουργικό κόστος, η σωστή τεκμηρίωση και η εξειδίκευση αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Προσεκτικές αποφάσεις για αλλαγή εργασίας

Η μετάβαση σε νέα εργασία δεν αποτελεί πάντοτε ασφαλέστερη επιλογή σε περιόδους αβεβαιότητας. Αν και οι νέες θέσεις μπορεί να προσφέρουν υψηλότερες αποδοχές, η μακροπρόθεσμη σταθερότητα και οι προοπτικές εξέλιξης δεν είναι πάντα δεδομένες.

Η επαγγελματική ασφάλεια, η δυνατότητα ανάπτυξης και η ποιότητα του εργασιακού περιβάλλοντος θα πρέπει να αξιολογούνται συνολικά πριν από κάθε αλλαγή.

Δημιουργία ταμείου έκτακτης ανάγκης

Οι κρίσεις των τελευταίων ετών απέδειξαν πόσο γρήγορα μπορούν να επηρεαστούν οι θέσεις εργασίας και τα εισοδήματα. Η ύπαρξη ενός αποθεματικού που καλύπτει τουλάχιστον τρεις έως έξι μήνες βασικών εξόδων θεωρείται πλέον βασικό στοιχείο οικονομικής προστασίας.

Τα χρήματα αυτά καλό είναι να παραμένουν διαθέσιμα σε ασφαλείς και ρευστούς λογαριασμούς εντός της Ευρωζώνης.

Ενίσχυση επιπλέον πηγών εισοδήματος

Η ανάπτυξη συμπληρωματικών πηγών εισοδήματος γίνεται ολοένα πιο διαδεδομένη στην Ευρώπη. Από διαδικτυακές πωλήσεις μέχρι freelance εργασία και αξιοποίηση ψηφιακών δεξιοτήτων, η διαφοροποίηση εισοδήματος λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας.

Η εξάπλωση της τηλεργασίας έχει διευρύνει σημαντικά τις δυνατότητες εργασίας πέρα από γεωγραφικούς περιορισμούς.

Προτεραιότητα στα ακριβά χρέη

Η άνοδος των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αυξήσει σημαντικά το κόστος δανεισμού. Καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες επιβαρύνουν πλέον περισσότερο τα νοικοκυριά.

Σε αυτό το περιβάλλον, η αποπληρωμή χρεών υψηλού επιτοκίου αποτελεί βασική προτεραιότητα, ενώ η αναδιάρθρωση δανείων μπορεί να μειώσει ουσιαστικά την πίεση στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Προσαρμογή στο αυξημένο κόστος ζωής

Οι πληθωριστικές πιέσεις στην Ευρώπη παραμένουν έντονες, ιδιαίτερα στην ενέργεια, τα ενοίκια και τα τρόφιμα. Οι αυξήσεις αυτές πρέπει να ενσωματώνονται ρεαλιστικά στον προγραμματισμό των νοικοκυριών.

Παράλληλα, οι μεταβολές σε ενεργειακά τιμολόγια, στεγαστικά επιτόκια και τοπικές επιβαρύνσεις ενδέχεται να συνεχιστούν και τα επόμενα χρόνια.

Μείωση των σταθερών λογαριασμών

Η ενεργειακή κρίση κατέδειξε ότι η παραμονή στον ίδιο πάροχο χωρίς σύγκριση τιμών συχνά οδηγεί σε υψηλότερα κόστη. Η αναζήτηση καλύτερων πακέτων σε ενέργεια, τηλεπικοινωνίες και ασφάλιση μπορεί να προσφέρει ουσιαστική εξοικονόμηση.

Πολλές ευρωπαϊκές χώρες διαθέτουν πλέον ειδικές πλατφόρμες σύγκρισης τιμών που διευκολύνουν την αλλαγή προμηθευτή.

Ψυχραιμία στις επενδύσεις

Οι αγορές παρουσιάζουν διακυμάνσεις, όμως ιστορικά η μακροπρόθεσμη πορεία τους παραμένει ανοδική. Οι παρορμητικές κινήσεις σε περιόδους πτώσης συχνά οδηγούν σε ζημιές.

