Παράλληλα, η Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας συνεχίζει να αυξάνει τα επίσημα αποθέματά της. Τον Σεπτέμβριο πρόσθεσε περίπου 23 τόνους, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη μηνιαία αγορά της εδώ και σχεδόν τρία χρόνια. Με την κίνηση αυτή, διεύρυνε περαιτέρω το σερί συνεχόμενων μηνών αγορών, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο τουλάχιστον από το 2015.

Η αυξημένη ζήτηση αποτυπώνεται και στις τιμές της κινεζικής αγοράς, οι οποίες διαμορφώνονται με υψηλότερο περιθώριο έναντι των διεθνών τιμών. Σύμφωνα με τον Ακάς Ντόσι, επικεφαλής στρατηγικής χρυσού στη State Street Investment Management, η διαφορά αυτή αποτελεί ένδειξη ισχυρής ζήτησης, καθώς πλησιάζει η χειμερινή περίοδος.

Η στρατηγική του Πεκίνου για μικρότερη εξάρτηση από το δολάριο

Πέρα από την επενδυτική διάσταση, οι αγορές χρυσού από την κινεζική κεντρική τράπεζα εξυπηρετούν έναν ευρύτερο στρατηγικό στόχο: τη διαφοροποίηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της χώρας.

Όπως επισημαίνει ο Κάρστεν Μένκε, αναλυτής της Julius Baer, η αξιοποίηση του δολαρίου ως εργαλείου γεωπολιτικής πίεσης ενισχύει τα κίνητρα της Κίνας να περιορίσει την εξάρτησή της από τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα.

Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη στρατηγική διαδραμάτισαν οι εξελίξεις μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022. Η απόφαση δυτικών κυβερνήσεων να παγώσουν περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας ανέδειξε τους κινδύνους που συνδέονται με τη διατήρηση μεγάλου μέρους των εθνικών αποθεματικών σε περιουσιακά στοιχεία τα οποία βρίσκονται υπό ξένη δικαιοδοσία.

Αντίθετα, ο φυσικός χρυσός που φυλάσσεται εντός της χώρας προσφέρει διαφορετικό επίπεδο προστασίας απέναντι σε τέτοιου είδους περιορισμούς. Αυτό τον καθιστά ελκυστικότερο ως μέσο διαφύλαξης αποθεμάτων σε περιόδους αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων.

Η σταδιακή διαφοροποίηση των κινεζικών αποθεμάτων συνοδεύεται από τη μείωση των τοποθετήσεων σε αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Τον Ιούλιο, οι κινεζικές διακρατήσεις υποχώρησαν στα 618 δισ. δολάρια, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών, σύμφωνα με στοιχεία του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών.

Γιατί τα κινεζικά νοικοκυριά επιλέγουν τον χρυσό

Η ζήτηση δεν περιορίζεται στις επίσημες αγορές της κεντρικής τράπεζας. Σημαντικό μέρος της προέρχεται από τα κινεζικά νοικοκυριά, τα οποία αναζητούν εναλλακτικές λύσεις για την προστασία του πλούτου τους.

Η παρατεταμένη κρίση στην αγορά ακινήτων έχει περιορίσει την ελκυστικότητα ενός παραδοσιακά βασικού μέσου αποταμίευσης των κινεζικών οικογενειών. Ταυτόχρονα, οι επιδόσεις της χρηματιστηριακής αγοράς και οι χαμηλές αποδόσεις των καταθέσεων ενισχύουν το ενδιαφέρον για κοσμήματα, ράβδους και χρυσά νομίσματα.

Οι μετοχές δεν έχουν προσφέρει μέχρι στιγμής αντίστοιχη δυναμική. Ο δείκτης CSI 300 εμφανίζει απώλειες περίπου 8% από την αρχή του 2026, την ώρα που ο αμερικανικός S&P 500 καταγράφει άνοδο περίπου 13%.

Παράλληλα, η υποτονική ζήτηση για δανεισμό στην Κίνα έχει συμβάλει στη διατήρηση των αποδόσεων σε χαμηλά επίπεδα. Η απόδοση του κινεζικού κρατικού ομολόγου διάρκειας ενός έτους βρίσκεται περίπου στο 1,2%, έναντι 4,46% για το αντίστοιχο αμερικανικό.

Η διαφορά αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για την επιλογή μεταξύ χρυσού και τοκοφόρων επενδύσεων. Όπως εξηγεί ο Όλε Χάνσεν, επικεφαλής στρατηγικής εμπορευμάτων στη Saxo Bank, το κόστος ευκαιρίας από τη διακράτηση χρυσού είναι αισθητά χαμηλότερο στην Κίνα σε σχέση με πολλές δυτικές αγορές. Με άλλα λόγια, οι Κινέζοι αποταμιευτές χάνουν λιγότερα δυνητικά έσοδα από τόκους όταν επιλέγουν να τοποθετήσουν τα χρήματά τους στο πολύτιμο μέταλλο.

Στην ενίσχυση της αγοράς συμβάλλει, σύμφωνα με τον Μένκε, και η προσπάθεια του Πεκίνου να αναπτύξει μια βαθύτερη εγχώρια αγορά χρυσού, με μεγαλύτερη διαθεσιμότητα και αυξημένα αποθέματα. Ο ίδιος εκτιμά ότι οι αγορές της κεντρικής τράπεζας είχαν φτάσει περίπου τους 190 τόνους έως το τέλος Αυγούστου, συμπεριλαμβανομένων περίπου 110 τόνων που δεν είχαν ανακοινωθεί επισήμως.

