Ο υπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα καταγράφει τη «ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους παγκοσμίως», επισημαίνοντας πως η μείωσή του αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση τόσο για την οικονομική σταθερότητα όσο και για την εθνική αυτονομία. Όπως ανέφερε, ο στόχος είναι το δημόσιο χρέος να υποχωρήσει κάτω από το 120% του ΑΕΠ έως το 2029, κάτι που μεταφράζεται σε μεγαλύτερη δημοσιονομική ευελιξία και χαμηλότερο κόστος εξυπηρέτησης.

Παράλληλα σημείωσε ότι από τις πρόωρες αποπληρωμές δανείων προκύπτει ήδη ετήσια εξοικονόμηση περίπου 200 εκατ. ευρώ σε τόκους, πόροι που μπορούν να διοχετευθούν σε εισοδήματα, επενδύσεις και ανάπτυξη.

Αναφερόμενος στο διεθνές περιβάλλον, περιέγραψε μια ιδιαίτερα σύνθετη συγκυρία με γεωπολιτικές εντάσεις, ενεργειακή αβεβαιότητα και πιέσεις στις αλυσίδες εφοδιασμού. Όπως υπογράμμισε, η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και οι εντάσεις γύρω από κρίσιμες θαλάσσιες οδούς, όπως τα Στενά του Ορμούζ, έχουν ήδη οδηγήσει σε αυξημένο κόστος ενέργειας, μεταφορών και αγαθών, επιβαρύνοντας νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, έκανε λόγο για ανάγκη ετοιμότητας απέναντι σε σενάρια παρατεταμένης ενεργειακής πίεσης, επισημαίνοντας ότι οι διεθνείς αγορές παραμένουν εξαιρετικά ευάλωτες. Παρέπεμψε επίσης σε εκτιμήσεις διεθνών οργανισμών, σύμφωνα με τις οποίες ακόμη και μια μικρή αύξηση της τιμής του πετρελαίου μπορεί να επηρεάσει αισθητά την παγκόσμια ανάπτυξη.

Για την Ευρώπη, ο υπουργός ανέδειξε την ανάγκη μετάβασης από τη διαχείριση κρίσεων σε μια πιο στρατηγική προσέγγιση, με έμφαση στην ενεργειακή αυτονομία, την ενίσχυση των ανανεώσιμων πηγών και την ανάπτυξη ευρωπαϊκών ενεργειακών δικτύων. Όπως είπε, η εμπειρία των τελευταίων κρίσεων έχει δείξει ότι οι επιλογές που γίνονται σε περιόδους αστάθειας έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας μέσω βαθύτερων κεφαλαιαγορών, ισχυρότερων τραπεζών και μείωσης των εσωτερικών εμποδίων που λειτουργούν ως «αόρατοι δασμοί» εντός της ΕΕ. Στο ίδιο πλαίσιο υποστήριξε την εμβάθυνση της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, ώστε τα ευρωπαϊκά κεφάλαια να κατευθύνονται πιο αποτελεσματικά στην πραγματική οικονομία.

Σημαντική θέση στην ομιλία είχε και η ανάγκη ψηφιακού μετασχηματισμού, με τον υπουργό να αναφέρεται στο ψηφιακό ευρώ ως εργαλείο ενίσχυσης της νομισματικής κυριαρχίας της Ευρώπης σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου τα νομισματικά συστήματα μεταβάλλονται ραγδαία.

Σε εθνικό επίπεδο, παρουσίασε την εικόνα μιας οικονομίας που έχει αλλάξει ρότα, με ανάπτυξη κοντά στο 2%, αύξηση επενδύσεων και εξαγωγών και σημαντική μείωση της ανεργίας σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία. Υπογράμμισε ότι η πρόοδος αυτή στηρίζεται σε μεταρρυθμίσεις και στη μετάβαση από ένα μοντέλο κατανάλωσης σε ένα πιο εξωστρεφές παραγωγικό πρότυπο.

Κλείνοντας, ο υπουργός επεσήμανε ότι η διαχείριση του ιδιωτικού χρέους και η διεύρυνση των εργαλείων ρύθμισης αποτελούν κρίσιμους πυλώνες κοινωνικής συνοχής, ενώ κάλεσε τους οικονομικούς φορείς να συμβάλουν ενεργά στην εφαρμογή των πολιτικών, λόγω του καθοριστικού ρόλου τους στην καθημερινή οικονομική δραστηριότητα.

Τόνισε τέλος ότι, παρά τις προκλήσεις, η χώρα έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να αντέξει αλλά και να ηγηθεί σε ένα περιβάλλον αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας, με όχημα τη σταθερότητα, τις μεταρρυθμίσεις και την εμπιστοσύνη.