Η Redataset επισημαίνει ότι το 2023 αποτέλεσε την τελευταία χρονιά κατά την οποία τα ενοίκια αυξάνονταν με διψήφιο ρυθμό στις περισσότερες περιοχές. Έκτοτε, οι αυξήσεις έχουν επιβραδυνθεί σε μονοψήφια ποσοστά, ενώ σε αρκετές περιοχές διαπιστώνεται τάση σταθεροποίησης.

Χαρακτηριστικά, στην Καλλιθέα και στο Μαρούσι τα ενοίκια εμφανίζονται πλέον σχεδόν σταθερά τον τελευταίο χρόνο, αν και σε ορίζοντα τριετίας οι συνολικές αυξήσεις ανέρχονται στο 20,6% και 19,8% αντίστοιχα. Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στον Πειραιά, όπου μετά τις έντονες αυξήσεις του 2023 οι τιμές συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά αλλά με σαφώς ηπιότερο ρυθμό, διαμορφώνοντας το μέσο ενοίκιο στα 830 ευρώ έναντι 680 ευρώ πριν από τρία χρόνια.

Στα νότια προάστια, όπου καταγράφονται τα υψηλότερα επίπεδα τιμών, τα ενοίκια έχουν ουσιαστικά σταθεροποιηθεί από το 2024. Στη Γλυφάδα το μέσο ζητούμενο ενοίκιο ανέρχεται στα 1.320 ευρώ και στον Δήμο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης στα 1.340 ευρώ.

Παρά τη σχετική επιβράδυνση των αυξήσεων, το κόστος στέγασης εξακολουθεί να υπερβαίνει τις οικονομικές δυνατότητες πολλών νοικοκυριών, καθώς οι πραγματικοί μισθοί παραμένουν σχεδόν στάσιμοι λόγω του πληθωρισμού.

Σύμφωνα με την Εαρινή Έκθεση 2026 του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, οι πραγματικές αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 0,1% το 2025, ενώ αντίστοιχη μεταβολή προβλέπεται και για το 2026. Το 2024 η πραγματική αύξηση των μισθών είχε διαμορφωθεί στο 3,6%, ενώ για το 2027 προβλέπεται άνοδος 1,8%, υπό την προϋπόθεση ότι ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να αποκλιμακώνεται.

Παράλληλα, ο διάμεσος ακαθάριστος ετήσιος μισθός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε το 2024 στις 18.000 ευρώ, έναντι 39.808 ευρώ κατά μέσο όρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γεγονός που διευρύνει το χάσμα αγοραστικής δύναμης.

Τα στοιχεία της Eurostat για το 2025 δείχνουν ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό εισοδήματος που κατευθύνεται στη στέγαση μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε., καθώς τα νοικοκυριά δαπανούν κατά μέσο όρο το 34,6% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για κατοικία.

Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ), η στεγαστική πίεση εντείνεται και από τα χαρακτηριστικά του υφιστάμενου αποθέματος κατοικιών. Παρότι η Ελλάδα διαθέτει μεγάλο αριθμό κατοικιών που δεν χρησιμοποιούνται ως κύρια κατοικία, σημαντικό μέρος τους παραμένει εκτός αγοράς λόγω παλαιότητας, ανάγκης εκτεταμένων ανακαινίσεων, πολεοδομικών ή νομικών εκκρεμοτήτων, καθώς και επειδή βρίσκονται σε περιοχές όπου η ζήτηση είναι περιορισμένη. Ως αποτέλεσμα, ακόμη και στην Αττική, όπου η ζήτηση είναι ιδιαίτερα υψηλή, η προσφορά κατάλληλων κατοικιών παραμένει ανεπαρκής, διατηρώντας τις τιμές των ενοικίων σε υψηλά επίπεδα.