«Πίσω από τους αριθμούς αυτούς κρύβονται 1,2 δισεκατομμύριο άνθρωποι που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, οι οποίες δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο: την πείνα, την αποσχολειοποίηση και την έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό ή σε ηλεκτρικό», συνεχίζει.

Σύμφωνα με τους UNDP και OPHI, περισσότεροι από τους μισούς ανθρώπους που πλήττονται (51,5%) είναι ανήλικοι.

Οι οργανισμοί αναφέρουν ωστόσο ότι η δημογραφική ανάπτυξη αποτελεί μείζονα παράγοντα σ' αυτή την αύξηση και ότι νέα δεδομένα δεν ήταν διαθέσιμα παρά μόνο για 13 από τα 108 κράτη τα οποία καλύπτει η έκθεση.

Μολονότι ο συνολικός αριθμός των ανθρώπων που ζουν στη φτώχεια αυξήθηκε, η έκθεση παρουσιάζει μικτή εικόνα. Στη διάρκεια των 15 τελευταίων ετών, 33 χώρες μείωσαν στο μισό την αναλογία του πληθυσμού τους που ζει στη φτώχεια όπως αυτή καθορίζεται από τον εν λόγω δείκτη.

Μεταξύ αυτών βρίσκονται έξη χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Σύμφωνα με το UNDP, οι πιο γρήγορες πρόοδοι καταγράφηκαν στη Ασία, κυρίως στην Κίνα και το Βιετνάμ.

Η ακραία φτώχεια εξακολουθεί να πλήττει περισσότερο τις αγροτικές απ' ό,τι τις αστικές περιοχές, με σχεδόν 83,3% των φτωχών στον κόσμο να ζουν στην ύπαιθρο.

Όπως και πέρυσι, η πλειονότητα των πιο φτωχών ζει στην υποσαχάρια Αφρική και στη Νότια Ασία, δηλαδή στην ινδική υποήπειρο, την πιο πολυάνθρωπη περιφέρεια του πλανήτη.

«Ξέρουμε ότι η πρόοδος είναι δυνατή», επιμένει ο Αλεξάντερ ντε Κρο. «Οι χώρες που αντιμετώπισαν μαζί αυτές τις προκλήσεις, αντί καθεμιά από την πλευρά της, έδειξαν πως μια αποφασιστική δράση μπορεί να φέρει αποτελέσματα».

Η πολυδιάστατη φτώχεια περιλαμβάνει δείκτες όπως η έλλειψη κατάλληλης στέγης, υγειονομικών συστημάτων, ηλεκτρικού, καυσίμων για την κουζίνα, τροφίμων και πρόσβασης στην εκπαίδευση.