Τραπεζικός Δείκτης

Άλλη μια ανοδική εβδομάδα για το Χ.Α. και τις τράπεζες, με τον τραπεζικό δείκτη να κλείνει την προηγούμενη Παρασκευή στις 2.848,08 μονάδες (-0,17%), με εβδομαδιαία άνοδο 3,62%... Διαγραμματικά, ουσιαστικά θα επαναλάβουμε τα όσα είχαμε γράψει την προηγούμενη Δευτέρα... Συγκεκριμένα, η τάση παραμένει πλήρως θετική, έχοντας απόσταση ασφαλείας από τις πρώτες ισχυρές στηρίξεις στις 2.620 – 2.630 και 2.590 – 2.600 μονάδες. Πρόκειται για πολύ σημαντικές στηρίξεις για τη μακροπρόθεσμη τάση, επίπεδα τα οποία δοκιμάστηκαν αρκετές φορές το προηγούμενο διάστημα. Όπως είχαμε επισημάνει επανειλημμένα, η απώλειά τους θα αποτελούσε ένα μεγάλο πισωγύρισμα, με αυξημένο κίνδυνο ενός νέου κύκλου διόρθωσης που θα μπορούσε να οδηγήσει τον δείκτη ακόμη και προς τις 2.400 μονάδες, δηλαδή σε μια πτώση της τάξης περίπου του 10%. 

Στο τώρα, με την τάση να παραμένει ξεκάθαρα θετική, οι βασικές αντιστάσεις εντοπίζονται στις 2.850 – 2.860 μονάδες, στα όρια των οποίων έκλεισε την Παρασκευή ο δείκτης. Και απλώς θα επαναλάβουμε πως, αυστηρώς διαγραμματικά, μια διάσπαση αυτών των επιπέδων θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για ένα νέο ανοδικό trend, με σημαντικά περιθώρια ανόδου. Άλλωστε, πρόκειται για ένα διάγραμμα με περιορισμένες ουσιαστικές αντιστάσεις υψηλότερα, καθώς ο δείκτης επιστρέφει σε επίπεδα που είχαν καταγραφεί στα τέλη του 2015, πριν από τα γεγονότα που συνδέθηκαν με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

ΕΤΕ

Αν και με νευρικότητα σε κάποιες από τις συνεδριάσεις της προηγούμενης εβδομάδας... Πλήρως θετική παραμένει η διαγραμματική εικόνα και της ΕΤΕ, με κλείσιμο την προηγούμενη Παρασκευή στα 15,51 ευρώ (+0,58%, με εβδομαδιαία άνοδο 3,92%).... Διαγραμματικά, επαναλαμβάνουμε πως όσο έχουμε παραμονή υψηλότερα των 14,70 – 14,80 και 14,30 – 14,40 ευρώ η τάση παραμένει πλήρως θετική... Και στη βάση αυτή, ο νέος στόχος είναι η παραμονή υψηλότερα και η διαφυγή από τα 15,40 – 15,50 ευρώ... Επόμενος στόχος είναι οι αντιστάσεις στα επίπεδα των 15,90 – 16,00 ευρώ, που αν προσεγγίζονταν θα επαναξετάζαμε όλα τα δεδομένα...

Τώρα στα των στηρίξεων... Όπως ουσιαστικά ήδη αναφέραμε... Το κλειδί για να μη χαλάσει η τάση είναι η παραμονή υψηλότερα των 14,70 – 14,80 και 14,30 – 14,40 ευρώ.. Απώλειά τους, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως θα ήταν πισωγύρισμα, με τις επόμενες σημαντικές στηρίξεις στα 14,00 και 13,40 – 13,50 ευρώ.

Metlen

Αν και συνεχίζει να μένει ελαφρώς υψηλότερα από τα κρίσιμα τεχνικά επίπεδα η μετοχή της Metlen, συνεχίζει να αδυνατεί να δώσει μια πολύ ισχυρή αντίδραση, κάτι που προβληματίζει, αν και υπάρχει συγκρατημένη αισιοδοξία πως αυτό θα συμβεί έστω και σε δεύτερο χρόνο. Η μετοχή έκλεισε την προηγούμενη Παρασκευή στα 41,62 ευρώ (-0,19%, στο +0,14% σε εβδομαδιαίο επίπεδο), με τον μεγάλο στόχο για το επόμενο διάστημα να είναι η παραμονή υψηλότερα από τα 40,00 - 40,50 ευρώ.. Όπως είχαμε γράψει και στα τελευταία μας σχόλια για τη μετοχή, στη βάση αυτής της παραμονής, η μετοχή αυστηρώς διαγραμματικά μπορεί να κινηθεί προς τις επόμενες σημαντικές αντιστάσεις στα 44,50 – 45,00 ευρώ. Μάλιστα, σε περίπτωση προσέγγισης αυτών των επιπέδων, θα ανοίξει η συζήτηση για μια ενδεχόμενη διάσπασή τους, κάτι που θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την έναρξη ενός νέου ανοδικού κύκλου. Σε αυτό το σενάριο, οι επόμενοι θεωρητικοί στόχοι τοποθετούνται στα 47,50 – 47,70 ευρώ και ακολούθως στα 48,50 – 49,00 ευρώ, ενώ ακόμη υψηλότερα εντοπίζεται η ιδιαίτερα ισχυρή ζώνη αντιστάσεων των 50,00 ευρώ.

Στον αντίποδα, μια απώλεια των 40,00 – 40,50 ευρώ θα αποτελούσε αρνητική εξέλιξη και θα έβαζε φρένο στη βελτίωση που καταγράφεται το τελευταίο διάστημα, επαναφέροντας τον κίνδυνο μιας πιο ουσιαστικής διόρθωσης, με τις επόμενες στηρίξεις σε αυτό το σενάριο στα 39,30 – 39,40, 37,00 – 37,20 και 34,50 – 35,00 ευρώ, που αποτελούν τις πλέον κρίσιμες στηρίξεις για τη μακροπρόθεσμη τάση, αν φτάναμε σε ένα τόσο μεγάλο πισωγύρισμα.

Barclays: Κεντρικές τράπεζες γίνονται πιο “hawkish” – αυξάνεται ο κίνδυνος για τη ρευστότητα των αγορών

Μια πιο επιθετική (hawkish) στροφή από μια σειρά κεντρικών τραπεζών δείχνει ότι οι νομισματικές αρχές ενδέχεται να δίνουν πλέον μεγαλύτερη προτεραιότητα στην καταπολέμηση του πληθωρισμού, γεγονός που μπορεί να αποδυναμώσει τη στήριξη ρευστότητας που τροφοδότησε το ράλι των μετοχών, σύμφωνα με αναλυτές της Barclays.

Το τελευταίο διάστημα, μεγάλες κεντρικές τράπεζες προχώρησαν σε νέες αποφάσεις για τα επιτόκια, με αρκετές να αποδίδουν τις πληθωριστικές πιέσεις στις επιπτώσεις του πολέμου στο Ιράν και στις εξελίξεις στην ενέργεια.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προχώρησε στην πρώτη αύξηση επιτοκίων από το 2023, ενώ η Τράπεζα της Ιαπωνίας προχώρησε σε αύξηση που έφερε τα επιτόκια στο υψηλότερο επίπεδο από το 1995. Και οι δύο τράπεζες αναφέρθηκαν σε ενδείξεις ότι το ενεργειακό σοκ από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ μπορεί να τροφοδοτεί ευρύτερη επιτάχυνση του πληθωρισμού.

Η Federal Reserve διατήρησε τα επιτόκια αμετάβλητα, όμως εννέα μέλη της προέβλεψαν αυξήσεις μέσα στο έτος, έναντι μηδενός στην προηγούμενη πρόβλεψη του Μαρτίου. Στην πρώτη συνεδρίαση υπό τον νέο πρόεδρο Kevin Warsh, η Fed έδωσε έμφαση στην «σταθερότητα των τιμών», αφήνοντας εκτός αναφοράς τον στόχο της μέγιστης απασχόλησης.

