ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΣΕΩΝ

ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ

Η εξήγηση πίσω από αυτό το φαινομενικά παράδοξο εύρημα είναι σχετικά απλή: τα ιστορικά υψηλά δεν είναι τυχαία γεγονότα, αλλά αποτέλεσμα ανοδικής τάσης. Η αγορά περνά την πλειονότητα του χρόνου της σε ανοδική πορεία μακροπρόθεσμα, γεγονός που σημαίνει ότι τα νέα υψηλά τείνουν να εμφανίζονται συχνά μέσα σε υγιείς ανοδικούς κύκλους — και όχι αποκλειστικά λίγο πριν από κορυφώσεις ή καταρρεύσεις, όπως συχνά υποθέτει η διαισθητική αντίληψη των επενδυτών.

Με άλλα λόγια, ένα νέο ιστορικό υψηλό είναι πιο συχνά ένδειξη δύναμης παρά προάγγελος αδυναμίας. Η "ορμή" (momentum) που οδηγεί την αγορά σε νέα υψηλά τείνει στατιστικά να συνεχίζεται, τουλάχιστον στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων από το 1989 και μετά.

«Τα δεδομένα δείχνουν ότι η αναμονή στο περιθώριο μέχρι μια "διόρθωση" ή μια "καλύτερη είσοδο" έχει, ιστορικά, κοστίσει περισσότερο από το να επενδύσει κανείς άμεσα – ακόμη και όταν η αγορά βρίσκεται σε νέα υψηλά»

ΤΟ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η διαφορά αποδόσεων διευρύνεται όσο μεγαλώνει ο χρονικός ορίζοντας: από +1,6 ποσοστιαίες μονάδες στον 1 χρόνο, η υπεραπόδοση φτάνει στις +8 μονάδες στην πενταετία (82% έναντι 74% σωρευτικά). Αυτό ενισχύει ένα από τα πιο θεμελιώδη συμπεράσματα της μακροπρόθεσμης επενδυτικής θεωρίας: ο χρόνος παραμονής στην αγορά (time in the market) έχει μεγαλύτερη σημασία από την προσπάθεια χρονισμού της εισόδου (market timing).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ

Το συμπέρασμα δεν είναι ότι τα ιστορικά υψηλά είναι πάντα «ασφαλή» — καμία στατιστική δεν εξαλείφει τον κίνδυνο βραχυπρόθεσμης μεταβλητότητας ή διόρθωσης. Ωστόσο, τα στοιχεία 37 ετών καταρρίπτουν την αντίληψη ότι η επένδυση σε νέα υψηλά είναι εγγενώς μια «κακή» απόφαση χρονισμού. Αντίθετα, φαίνεται να λειτουργεί ως ένδειξη ότι η υποκείμενη οικονομική και εταιρική δυναμική παραμένει ισχυρή — κάτι που οι επενδυτές με μακροπρόθεσμο ορίζοντα φαίνεται να επιβραβεύονται γι' αυτό, ιστορικά, παρά να τιμωρούνται.