Αυξάνονται σημαντικά τα όρια των εισφορών

Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές αφορά το ανώτατο ποσό που μπορεί να κατευθυνθεί στα συγκεκριμένα προγράμματα.

Για τους μισθωτούς, το ανώτατο όριο αυξάνεται από το 20% στο 35% των ακαθάριστων αποδοχών και των φορολογητέων παροχών σε είδος. Για τους μη μισθωτούς, το ετήσιο πλαφόν ανεβαίνει από τις 20.000 στις 35.000 ευρώ.

Οι εισφορές εξακολουθούν να παρέχουν τη δυνατότητα πλήρους φορολογικής έκπτωσης, μέσα στα όρια που προβλέπει η νομοθεσία. Με την αύξηση των πλαφόν διευρύνεται έτσι ο χώρος για μεγαλύτερη συνταξιοδοτική αποταμίευση και συσσώρευση κεφαλαίου, ιδιαίτερα για εργαζομένους με υψηλότερα εισοδήματα.

Εξαίρεση προβλέπεται για όσους εντάσσονται για πρώτη φορά σε επαγγελματική ασφάλιση μετά την ηλικία των 55 ετών. Στην περίπτωση αυτή παραμένουν τα προηγούμενα χαμηλότερα όρια, δηλαδή 20% των ακαθάριστων αποδοχών για τους μισθωτούς και 20.000 ευρώ ετησίως για τους μη μισθωτούς.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση, πάντως, έχει προκαλέσει συζητήσεις, καθώς υπάρχει ο προβληματισμός ότι τα υψηλότερα όρια θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και ως μέσο περιορισμού της φορολογικής επιβάρυνσης από υψηλόμισθα στελέχη. Το ζήτημα τίθεται κυρίως στην περίπτωση όπου μέρος μισθολογικών αυξήσεων ή bonus μετατρέπεται σε εργοδοτικές ή εργατικές εισφορές προς ένα ΤΕΑ, με αποτέλεσμα εισόδημα που διαφορετικά θα φορολογούνταν ως μισθός να μεταφέρεται σε ένα ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς.

Νέα φορολογική κλίμακα για τις παροχές

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αλλαγή στη φορολογία των παροχών από ΤΕΑ προαιρετικής ασφάλισης, καθώς και από Ομαδικά Ασφαλιστικά Προϊόντα Επαγγελματικής Συνταξιοδότησης.

Για ασφαλισμένους που θα ξεκινήσουν να λαμβάνουν την παροχή από την ηλικία των 62 έως και τα 67 έτη, ο αυτοτελής φορολογικός συντελεστής διαμορφώνεται στο 5% για τις περιοδικές καταβολές και στο 10% όταν το ποσό καταβάλλεται εφάπαξ.

Ακόμη μεγαλύτερο φορολογικό όφελος προβλέπεται για όσους επιλέξουν να περιμένουν μέχρι μετά τη συμπλήρωση του 67ου έτους. Τότε ο συντελεστής περιορίζεται στο 2,5% για την περιοδική παροχή και στο 5% για την εφάπαξ καταβολή.

Ως περιοδική παροχή θεωρείται εκείνη που καταβάλλεται είτε ισόβια είτε για τουλάχιστον 15 χρόνια, με σταθερό ή αυξανόμενο ποσό καταβολής.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται ένα ισχυρότερο κίνητρο για παραμονή στην επαγγελματική ασφάλιση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Παράλληλα, το φορολογικό σύστημα ευνοεί περισσότερο την επιλογή μιας μακροχρόνιας συμπληρωματικής σύνταξης αντί της άμεσης είσπραξης ολόκληρου του συσσωρευμένου κεφαλαίου.

Τι ισχύει για πρόωρη καταβολή

Διαφορετικό καθεστώς εφαρμόζεται στην περίπτωση που ο ασφαλισμένος επιλέξει να λάβει την παροχή πριν από τη συμπλήρωση του 62ου έτους.

Σε αυτή την περίπτωση δεν ισχύουν οι μειωμένοι αυτοτελείς φορολογικοί συντελεστές. Η παροχή φορολογείται με βάση τη γενική κλίμακα φορολογίας εισοδήματος, γεγονός που περιορίζει το όφελος της πρόωρης εξόδου από το πρόγραμμα.

Παράλληλα, οι ευνοϊκότερες φορολογικές ρυθμίσεις προβλέπεται να καλύπτουν και συγκεκριμένες κατηγορίες ασφαλισμένων που συνταξιοδοτούνται λόγω γήρατος από τον φορέα κύριας ασφάλισης, εφόσον πληρούν τις προβλεπόμενες προϋποθέσεις και έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος.

Συνολικά, το νέο πλαίσιο επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της επαγγελματικής ασφάλισης ως συμπληρωματικού μηχανισμού συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, δίνοντας μεγαλύτερη δυνατότητα συσσώρευσης κεφαλαίου και ισχυρότερα φορολογικά κίνητρα για όσους παραμένουν στο σύστημα μέχρι μεγαλύτερη ηλικία.