Η Τράπεζα της Αγγλίας διατήρησε επίσης τα επιτόκια αμετάβλητα, αλλά η κατανομή ψήφων παρέμεινε με “hawkish” κλίση, παρά τα πιο ήπια στοιχεία για πληθωρισμό και αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με τη Barclays, οι εξελίξεις αυτές σηματοδοτούν μια σαφή αλλαγή στο παγκόσμιο νομισματικό περιβάλλον. Μετά από μια παρατεταμένη περίοδο συντονισμένων μειώσεων επιτοκίων, η στήριξη από τη νομισματική χαλάρωση υποχωρεί, ενώ η αβεβαιότητα για την ισορροπία μεταξύ ανάπτυξης και πληθωρισμού αυξάνει τη μεταβλητότητα στις αγορές ομολόγων.

Οι αναλυτές προειδοποιούν ότι, αν η Fed κινηθεί πιο αποφασιστικά προς την καταπολέμηση του πληθωρισμού και περάσει σε νέο κύκλο σύσφιξης, αυτό θα μπορούσε να περιορίσει τη ρευστότητα και να αποδυναμώσει έναν βασικό πυλώνα στήριξης της ανοδικής πορείας των μετοχών τα τελευταία δύο χρόνια.

Αν και αυτό δεν αποτελεί το βασικό τους σενάριο, παραμένει ένας κίνδυνος που χρειάζεται παρακολούθηση.

Παράλληλα, η υπογραφή μιας προσωρινής ειρηνευτικής συμφωνίας ΗΠΑ–Ιράν έχει προσφέρει ανακούφιση στις αγορές, οδηγώντας σε αποκλιμάκωση των τιμών πετρελαίου και περιορίζοντας ορισμένες πληθωριστικές ανησυχίες.

Το ενδιαφέρον των αγορών πλέον στρέφεται στην επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, μιας κρίσιμης θαλάσσιας οδού για το παγκόσμιο εμπόριο πετρελαίου και LNG. Αν και η ναυσιπλοΐα δείχνει σημάδια αποκατάστασης, οι αναλυτές εκτιμούν ότι θα χρειαστεί χρόνος για να επανέλθουν οι ροές στα προπολεμικά επίπεδα.

Σε περιφερειακό επίπεδο, οι αναλυτές της Barclays σημειώνουν ότι η βελτίωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος στο δεύτερο εξάμηνο θα μπορούσε να ευνοήσει τις ευρωπαϊκές αγορές, οδηγώντας σε μείωση της υποεπένδυσης στη Γηραιά Ήπειρο, ειδικά καθώς οι θέσεις παραμένουν στραμμένες προς τις ΗΠΑ και τον τεχνολογικό κλάδο.

Σε επίπεδο κλάδων, η αποκλιμάκωση των τιμών ενέργειας μπορεί να ενισχύσει την καταναλωτική εμπιστοσύνη, βελτιώνοντας το επενδυτικό προφίλ των κυκλικών κλάδων, με έμφαση στα luxury goods, τα οποία έχουν ήδη καταγράψει πρόσφατη ανοδική αντίδραση.

Ο πόλεμος στο Ιράν εκτοξεύει τις τιμές αλουμινίου – πιέσεις σε αυτοκινητοβιομηχανία και εφοδιαστικές αλυσίδες

Ο πόλεμος στο Ιράν έχει οδηγήσει σε σημαντική άνοδο των τιμών του αλουμινίου μέσα στο έτος, προκαλώντας ανησυχία σε μια σειρά από βιομηχανίες παγκοσμίως που βασίζονται στο βασικό μέταλλο για την παραγωγή αυτοκινήτων, κονσερβών και αεροσκαφών.

Πριν την έναρξη της σύγκρουσης στα τέλη Φεβρουαρίου, οι τιμές κινούνταν γύρω στα 3.200 δολάρια ανά τόνο. Δύο εβδομάδες μετά, έφτασαν σε υψηλό τετραετίας στα 3.500 δολάρια, καθώς οι φόβοι για διαταραχές στην προσφορά εντάθηκαν.

Η Wood Mackenzie είχε ήδη προβλέψει έλλειμμα 200.000 τόνων για το τρέχον έτος, το οποίο ενδέχεται να αυξηθεί έως και 800.000 τόνους μέχρι το 2028, πολύ υψηλότερα από το έλλειμμα των περίπου 50.000 τόνων που αναμενόταν στα τέλη του 2025, λόγω της αυξανόμενης ζήτησης από ηλεκτρικά οχήματα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και data centers τεχνητής νοημοσύνης.

