Κομβικό ρόλο στη βελτίωση της παραγωγικότητας διαδραματίζει ο κλάδος της πληροφορικής, όπου η ετήσια αύξηση φθάνει περίπου το 6% μεταξύ 2019 και 2024, αν και η συνολική επίδραση στην οικονομία προκύπτει κυρίως από τον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών. Εκεί, η εκτεταμένη χρήση ψηφιακών εργαλείων, cloud τεχνολογιών και συστημάτων απομακρυσμένης συνεργασίας έχει οδηγήσει σε σημαντική αναβάθμιση της αποδοτικότητας.

Σημαντικός παράγοντας είναι επίσης η ενεργειακή υπεροχή των ΗΠΑ, η οποία ενισχύθηκε μετά τη «σχιστολιθική επανάσταση». Η χώρα έχει μετατραπεί σε καθαρό εξαγωγέα ενέργειας, με τις καθαρές εξαγωγές να φθάνουν σε επίπεδα συγκρίσιμα με περίπου το μισό των αντίστοιχων της Σαουδικής Αραβίας. Η ανάπτυξη των εξαγωγών LNG προς Ευρώπη και Ασία ενίσχυσε περαιτέρω τη γεωοικονομική της θέση.

Το χαμηλότερο ενεργειακό κόστος λειτουργεί πλέον ως βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα, με τις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας στις ΗΠΑ να είναι περίπου οι μισές σε σχέση με την Ευρώπη. Αυτό επιτρέπει στις ενεργοβόρες βιομηχανίες να διατηρούν υψηλότερη ανταγωνιστικότητα και παραγωγική βάση, σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή οικονομία που αντιμετωπίζει μεγαλύτερες πιέσεις κόστους.

Η ευελιξία της αγοράς εργασίας αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα. Κατά την πανδημία, οι ΗΠΑ επέλεξαν την άμεση οικονομική στήριξη αντί για εκτεταμένα προγράμματα διατήρησης θέσεων εργασίας, επιτρέποντας στους εργαζόμενους να μετακινηθούν ταχύτερα σε πιο παραγωγικές επιχειρήσεις κατά την ανάκαμψη.

Παρά τις πρόσφατες πολιτικές και γεωπολιτικές αναταράξεις, η αμερικανική παραγωγικότητα παραμένει σταθερή, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι η τρέχουσα δυναμική δεν είναι συγκυριακή αλλά ενδεχομένως διαρθρωτική. Ο Economist σημειώνει ότι εφόσον η τεχνητή νοημοσύνη αρχίσει να αποδίδει ουσιαστικά αποτελέσματα στην πραγματική οικονομία τα επόμενα χρόνια, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εισέλθουν σε έναν νέο κύκλο ενισχυμένης μακροχρόνιας ανάπτυξης, διευρύνοντας περαιτέρω την απόσταση από την Ευρώπη.