Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, οι ΗΠΑ επιδιώκουν ένα «πιλοτικό σχέδιο» περιορισμένης αποχώρησης ισραηλινών δυνάμεων από περιοχές του νότιου Λιβάνου, όπου θα αντικατασταθούν από τον λιβανέζικο στρατό, στο πλαίσιο ευρύτερης αποκλιμάκωσης.

Τα «αγκάθια» της συμφωνίας

Η Ουάσινγκτον υποστηρίζει ότι η Ισραήλ έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντικές παραχωρήσεις, ωστόσο η Τεχεράνη δεν τις αναγνωρίζει ως μέρος του προσχεδίου συμφωνίας.

Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν εμφανίστηκε ιδιαίτερα σκληρός, τονίζοντας ότι το πυραυλικό πρόγραμμα της χώρας δεν αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Όπως δήλωσε, οι στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας είναι «ζήτημα εθνικής άμυνας» και δεν μπορούν να περιοριστούν από διεθνείς συμφωνίες.

Θαλάσσια ασφάλεια και Ορμούζ

Σε μια προσπάθεια αποσυμπίεσης της έντασης, το Ομάν ανακοίνωσε τη δημιουργία προσωρινού θαλάσσιου διαδρόμου για τη διέλευση πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, σε συνεργασία με τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO).

Τα πλοία που χρησιμοποιούν τη διαδρομή θα πρέπει να ακολουθούν συγκεκριμένες συντεταγμένες και διαδικασίες συντονισμού, με στόχο τη μείωση κινδύνων για τη διεθνή ναυσιπλοΐα.

Η ναυτιλία υπό πίεση στον Περσικό Κόλπο

Παρά τις διπλωματικές πρωτοβουλίες, περίπου 1.150 εμπορικά πλοία παραμένουν ακινητοποιημένα στον Περσικό Κόλπο, σύμφωνα με εκτιμήσεις ασφαλιστικών οργανισμών.

Η συνολική αξία των εγκλωβισμένων πλοίων και φορτίων εκτιμάται σε περίπου 125 δισ. δολάρια, ενώ η πλήρης αποσυμφόρηση του συστήματος θα απαιτούσε εβδομάδες ακόμη και σε περίπτωση άμεσης αποκλιμάκωσης της κρίσης.

Πολιτική πίεση και στις ΗΠΑ

Σημαντική εξέλιξη αποτελεί και η απόφαση της Γερουσίας των ΗΠΑ, η οποία ενέκρινε ψήφισμα για τον τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν. Η οριακή πλειοψηφία αντανακλά την αυξανόμενη πολιτική κόπωση στο εσωτερικό των ΗΠΑ απέναντι στην προοπτική περαιτέρω κλιμάκωσης.

Ένα διπλωματικό παζλ χωρίς ξεκάθαρη λύση

Παρά τις συνεχείς επαφές, το βασικό πρόβλημα παραμένει: το χάσμα εμπιστοσύνης μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, αλλά και η εμπλοκή πολλών περιφερειακών παικτών που δυσκολεύει την επίτευξη συνολικής συμφωνίας.

Το αποτέλεσμα είναι ένα εύθραυστο status quo, όπου η διπλωματία προχωρά παράλληλα με την αβεβαιότητα στη ναυσιπλοΐα και τις γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή.