Όπως εκτιμά, στις αρχές της δεκαετίας του 2030 θα μπορούσε να υπάρχει σεληνιακή βάση με ανθρώπους που θα ζουν και θα εργάζονται εκεί. Μάλιστα, θεωρεί πιθανό ότι από τη Γη θα μπορούμε να κοιτάζουμε προς τη Σελήνη και να βλέπουμε τα φώτα μιας ανθρώπινης εγκατάστασης.

Τεχνικά, άνθρωποι εργάζονται ήδη στο διάστημα, καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός φιλοξενεί συνεχώς αστροναύτες εδώ και περίπου 26 χρόνια. Η μεγάλη πρόκληση, σύμφωνα με τον Taylor, είναι η μετάβαση από μια μικρή ομάδα ειδικά εκπαιδευμένων αστροναυτών σε μια πολύ ευρύτερη ανθρώπινη παρουσία.

Ποιες δουλειές θα υπάρχουν στη Σελήνη

Η δημιουργία μιας μόνιμης ανθρώπινης βάσης στη Σελήνη θα δημιουργούσε, σύμφωνα με τον Taylor, ένα εντελώς νέο οικοσύστημα εργασίας.

Μεταξύ των δραστηριοτήτων που θεωρεί πιθανό να αναπτυχθούν είναι η εξόρυξη πόρων, η λειτουργία data centers σε τροχιά και η κατασκευή υποδομών παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο Taylor δεν θεωρεί πως όλα αυτά θα μπορούν να γίνουν αποκλειστικά από ανθρωποειδή ρομπότ.

«Δεν θα μπορείς να προγραμματίσεις το Optimus ώστε να κάνει τα πάντα στη Σελήνη», υποστηρίζει, αναφερόμενος στο ανθρωποειδές ρομπότ της Tesla. Κατά την άποψή του, θα χρειάζονται άνθρωποι που θα μπορούν να αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες καταστάσεις και να βρίσκουν λύσεις επί τόπου.

Έτσι, το όραμα δεν αφορά ένα πλήρως αυτοματοποιημένο διάστημα, αλλά ένα υβριδικό μοντέλο στο οποίο άνθρωποι και ρομπότ θα συνεργάζονται.

Η Σελήνη είναι το πρώτο βήμα – ο Άρης είναι πολύ πιο δύσκολος

Ο Taylor κάνει σαφή διάκριση μεταξύ Σελήνης και Άρη.

Για τη Σελήνη θεωρεί ότι η δημιουργία μιας μόνιμης βάσης μέσα στη δεκαετία του 2030 είναι ρεαλιστικός στόχος. Ο Άρης, όμως, βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική κατηγορία λόγω της τεράστιας απόστασης και των πολύ μεγαλύτερων κινδύνων.

Ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα αποτελεί η ακτινοβολία, η οποία καθιστά την παραμονή ανθρώπων στον Άρη πολύ πιο δύσκολη.

Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι ο Άρης θα γίνει σύντομα ένας δεύτερος πλανήτης για τη μεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας. Θα μπορούσε όμως να αποτελέσει ένα είδος «ασφαλιστικής δικλείδας» για τον ανθρώπινο πολιτισμό σε περίπτωση μιας μεγάλης καταστροφής στη Γη.

Ο Taylor συμφωνεί με την άποψη του Musk ότι η ανθρωπότητα θα πρέπει κάποια στιγμή να διαφοροποιήσει τον κίνδυνο για την επιβίωσή της. Ένας αστεροειδής ή κάποια άλλη καταστροφή θα μπορούσε θεωρητικά να απειλήσει τη Γη.

Ωστόσο, θεωρεί ότι η Σελήνη από μόνη της δεν προσφέρει αρκετή διαφοροποίηση, καθώς η Γη και η Σελήνη ανήκουν ουσιαστικά στο ίδιο πλανητικό σύστημα.

Ο ίδιος έχει ήδη ταξιδέψει στο διάστημα

Οι προβλέψεις του Taylor δεν προέρχονται από έναν επιχειρηματία που παρακολουθεί απλώς την εξέλιξη του κλάδου.

Αφού δημιούργησε περιουσία σε νεαρή ηλικία μέσα από δραστηριότητες στους τομείς των ηλεκτρονικών, των χρηματοοικονομικών, των τραπεζών και του real estate, αποφάσισε στα 37 του να στραφεί προς το μεγάλο του παιδικό όνειρο: το διάστημα.

Το 2007 έγινε angel investor στη Space Adventures και στη συνέχεια επένδυσε από νωρίς στη Relativity Space, μαζί με τον Mark Cuban.

Το 2017 ίδρυσε τη Space for Humanity, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που σχεδιάζει να αγοράζει θέσεις σε εμπορικές διαστημικές πτήσεις για ανθρώπους που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα είχαν πρόσβαση σε αυτές.

