Ακολουθούν η Σύρος με 2.500 ευρώ/τ.μ. και η Άνδρος με 2.760 ευρώ/τ.μ., δύο νησιά που διατηρούν πιο ισορροπημένες τιμές λόγω σταθερότερης σχέσης προσφοράς–ζήτησης. Οι αγορές αυτές προσελκύουν κυρίως ενδιαφέρον για εξοχική κατοικία, ιδιαίτερα από την εγγύτητα στην Αττική, ενώ συνδυάζουν χαμηλότερο κόστος με ικανοποιημένες τουριστικές υποδομές.

Την ίδια στιγμή, οι Κυκλάδες παραμένουν ο βασικός πυρήνας της αγοράς κατοικίας στο Νότιο Αιγαίο, συγκεντρώνοντας σχεδόν το 80% των διαθέσιμων ακινήτων. Η Πάρος ηγείται σε προσφορά με 18,79% των αγγελιών, ξεπερνώντας τη Μύκονο (12%), ενώ ακολουθούν η Ρόδος (16%), η Σύρος (13,18%) και η Νάξος (8,72%). Η κατανομή αυτή δείχνει ότι η αγορά έχει πλέον αποκεντρωθεί από τα παραδοσιακά «premium» νησιά.

Ως προς τη δομή της αγοράς, κυριαρχούν οι μονοκατοικίες με 59,8% του συνόλου, έναντι 21,3% για τα διαμερίσματα και 18,9% για τις μεζονέτες. Η προτίμηση αυτή συνδέεται με τη χρήση των ακινήτων ως εξοχικές κατοικίες ή επενδυτικά assets για βραχυχρόνια μίσθωση.

Στην κορυφή των τιμών παραμένει η Μύκονος με 6.670 ευρώ/τ.μ., διατηρώντας τον χαρακτήρα της ως αγορά πολυτελείας. Ακολουθεί η Πάρος με 5.500 ευρώ/τ.μ., η οποία έχει εξελιχθεί σε έναν από τους ισχυρότερους επενδυτικούς προορισμούς. Στη συνέχεια βρίσκονται η Μήλος (4.150 ευρώ/τ.μ.), η Θήρα (4.100 ευρώ/τ.μ.), καθώς και η Νάξος και η περιοχή Κέας–Κύθνου, που κινούνται επίσης πάνω από τον περιφερειακό μέσο όρο.

Οι αποκλίσεις είναι έντονες: η Μύκονος είναι σχεδόν τριπλάσια σε τιμή από τη Ρόδο και την Κω, γεγονός που αναδεικνύει τη μεγάλη ανισορροπία μεταξύ premium και μαζικής αγοράς.

Τέλος, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η ηλικία των ακινήτων. Τα νεόδμητα (2020–2026) φτάνουν τα 5.000 ευρώ/τ.μ., ενώ τα ακίνητα της περιόδου 1960–1979 περιορίζονται στα 2.340 ευρώ/τ.μ., αποτυπώνοντας τη μεγάλη διαφορά αξίας μεταξύ νέας και παλαιότερης κατασκευής.