Καθοριστικό γεγονός αποτέλεσε το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το 9% της παγκόσμιας παραγωγής αλουμινίου από τη Μέση Ανατολή προς Ευρώπη και ΗΠΑ. Παράλληλα, η Aluminium Bahrain (Alba), που λειτουργεί το μεγαλύτερο εργοστάσιο τήξης στον κόσμο, ανακοίνωσε μείωση παραγωγής κατά 19% λόγω των διαταραχών στις θαλάσσιες μεταφορές.

Σύμφωνα με τη Wood Mackenzie, το κλείσιμο λιμανιών και μονάδων παραγωγής αναμένεται να προκαλέσει έντονη αστάθεια στην αγορά αλουμινίου, καθώς δεν υπάρχουν ρεαλιστικοί τρόποι αντιστάθμισης της χαμένης προσφοράς βραχυπρόθεσμα.

Ορισμένες αυτοκινητοβιομηχανίες, ιδιαίτερα στον κλάδο των ηλεκτρικών οχημάτων που χρησιμοποιούν περίπου 25% περισσότερο αλουμίνιο από τα συμβατικά αυτοκίνητα, έχουν ήδη ανακοινώσει περικοπές παραγωγής μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση στην εφοδιαστική αλυσίδα.

Περιφερειακές αποκλίσεις στις τιμές

Παρά την άνοδο της διεθνούς τιμής, οι περιφερειακές αποκλίσεις (premiums) έχουν διευρυνθεί σημαντικά.

Οι λεγόμενες φυσικές προσαυξήσεις τιμής — που αντανακλούν κόστη μεταφοράς, δασμούς και περιφερειακή προσφορά/ζήτηση — έχουν εκτοξευθεί πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα. Ενδεικτικά, το Midwest Premium στις ΗΠΑ, το Rotterdam Premium στην Ευρώπη και το Japan Premium έχουν αυξηθεί σημαντικά.

Στις ΗΠΑ, το premium έχει οδηγήσει την τελική τιμή του αλουμινίου πάνω από τα 6.000 δολάρια ανά τόνο, πιέζοντας έντονα τις βιομηχανίες που εξαρτώνται από εισαγωγές. Περίπου 12% των αμερικανικών εισαγωγών προέρχεται από τη Μέση Ανατολή, περιοχή που έχει γίνει πιο κρίσιμη λόγω δασμών και περιορισμών εμπορίου.

Στην Ευρώπη, το premium διαμορφώνεται γύρω στα 612 δολάρια ανά τόνο, ενώ στην Ιαπωνία στα 302 δολάρια, με τις δύο αγορές να καταγράφουν άνοδο περίπου 70% από τα προπολεμικά επίπεδα.

Ανακύκλωση και προσαρμογή της βιομηχανίας

Μέσα στις πιέσεις στην προσφορά, οι ΗΠΑ ενισχύουν την ανακύκλωση αλουμινίου, επενδύοντας περίπου 10 δισ. δολάρια στον κλάδο, με δυνατότητα αύξησης της παραγωγής ανακυκλωμένου μετάλλου από 3 εκατ. τόνους το 2025 σε 4 εκατ. τόνους το 2026.

Ωστόσο, μεγάλο μέρος του διαθέσιμου υλικού παραμένει ανεκμετάλλευτο, καθώς σημαντικές ποσότητες απορρίπτονται ή εξάγονται αντί να επαναχρησιμοποιούνται.

Εκτιμάται ότι στις ΗΠΑ υπάρχουν έως και 120 εκατ. τόνοι αλουμινίου σε χωματερές, κυρίως από συσκευασίες και κουτιά, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Παράλληλα, αναπτύσσονται νέες τεχνολογίες κραμάτων ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα μόλυνσης του ανακυκλωμένου αλουμινίου από σίδηρο, που επηρεάζει τη δομική του αντοχή.

Σύμφωνα με ειδικούς του κλάδου, η αύξηση της ανακύκλωσης μπορεί να μειώσει σημαντικά το κόστος και τις εκπομπές, ιδιαίτερα για την αυτοκινητοβιομηχανία, όπου οι τιμές των εξαρτημάτων έχουν ήδη αυξηθεί αισθητά λόγω της ενεργειακής και γεωπολιτικής αστάθειας.

                                                                 18/06/26