Πρόκειται για μια εξαιρετικά επιθετική τιμολογιακή πολιτική, η οποία αντανακλά κυρίως τις δυσκολίες στη μεταφορά και λιγότερο τις θεμελιώδεις συνθήκες προσφοράς και ζήτησης.

Η κρίσιμη παράμετρος είναι ότι τα δεξαμενόπλοια που θα παραλάβουν το πετρέλαιο πρέπει να περάσουν από τα Στενά του Ορμούζ, μια θαλάσσια αρτηρία στρατηγικής σημασίας που παραμένει ουσιαστικά δυσλειτουργική από την έναρξη της σύγκρουσης μεταξύ Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν. Το αυξημένο γεωπολιτικό ρίσκο και η εύθραυστη εκεχειρία έχουν καταστήσει κάθε διέλευση μια απόφαση υψηλού κόστους για τους μεταφορείς.

Το ίδιο το Ιράκ αναγνωρίζει τις «εξαιρετικές συνθήκες», διευκρινίζοντας ότι δεν θα ισχύσει ρήτρα ανωτέρας βίας για όσους αποδεχθούν τη συμφωνία — μεταφέροντας πλήρως τον κίνδυνο στους αγοραστές.

Τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την έντονη επιβράδυνση των ροών: μόλις δύο δεξαμενόπλοια φόρτωσαν πετρέλαιο από τη Βασόρα τον Απρίλιο, έναντι 12 τον Μάρτιο και έως και 80 σε κανονικές συνθήκες. Η βασική αιτία είναι η αδυναμία πρόσβασης των πλοίων στον Περσικό Κόλπο.

Παρότι το Ιράκ συνεχίζει να εξάγει μέσω αγωγού προς την Τουρκία, οι ποσότητες αυτές παραμένουν σημαντικά χαμηλότερες σε σχέση με τη θαλάσσια διακίνηση.

Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει μια βαθύτερη δυσλειτουργία στην αγορά πετρελαίου: ενώ οι διεθνείς τιμές παραμένουν υψηλές, οι παραγωγοί αναγκάζονται να προσφέρουν μεγάλες εκπτώσεις για να προσελκύσουν αγοραστές. Πρόκειται για μια χαρακτηριστική αντίφαση, όπου ο βασικός περιορισμός δεν είναι η διαθεσιμότητα του πετρελαίου, αλλά η δυνατότητα ασφαλούς μεταφοράς του στις αγορές.