Δύο χρόνια αργότερα ίδρυσε τη Voyager Technologies. Η εταιρεία εισήχθη πέρυσι στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, φτάνοντας σε αποτίμηση περίπου 3,8 δισ. δολαρίων, εξέλιξη που μετέτρεψε τον Taylor σε δισεκατομμυριούχο.

Η Voyager αναπτύσσει πλέον τον διάδοχο του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού και έχει εξασφαλίσει αρκετές συμβάσεις από τη NASA.

Ο ίδιος ο Taylor έχει επίσης προσωπική εμπειρία από το διάστημα. Το 2021 ταξίδεψε με πτήση της Blue Origin και έγινε ο 606ος άνθρωπος που έχει ταξιδέψει στο διάστημα.

Ο «τυχοδιωκτικός» χαρακτήρας που θα οδηγήσει στον Άρη

Ο Taylor θεωρεί ότι ο Άρης δεν θα κατοικηθεί μαζικά επειδή οι άνθρωποι θα αναγκαστούν να μετακομίσουν εκεί, αλλά επειδή κάποιοι θα επιλέξουν να το κάνουν.

«Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να ζήσουν στον Άρη», παραδέχεται. Ο ίδιος, όμως, λέει ότι θα προτιμούσε την περιπέτεια.

Κατά την άποψή του, υπάρχει αρκετός αριθμός ανθρώπων με αυτό που αποκαλεί «γονίδιο του εξερευνητή», ώστε να δημιουργηθεί κάποια στιγμή μια μικρή αποικία στον Άρη.

Αυτό όμως απέχει πολύ από τη δημιουργία ενός πλήρους ανθρώπινου πολιτισμού.

Η δημιουργία μιας πραγματικής πόλης και, πολύ περισσότερο, η μετατροπή του Άρη σε έναν πλανήτη ικανό να υποστηρίξει μια ολόκληρη ανθρώπινη κοινωνία, θα απαιτούσε πολύ περισσότερο χρόνο.

Musk, Bezos και Altman βλέπουν επίσης διαστημική αγορά εργασίας

Ο Taylor δεν είναι ο μόνος ισχυρός επιχειρηματίας που βλέπει ένα τέτοιο μέλλον.

Ο Elon Musk έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η ανθρωπότητα θα πρέπει να γίνει πολυπλανητική. Έχει μάλιστα προβλέψει ότι άνθρωποι θα μπορούσαν να φτάσουν στον Άρη ήδη από το 2028. Ωστόσο, οι προηγούμενες προβλέψεις του για το χρονοδιάγραμμα δεν έχουν επιβεβαιωθεί, καθώς το 2016 είχε κάνει λόγο για ανθρώπινη αποστολή στον Άρη έως το 2024.

Ο Jeff Bezos έχει δώσει ακόμη πιο μακροπρόθεσμη πρόβλεψη. Ο ιδρυτής της Amazon και της Blue Origin εκτιμά ότι έως το 2045 θα μπορούσαν να ζουν στο διάστημα εκατομμύρια άνθρωποι. Παράλληλα, θεωρεί ότι ρομπότ θα μπορούσαν να μετακινούνται στη Σελήνη και να εκτελούν εργασίες για λογαριασμό των ανθρώπων.

Ακόμη πιο κοντά χρονικά τοποθετεί τη μετάβαση ο Sam Altman. Ο CEO της OpenAI έχει υποστηρίξει ότι μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία νέοι απόφοιτοι πανεπιστημίων θα μπορούσαν να εργάζονται σε εντελώς νέες, συναρπαστικές και ιδιαίτερα καλοπληρωμένες θέσεις στο διάστημα.

Από το AI στη διαστημική οικονομία

Το κοινό στοιχείο στις προβλέψεις Musk, Bezos, Altman και Taylor είναι ότι το διάστημα αντιμετωπίζεται πλέον όχι μόνο ως πεδίο επιστημονικής εξερεύνησης, αλλά ως μια νέα οικονομική και εργασιακή αγορά.

Εξόρυξη πόρων, ενέργεια, data centers, τηλεπικοινωνίες, κατασκευές, συντήρηση υποδομών και διαχείριση διαστημικών εγκαταστάσεων θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους πρώτους κλάδους μιας οικονομίας πέρα από τη Γη.

Το μεγάλο ερώτημα δεν είναι πλέον εάν η τεχνολογία μπορεί κάποτε να μεταφέρει ανθρώπους στο διάστημα. Αυτό έχει ήδη συμβεί.

Το ερώτημα είναι εάν η ανθρωπότητα μπορεί να δημιουργήσει οικονομικά βιώσιμες υποδομές που θα επιτρέψουν σε ανθρώπους να ζουν και να εργάζονται εκεί μόνιμα.

Και αν ο Taylor έχει δίκιο, η απάντηση για τη Σελήνη μπορεί να έρθει πολύ νωρίτερα από όσο σήμερα φαίνεται: μέσα στη δεκαετία του 2030, η θέα των φώτων μιας ανθρώπινης βάσης στη Σελήνη μπορεί να μην ανήκει πλέον στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.