|
Όπως σημείωσε
συνδικαλιστική
εκπρόσωπος του
εργοστασίου, το βασικό
ερώτημα που κυριαρχεί
είναι τι θα συμβεί σε
περίπτωση που η
συνεργασία δεν αποδώσει,
αποτυπώνοντας το κλίμα
αβεβαιότητας σε περιοχές
με υψηλή εξάρτηση από
την
αυτοκινητοβιομηχανία.
Στρατηγική «αξιοποίησης
πλεονάζουσας παραγωγής»
Για τους ευρωπαϊκούς
ομίλους, οι συνεργασίες
με κινεζικές εταιρείες
εμφανίζονται ως μια
πρακτική απάντηση σε ένα
πιο σύνθετο πρόβλημα:
την υπερβάλλουσα
παραγωγική δυναμικότητα.
Η Stellantis,
για παράδειγμα, έχει ήδη
αναπτύξει δεσμούς με τη
Leapmotor,
εξετάζοντας περαιτέρω
συνέργειες σε Γαλλία,
Ισπανία και Ιταλία, με
στόχο να αποφευχθούν
λουκέτα εργοστασίων και
απώλεια θέσεων εργασίας.
Η διοίκηση του ομίλου
υποστηρίζει ότι
πρόκειται για μια
ρεαλιστική στρατηγική
προσαρμογής, ωστόσο σε
εργαζόμενους και
αναλυτές εντείνεται η
ανησυχία ότι η
μακροχρόνια εξάρτηση από
τρίτους μπορεί να
οδηγήσει σε αποδυνάμωση
της ευρωπαϊκής
τεχνογνωσίας.
Ανάλογος προβληματισμός
καταγράφεται και στη
Volkswagen,
η οποία έχει αφήσει
ανοιχτό το ενδεχόμενο
αξιοποίησης ανενεργών
γραμμών παραγωγής από
κινεζικές εταιρείες, ενώ
BMW
και Mercedes-Benz
αντιμετωπίζουν πιέσεις
από το αυξημένο κόστος
και τη συρρίκνωση
περιθωρίων κέρδους, σε
ένα περιβάλλον έντονου
διεθνούς ανταγωνισμού.
Το τέλος του «παγκόσμιου
αυτοκινήτου» όπως το
γνωρίσαμε
Σύμφωνα με στελέχη του
κλάδου, το παραδοσιακό
μοντέλο της ευρωπαϊκής
αυτοκινητοβιομηχανίας
—όπου η ανάπτυξη, η
παραγωγή και η εξαγωγή
ακολουθούσαν μια
γραμμική παγκόσμια
στρατηγική— δεν
λειτουργεί πλέον με την
ίδια αποτελεσματικότητα.
Η μετατόπιση της
τεχνολογικής υπεροχής
προς την Κίνα, ιδιαίτερα
στα ηλεκτρικά οχήματα,
τις μπαταρίες και το
λογισμικό, έχει
ανατρέψει τις ισορροπίες
δεκαετιών.
Οι κινεζικές εταιρείες
εμφανίζονται πλέον με
σαφές πλεονέκτημα σε
ταχύτητα παραγωγής,
κόστος και κρατική
υποστήριξη, καθιστώντας
τις ευρωπαϊκές
επιχειρήσεις
αναγκασμένες να
επαναπροσδιορίσουν τον
ρόλο τους στην παγκόσμια
αγορά.
Η επέκταση των κινεζικών
EVs
στην Ευρώπη
Στο πλαίσιο αυτό, η
BYD
—η μεγαλύτερη
κατασκευάστρια
ηλεκτρικών οχημάτων
παγκοσμίως— εξετάζει την
αξιοποίηση ευρωπαϊκών
εργοστασιακών υποδομών,
με συζητήσεις να
βρίσκονται σε εξέλιξη
τόσο με τη
Stellantis
όσο και με άλλους
ομίλους. Στόχος της
είναι η άμεση πρόσβαση
στην ευρωπαϊκή αγορά
μέσω τοπικής παραγωγής,
με χώρες όπως η Γαλλία
και η Ιταλία να
βρίσκονται στο επίκεντρο
του ενδιαφέροντος.
Παράλληλα, κινεζικοί
όμιλοι όπως η
Geely,
η Chery
και η Xpeng
ενισχύουν σταδιακά την
παρουσία τους στην
Ευρώπη, είτε μέσω
εξαγορών είτε μέσω
παραγωγικών συμφωνιών,
δημιουργώντας ένα νέο,
πιο σύνθετο βιομηχανικό
τοπίο.
Διαφορετικές στρατηγικές
στην Ευρώπη
Η στάση των ευρωπαϊκών
χωρών απέναντι στην
κινεζική διείσδυση δεν
είναι ενιαία. Η Ισπανία
εμφανίζεται πιο δεκτική,
βλέποντας στις κινεζικές
επενδύσεις μια ευκαιρία
για ενίσχυση της
βιομηχανικής της βάσης
και της απασχόλησης.
Αντίθετα, η Γαλλία
προκρίνει μια πιο
προστατευτική προσέγγιση
μέσω της στρατηγικής «Made
in
Europe»,
ενώ η Γερμανία επιχειρεί
να ισορροπήσει ανάμεσα
στις πιέσεις των
εργαζομένων και στις
ανάγκες των μεγάλων
αυτοκινητοβιομηχανιών
της.
Ένα στρατηγικό δίλημμα
για την ήπειρο
Η είσοδος των κινεζικών
εταιρειών στην ευρωπαϊκή
παραγωγή δημιουργεί ένα
σύνθετο δίλημμα. Από τη
μία πλευρά, προσφέρει τη
δυνατότητα διατήρησης
εργοστασίων σε
λειτουργία και
προστασίας θέσεων
εργασίας. Από την άλλη,
εγείρει ανησυχίες για
σταδιακή απώλεια
βιομηχανικής
τεχνογνωσίας και
στρατηγικής αυτονομίας
σε έναν κλάδο κρίσιμο
για την ευρωπαϊκή
οικονομία.
Όπως έχει επισημανθεί
και από κορυφαίους
ευρωπαίους
αξιωματούχους, η πίεση
στον βιομηχανικό ιστό
της Ευρώπης εντείνεται
συνεχώς, σε ένα
περιβάλλον όπου οι
παραδοσιακές συνθήκες
παγκόσμιας ανάπτυξης
έχουν πλέον μεταβληθεί
ριζικά.
|
