|
Στις μακροπρόθεσμες
δράσεις προτείνονται:
(1) Μείωση του κόστους
παραγωγής, με έμφαση
στην ενέργεια,
προμήθειες και
αναποτελεσματικές
διαδικασίες. (2)
Ενίσχυση της
παραγωγικότητας της
ελληνικής γεωργίας και
κτηνοτροφίας μέσω
εκσυγχρονισμών, μεγάλων
μονάδων πρωτογενούς
παραγωγής, αξιοποίησης
των ψηφιακών
τεχνολογιών, προσέλκυσης
επιστημόνων ως νέων
επιχειρηματιών αγροτών,
συλλογικών σχημάτων
παραγωγών. (3) Καλύτερη
οργάνωση της
εφοδιαστικής αλυσίδας. Η
μείωση των μεσαζόντων,
τα σύγχρονα logistics, η
ψυκτική αλυσίδα και οι
ψηφιακές πλατφόρμες
εμπορίας μπορούν να
περιορίσουν απώλειες και
περιττά κόστη. (4)
Ενίσχυση του
ανταγωνισμού και
διαφάνειαςτις εμπορικές
σχέσεις παραγωγών,
βιομηχανίας και
λιανεμπορίου, με
συστηματική
παρακολούθηση της
εξέλιξης τιμών σε
κλαδικό επίπεδο. (5)
Περιορισμός από την
πολιτεία της υπερβολικής
γραφειοκρατίας και
πολυνομίας, καθώς και
των διοικητικών
επιβαρύνσεων που
προσθέτουν μόνο κόστος.
Σημαντικός επιβαρυντικός
παράγοντας είναι το
κόστος ενέργειας.
Μακροπρόθεσμα, η
συγκράτηση των τιμών
ενέργειας απαιτεί μείωση
του κόστους παραγωγής
και μεγαλύτερη
ενεργειακή αυτονομία.
Βασικά μέτρα
περιλαμβάνουν την
επιτάχυνση επενδύσεων σε
ΑΠΕ και αποθήκευση
ενέργειας, τον
εκσυγχρονισμό και
ενίσχυση των δικτύων
ηλεκτρισμού, την
ανάπτυξη διασυνδέσεων με
γειτονικές χώρες και την
αξιοποίηση της ενιαίας
ευρωπαϊκής αγοράς, την
προώθηση μακροχρόνιων
συμβολαίων πράσινης
ενέργειας για
βιομηχανίες, μεγάλης
κλίμακας προγράμματα
ενεργειακής
αποδοτικότητας σε κτίρια
και επιχειρήσεις, την
ενίσχυση των ενεργειακών
κοινοτήτων και
αυτοπαραγωγής και τον
περιορισμό των μη
ενεργειακών επιβαρύνσεων
στους λογαριασμούς.
Οι
λιανεμπορικές
επιχειρήσεις μπορούν να
μετριάσουν την ακρίβεια
με περιορισμό του
λειτουργικού κόστους και
βελτίωση της
παραγωγικότητας, χωρίς
να μετακυλίουν αυτόματα
κάθε αύξηση κόστους στις
τιμές. Κύρια μέτρα είναι
η αποτελεσματικότερη
διαχείριση αποθεμάτων, η
μείωση σπατάλης, η
ψηφιοποίηση, η
ενεργειακή εξοικονόμηση
και η καλύτερη
διαπραγμάτευση με
προμηθευτές. Παράλληλα,
μπορούν να προσφέρουν
στοχευμένες προσφορές,
οικονομικότερες επιλογές
και προϊόντα ιδιωτικής
ετικέτας ώστε να
διατηρούνται προσιτές οι
βασικές κατηγορίες.
Οι
καταναλωτές επίσης
μπορούν να περιορίσουν
την επίδραση της
ακρίβειας με
συστηματικές συγκρίσεις
τιμών, αξιοποίηση
προσφορών και
προγραμμάτων
επιβράβευσης, επιλογή
προϊόντων ιδιωτικής
ετικέτας και αποφυγή
αγορών από συνήθεια.
Βοηθούν επίσης ο
προγραμματισμός αγορών,
η μείωση σπατάλης
τροφίμων, η επιλογή
εποχικών και τοπικών
προϊόντων και η
ομαδοποίηση αγορών όπου
συμφέρει. Επίσης η
αλλαγή μάρκας ή
καταστήματος, όταν
υπάρχει σημαντική
διαφορά τιμής, ενισχύει
τον ανταγωνισμό.
Ο
κύριος Γεώργιος Δουκίδης
είναι καθηγητής του
Πανεπιστημίου Λευκωσίας
Unic-Athens και
επιστημονικός σύμβουλος
του ΙΕΛΚΑ.
Πρώτη δημοσίευση στο
Βήμα
|
