Τα ΗΑΕ αποτελούν 10% της παραγωγής του OPEC και 8% της παραγωγής του OPEC+ (OPEC συν τη Ρωσία).

Συνεπώς αν και σημαντική συνεισφορά, οι τιμές του πετρελαίου θα συνεχίζουν να καθορίζονται από τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία. Η αποχώρηση της χώρα ίσως σημαίνει ελαφρά χαμηλότερες τιμές πετρελαίου, αφού γίνεται προκειμένου να αυξήσει την παραγωγή της.

Το μεγαλύτερο θέμα είναι τι σηματοδοτεί αυτη η αποχώρηση. Στην περίπτωση των ΗΑΕ, ίσως είναι σημάδι μιας βαθύτερης κρίσης, καθώς τόσο ο τουρισμός όσο και το real estate βρίσκονται σε κάθετη πτώση.

Εκεί είναι ακριβώς το κομμάτι στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε. Βρισκόμαστε εν μέσω μιας κλιμακούμενης γεωπολιτικής αναδιάταξης, η οποία ξεκινάει από τον γεωοικονομικό ανταγωνισμό Κίνας και ΗΠΑ και γίνεται χειρότερη τόσο λόγω της συσσώρευσης του παγκόσμιου χρέους όσο και λόγω των απρόβλεπτων στρατηγικών του Λ. Οίκου.

Σαν αποτέλεσμα, παλιές συμμαχίες αναθεωρούνται. Το ΝΑΤΟ, ο OPEC, ακόμα και η ΕΕ διέρχονται κρίση. Ο Λ. Οίκος καλωσορίζει κάτι τέτοιο, καθώς θεωρεί ότι μπορεί ευκολότερα να κυριαρχήσει σε ένα κόσμο όπου απέναντι του θα έχει μικρότερες χώρες και όχι εμπορικά μπλοκ. Χωρίς βεβαίως να υπολογίζει ότι το ίδιο ισχύει και για την Κίνα.

Προσωπική θέση του υπογράφοντα είναι ότι οι συμμαχίες είναι απαραίτητες, ακριβώς λόγω της δύναμης του δίπολου ΗΠΑ-Κίνας. Βέβαια για να διατηρηθούν, καλό είναι οι δυνατότερες χώρες μέσα σε αυτές τις συμμαχίες να θυμούνται ότι και αυτές, ιδιαίτερα αυτές, έχουν ανάγκη μεγαλύτερα μπλοκ για να έχουν πλεονεκτήματα διαπραγμάτευσης, και να μην επιβάλλουν τη θέληση τους στους μικρότερους ετέρους. Αυτό είναι, άλλωστε, το ηθικό δίδαγμα από την αποχώρηση των ΗΑΕ.

Γιώργος Λαγαρίας (Ο.Τ.)