|
Στο Νότιο Αιγαίο, σε
Κυκλάδες και Κρήτη η
τιμή της βενζίνης είναι
2,20-2,40. Στην εποχή
του διαδικτύου οι
τουρίστες το βλέπουν
αυτό, το ψάχνουν. Άρα αν
επιλέξουν Ελλάδα, θα
μειώσουν δαπάνες (πχ για
γεύματα και ψώνια)Και
αυτό συμβαίνει ήδη.
Είναι να απορεί κανείς
γιατί αυτή η εμμονή με
τον ειδικό φόρο
κατανάλωσης και φυσικά
τον ΦΠΑ σε κάποια βασικά
αγαθά, όπως τρόφιμα.
Όπως επίσης γιατί δεν
μπαίνει πλαφόν στις
τιμές ενοικίων με το
όποιο πολιτικό κόστος
αυτό συνεπάγεται.
Προέχει η χώρα, δηλαδή
αυτοί οι πολλοί που
πληρώνουν (το 50-60% του
μισθού τους) για στέγη :
όχι αυτοί που
εισπράττουν από 4-5
ακίνητα ο καθένας. Τι
πρέπει να γίνει δηλαδή
για να κατανοήσουμε ότι
αν μειωθεί περαιτέρω το
διαθέσιμο εισόδημα, μετά
το φθινόπωρο η κατηφόρα
στις προσόδους και στις
αξίες των ακινήτων, τα
λουκέτα σε μαγαζιά και
τα άδεια σπίτια θα είναι
κάτι σαν μαγική εικόνα
από το παρελθόν ;
Η εκεχειρία σέρνεται
στην Μέση Ανατολή και το
πετρέλαιο να παραμένει
γύρω από τα 100 δολάρια
το βαρέλι. Η Ελλάδα ως
τουριστικός προορισμός
πρέπει να κοιτάξει τι
έπαθε η Κύπρος : δεν
βλάπτει να ξέρουμε ότι
έχουν – 40 % σε αφίξεις
ήδη εκεί (και έπεται
συνέχεια)
Είναι λοιπόν αδιανόητο,
προκειμένου να
συσπειρώσει το δεξιό
κοινό του, ο
πρωθυπουργός να μιλάει
για ” τριψήφιο τηλέφωνο
στις 3 τα ξημερώματα”
και να συντηρούμε κλίμα
πολεμικής προετοιμασίας,
σχεδόν ως αναπόφευκτη
και μοιραία κατάσταση
επιφυλακής.
Ας προσέξουμε, πριν
είναι αργά. Μετά τα
μνημόνια και την σκληρή
λιτότητα φτιάχνουμε
πλεονάσματα. Αλλά δεν
αλλάξαμε μίγμα παραγωγής
στο ΑΕΠ. Εξακολουθεί η
χώρα να. ζει κατά το
ήμισυ από τον τουρισμό
και το real
estate.
Το Tαμείο
Ανάκαμψης δεν έφθασε σε
μικρομεσαίες
μεταποιητικές ή
βιοτεχνικές
επιχειρήσεις, ούτε καν
σε υψηλής τεχνολογίας
και προϊοντικής αιχμής
εταιρείες. Και φυσικά
δεν ακούμπησε πρωτογενή
τομέα. Κατευθύνθηκε σε
data
centers,
οπτικές ίνες, σε
μετρημένες στα δάχτυλα
μεγάλες ενεργειακές
βιομηχανίες και…
ηλεκτροκίνηση – δηλαδη
ότι δεν παράγουμε εμείς
αλλά εισάγουμε απο το
εξωτερικό. Και το Ταμείο
Ανάκαμψης τελείωσε. Τα
επιτόκια είναι στα ύψη,
οι μικρομεσαίες δεν
μπορούν να δανειστούν,
τα έσοδα μειώνονται και
η αγοραστική δύναμη
πέφτει με αποτέλεσμα
προφανώς να τρώμε από
αποθέματα (όσοι έχουν)
Και κάτι άλλο : το
απόλυτο ιστορικό ρεκόρ
νέων ρυθμίσεων ιδιωτικού
χρέους στην Ελλάδα
καταγράφηκε τον Μάρτιο
ξεπερνώντας κάθε
προηγούμενο μήνα. Το
συνολικό ιδιωτικό χρέος
στην Ελλάδα έχει ανέλθει
στα επίπεδα ρεκόρ των
408 δις με το 60% να
χαρακτηρίζεται ως
ληξιπρόθεσμο. Μην ρωτάτε
πως και πότε θα τα
πληρώσουμε ως
ιδιώτες-και φυσικά ποσά
χρωστάμε ως κράτος…
|