Οι περισσότεροι οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η σταθερή επενδυτική στρατηγική και η μακροχρόνια προσέγγιση είναι πιο αποτελεσματικές από τις βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις φόβου.

Παρακολούθηση της αγοράς ακινήτων

Η στεγαστική αγορά στην Ευρώπη παρουσιάζει μεγάλες αποκλίσεις ανά χώρα και πόλη. Τα αυξημένα επιτόκια στεγαστικών δανείων έχουν περιορίσει σημαντικά την αγοραστική δυνατότητα πολλών νοικοκυριών.

Η σωστή προετοιμασία, η έγκαιρη διαπραγμάτευση καλύτερων επιτοκίων και η προσεκτική αξιολόγηση του συνολικού κόστους αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία.

Διατήρηση συνταξιοδοτικών εισφορών

Σε δύσκολες περιόδους αρκετοί περιορίζουν τις συνταξιοδοτικές αποταμιεύσεις. Ωστόσο, αυτή η επιλογή μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον.

Τα ευρωπαϊκά συνταξιοδοτικά συστήματα στηρίζονται όλο και περισσότερο στις ιδιωτικές και επαγγελματικές εισφορές, γεγονός που καθιστά κρίσιμη τη συνέπεια στις μακροπρόθεσμες αποταμιεύσεις.

Μικρές κινήσεις με διάρκεια

Η οικονομική ανθεκτικότητα δεν χτίζεται από τη μία μέρα στην άλλη. Σε μια Ευρώπη που αλλάζει διαρκώς, η προσαρμοστικότητα και η συνέπεια αποτελούν ίσως τα σημαντικότερα εφόδια.

Μικρές αλλά σταθερές αλλαγές στη διαχείριση των οικονομικών μπορούν σταδιακά να ενισχύσουν σημαντικά την προσωπική ασφάλεια και ανθεκτικότητα.

Μια νέα εποχή οικονομικής προσαρμογής

Η Ευρώπη εισέρχεται σε μια περίοδο όπου η οικονομική σταθερότητα δεν θεωρείται πλέον δεδομένη. Οι γεωπολιτικές εντάσεις, η ενεργειακή εξάρτηση και οι πληθωριστικές πιέσεις δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένων προκλήσεων.

Παρά τις δυσκολίες, η σωστή προετοιμασία μπορεί να λειτουργήσει ως ουσιαστική ασπίδα προστασίας. Με πειθαρχημένη διαχείριση, διαφοροποίηση εισοδημάτων και προσεκτικές αποφάσεις, τα νοικοκυριά μπορούν όχι μόνο να αντέξουν τις πιέσεις, αλλά και να ενισχύσουν τη θέση τους σε ένα αβέβαιο οικονομικό περιβάλλον.

Generation Ζ: Μεταξύ Οικονομικής Εξάρτησης και Δύσκολης Αυτονομίας

Σε μια περίοδο όπου η οικονομική ανεξαρτησία των νέων γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη υπόθεση, η οικογενειακή στήριξη εξακολουθεί να λειτουργεί ως βασικό δίχτυ ασφαλείας — με όλα τα θετικά και τις εντάσεις που αυτό συνεπάγεται.

Η εξάρτηση των νέων ενηλίκων από τους γονείς τους για οικονομική ενίσχυση, στέγαση ή γενικότερη υποστήριξη μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα προς την αυτονομία, αλλά ταυτόχρονα, αν δεν διαχειριστεί σωστά, έχει τη δυναμική να επιβαρύνει τις οικογενειακές σχέσεις, σύμφωνα με ειδικούς της οικονομικής συμπεριφοράς.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2026, περίπου το 64% των γονέων με παιδιά της Generation Z αναφέρει ότι τα παιδιά τους εξακολουθούν να εξαρτώνται οικονομικά από αυτούς. Πάνω από τους μισούς (56%) δηλώνουν ότι αυτή η στήριξη πιέζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό, όπως καταγράφεται σε έρευνες του CNBC.

