|
Παρατηρείται η άνοδος
μιας managerial class
από experts +
γραφειοκράτες +
administrators + ΜΚΟs +
professional elites +
θεσμικούς managers. Η
πολιτική παύει να είναι
σύγκρουση ιδεών και
γίνεται διαχείριση. Οι
πολίτες δεν είναι πλέον
citizens αλλά μέτοχοι,
καταναλωτές, χρήστες
υπηρεσιών, δημογραφικές
κατηγορίες. Μετατρέπεται
ο φιλελευθερισμός από
πολιτική αυτοκυβέρνηση
σε διοικητική άσκηση.
Ενα
τρίπτυχο, εκφυλιστικό,
δημιουργείται:
1.
Αριστερός
φιλελευθερισμός =
ταυτότητα
2.
Νεοφιλελευθερισμός =
αγορά
3.
Managerial liberalism =
γραφειοκρατία
Κανένα από τα τρία δεν
μπορεί μόνο του να
στηρίξει μια φιλελεύθερη
κοινωνία· χρειάζεται
ικανό κράτος – όχι
μεγαλύτερο. Το κράτος
πρέπει να επιβάλλει τον
νόμο, να προστατεύει τον
ανταγωνισμό, να ελέγχει
τα σύνορα, να παρέχει
βασικές δημόσιες
υπηρεσίες, να επενδύει
στην κοινωνική
κινητικότητα, να
αντιμετωπίζει την
αταξία. Αλλά δεν πρέπει
να μετατραπεί σε
γραφειοκρατική μηχανή
που για τα πάντα
αποφασίζει.
Η
επόμενη μεγάλη πολιτική
σύγκρουση δεν θα είναι
μεταξύ καπιταλισμού και
σοσιαλισμού· θα είναι
μεταξύ φιλελευθερισμού
και εσωτερικής
αποσύνθεσης και
εναλλακτικών λαϊκισμών.
Ο κλασικός
φιλελευθερισμός
χρειάζεται όρια. Η
ελευθερία δεν σημαίνει
απουσία ορίων.
Προϋποθέτει θεσμούς που
μπορούν να επιβάλουν τα
όρια μέσα στα οποία η
ελευθερία είναι βιώσιμη.
Αρα, η προστασία συνόρων
και ο έλεγχος της
παράνομης μετανάστευσης
βρίσκονται στο πλαίσιο
μιας ορθολογικής
φιλελεύθερης πολιτικής.
Στη
σύγχρονη δημόσια
συζήτηση, ο όρος
«νεοφιλελεύθερος» έχει
γίνει σχεδόν συνώνυμος
του «πολιτικά δεξιού» ή
«υπερ-καπιταλιστικού»,
ενώ ιστορικά το πράγμα
είναι πολύ πιο σύνθετο.
Και ο Hyper-liberalism
του Syed είναι ακόμη
διαφορετικός: είναι
ουσιαστικά ένας όρος για
αυτό που άλλοι θα
αποκαλούσαν Progressive
Liberalism, Social
Liberalism ή Cultural
Liberalism pushed to an
extreme. Γι’ αυτό θα
απέφευγα να μεταφράσουμε
τον Hyper-liberalism, ως
«νεοφιλελευθερισμό». Η
σωστότερη απόδοση είναι
«υπερφιλελευθερισμός» ή,
αν θέλουμε να τον
αποδώσουμε περισσότερο
νοηματικά παρά
κυριολεκτικά,
«ακραίος/υπερβολικός
φιλελευθερισμός».
|