Η διόρθωση των τιμών και ο ρόλος των αμερικανικών επιτοκίων

Η ανθεκτικότητα της κινεζικής ζήτησης γίνεται ακόμη πιο αξιοσημείωτη αν ληφθεί υπόψη η πρόσφατη υποχώρηση του χρυσού. Τον Σεπτέμβριο, η τιμή του πολύτιμου μετάλλου μειώθηκε περισσότερο από 8%, φτάνοντας περίπου στα 4.176 δολάρια ανά ουγγιά, ενώ τον Ιανουάριο είχε ξεπεράσει τα 5.500 δολάρια, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό.

Βασικός παράγοντας πίεσης είναι οι αποδόσεις των αμερικανικών κρατικών ομολόγων. Όταν οι αποδόσεις τους αυξάνονται, ο χρυσός γίνεται σχετικά λιγότερο ελκυστικός, καθώς δεν παράγει εισόδημα από τόκους. Επιπλέον, οι προσδοκίες για τη μελλοντική πορεία των επιτοκίων της Federal Reserve επηρεάζουν άμεσα το επενδυτικό ενδιαφέρον.

Ωστόσο, οι συνεχείς αγορές από την Κίνα φαίνεται να περιορίζουν την έκταση της διόρθωσης. Η Έβα Μάντεϊ, αναλύτρια εμπορευμάτων στην ING, εκτιμά ότι η κινεζική ζήτηση έχει εξελιχθεί σε έναν σταθερό παράγοντα στήριξης της αγοράς.

Κρίσιμο στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι οι κεντρικές τράπεζες λειτουργούν με μακροπρόθεσμο ορίζοντα και δεν αντιδρούν απαραίτητα στις βραχυπρόθεσμες μεταβολές των τιμών όπως οι ιδιώτες επενδυτές. Έτσι, οι αγορές τους μπορούν να απορροφούν μέρος των πιέσεων που δημιουργούνται από τις μεταβολές των επιτοκίων και των ομολογιακών αποδόσεων.

Ο Μένκε επισημαίνει επίσης ότι ο χρυσός διατηρείται πάνω από τα επίπεδα του καλοκαιριού, παρά την άνοδο των αποδόσεων των ομολόγων και τις μεταβολές στις προσδοκίες για τη νομισματική πολιτική.

Από την πλευρά του, ο Ντόσι εκτιμά ότι η τιμή του χρυσού θα μπορούσε να κινηθεί μεταξύ 4.750 και 5.500 δολαρίων ανά ουγγιά έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2027, με βασικό υποστηρικτικό παράγοντα τη διατήρηση της ισχυρής ζήτησης.

Τα κινεζικά αποθέματα και τα περιθώρια περαιτέρω αγορών

Παρά την εντατική συσσώρευση χρυσού, η Κίνα εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τις ΗΠΑ ως προς το μέγεθος των επίσημων αποθεμάτων της.

Τον Αύγουστο, τα κινεζικά αποθέματα ανέρχονταν σε 2.387 τόνους, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Συμβούλιο Χρυσού, κατατάσσοντας τη χώρα στην πέμπτη θέση παγκοσμίως. Το μέγεθός τους αντιστοιχούσε σε λιγότερο από το ένα τρίτο των αμερικανικών αποθεμάτων.

Η διαφορά αυτή αφήνει περιθώρια για περαιτέρω αγορές, εφόσον το Πεκίνο συνεχίσει να επιδιώκει τη διαφοροποίηση των αποθεματικών του. Η μελλοντική πορεία της ζήτησης, ωστόσο, θα εξαρτηθεί και από τις εξελίξεις στην κινεζική οικονομία.

Μια ουσιαστική ανάκαμψη στην αγορά ακινήτων ή μια παρατεταμένη άνοδος των μετοχών θα μπορούσε να περιορίσει το ενδιαφέρον των νοικοκυριών για χρυσό. Αντίστοιχα, μια περαιτέρω υποχώρηση του γουάν θα καθιστούσε ακριβότερες τις εισαγωγές του πολύτιμου μετάλλου, ενώ η άνοδος των εγχώριων επιτοκίων θα μπορούσε να ενισχύσει την ελκυστικότητα των καταθέσεων.

Σε διεθνές επίπεδο, μια αλλαγή στη στρατηγική των κεντρικών τραπεζών, με υποχώρηση της διάθεσης διαφοροποίησης των αποθεμάτων τους, θα μπορούσε επίσης να περιορίσει τη στήριξη της αγοράς. Το ίδιο θα ίσχυε σε περίπτωση αποκλιμάκωσης των γεωπολιτικών εντάσεων.

Προς το παρόν, πάντως, οι παράγοντες που τροφοδοτούν τις κινεζικές αγορές εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ. Η στρατηγική περιορισμού της εξάρτησης από το δολάριο, οι χαμηλές αποδόσεις των εγχώριων επενδύσεων και η αναζήτηση ασφαλέστερων τοποθετήσεων διατηρούν τον χρυσό στο επίκεντρο των επιλογών τόσο του Πεκίνου όσο και των Κινέζων αποταμιευτών.