Όπως επισημαίνουν οικονομικοί σύμβουλοι, η γονική βοήθεια μέχρι τα μέσα των 20s —και συχνά και αργότερα— έχει γίνει κοινωνικά πιο αποδεκτή, ειδικά όταν σχετίζεται με σπουδές ή το υψηλό κόστος στέγασης. Ωστόσο, υπογραμμίζουν ότι αυτή η υποστήριξη πρέπει να αντιμετωπίζεται ως προσωρινό σχέδιο μετάβασης και όχι ως μόνιμη κατάσταση.

Αυξανόμενη πίεση και καθυστερημένα ορόσημα ζωής

Η Generation Z βρίσκεται αντιμέτωπη με έντονες οικονομικές πιέσεις, γεγονός που οδηγεί πολλούς νέους να καθυστερούν βασικά βήματα ζωής — όπως η ανεξάρτητη διαβίωση, η δημιουργία οικογένειας ή η εξέλιξη στην καριέρα τους.

Σχεδόν οι μισοί νέοι της γενιάς αυτής περιγράφουν την οικονομική τους κατάσταση ως «χαοτική», ενώ σημαντικό ποσοστό αναβάλλει κρίσιμες αποφάσεις ζωής, σύμφωνα με στοιχεία της Wells Fargo (Money Study 2026).

Παράλληλα, η οικονομική επιβάρυνση δεν αφορά μόνο τους νέους. Το 56% των γονέων δηλώνει ότι η στήριξη προς τα παιδιά τους επηρεάζει αρνητικά τα δικά τους οικονομικά δεδομένα, δημιουργώντας ένα συνεχές κύμα αλληλεξάρτησης μέσα στο ίδιο νοικοκυριό.

Νέες πηγές πληροφόρησης και οικονομική αβεβαιότητα

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η Generation Z ενημερώνεται για οικονομικά θέματα. Σχεδόν οι μισοί νέοι βασίζονται σε πλατφόρμες όπως το YouTube, ενώ σημαντικά ποσοστά αντλούν πληροφορίες από το Instagram και το TikTok, καθώς και από online κοινότητες.

Η στροφή αυτή προς μη παραδοσιακές πηγές αντανακλά τόσο την ευκολία πρόσβασης στην πληροφορία όσο και την έλλειψη εμπιστοσύνης σε κλασικούς θεσμικούς φορείς οικονομικής εκπαίδευσης.

Η ελληνική πραγματικότητα: καθυστερημένη ανεξαρτησία

Στην Ελλάδα, η εικόνα εμφανίζεται ακόμη πιο πιεστική. Σύμφωνα με την έρευνα «Νέοι και Εργασία 2025» του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, η οικονομική ανεξαρτησία παραμένει ζητούμενο για τη νεότερη γενιά εργαζομένων.

Μόλις το 20% των νέων ζει μόνο του, ενώ περίπου το 45% εξακολουθεί να διαμένει με την οικογένεια. Το εισόδημα για το 70% δεν επαρκεί για την κάλυψη βασικών αναγκών, ενώ το 62% δηλώνει ότι εξακολουθεί να εξαρτάται οικονομικά από τους γονείς του.

Η εικόνα αυτή συνδέεται και με άλλες πιέσεις, όπως η επαγγελματική εξουθένωση, η αναντιστοιχία εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, αλλά και η αυξημένη πρόθεση μετανάστευσης.

Ένα μοντέλο αλληλεξάρτησης που δοκιμάζεται

Το βασικό χαρακτηριστικό που αναδεικνύεται διεθνώς και στην Ελλάδα είναι ότι η οικονομική σχέση γονέων–παιδιών έχει μετατραπεί από προσωρινή στήριξη σε δομικό στοιχείο της καθημερινότητας πολλών οικογενειών.

Οι ειδικοί τονίζουν ότι η λύση δεν βρίσκεται στην άρση της βοήθειας, αλλά στον σαφή σχεδιασμό της: με όρια, στόχους και χρονικό ορίζοντα. Χωρίς αυτά, η μετάβαση στην ανεξαρτησία κινδυνεύει να παραμένει διαρκώς «σε εκκρεμότητα» για μια ολόκληρη γενιά.