Από τις 8 συνεδριάσεις στις 6;

Ο νόμος της Federal Reserve προβλέπει ότι η FOMC πρέπει να συνεδριάζει τουλάχιστον τέσσερις φορές τον χρόνο.

Σήμερα πραγματοποιούνται οκτώ προγραμματισμένες συνεδριάσεις ετησίως, δηλαδή περίπου μία κάθε έξι εβδομάδες.

Ο Warsh, ωστόσο, είχε δηλώσει κατά την ακρόαση επικύρωσής του τον Απρίλιο ότι οι τέσσερις συνεδριάσεις δεν θα ήταν επαρκείς, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ένας αριθμός μεταξύ τεσσάρων και οκτώ θα μπορούσε να είναι πιο κατάλληλος.

Έτσι, η Barclays θέτει ένα ενδιαφέρον ενδεχόμενο:

«Μήπως ο αριθμός των έξι συνεδριάσεων τον χρόνο είναι το Goldilocks σενάριο;»

Η αλλαγή, εφόσον προχωρήσει, δεν αναμένεται πριν από το 2027.

Γιατί υπάρχουν σήμερα οκτώ συνεδριάσεις;

Το σημερινό ημερολόγιο των οκτώ συνεδριάσεων δεν αποτελεί κάποιο διαχρονικό χαρακτηριστικό της Fed.

Καθιερώθηκε το 1980, όταν ο τότε πρόεδρος της Fed Paul Volcker μείωσε τις συνεδριάσεις από δέκα σε οκτώ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αλλαγής του λειτουργικού πλαισίου της κεντρικής τράπεζας.

Το συγκεκριμένο πλαίσιο εγκαταλείφθηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα.

Το ημερολόγιο, όμως, παρέμεινε.

Η ιστορία αυτή έχει σημασία, καθώς δείχνει ότι μια αλλαγή που σήμερα φαίνεται καθαρά διαδικαστική μπορεί να συνοδεύει μια πολύ ευρύτερη θεσμική μεταρρύθμιση.

Και αυτό ακριβώς κάνει τη συζήτηση γύρω από τον Warsh πιο ενδιαφέρουσα.

Μια Fed με μικρότερο «αποτύπωμα» στις αγορές

Σύμφωνα με τη Barclays, η μείωση των συνεδριάσεων θα μπορούσε να εξυπηρετήσει έναν από τους βασικούς στόχους που φαίνεται να έχει ο νέος πρόεδρος:

μια Fed που αφήνει μικρότερη σκιά πάνω από τις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Σήμερα οι αγορές παρακολουθούν σχεδόν καθημερινά:

τις δηλώσεις αξιωματούχων της Fed,

τις πιθανότητες για την επόμενη αλλαγή επιτοκίων,

τις dot plots,

τα πρακτικά της FOMC,

τις ομιλίες του προέδρου,

τις προβλέψεις για τον ισολογισμό,

και κάθε ένδειξη σχετικά με την επόμενη συνεδρίαση.

Η συνεχής αυτή επικοινωνία έχει δημιουργήσει ένα περιβάλλον όπου οι αγορές συχνά αντιδρούν περισσότερο στις προσδοκίες για τη Fed παρά στα ίδια τα οικονομικά δεδομένα.

Μια Fed με λιγότερες συνεδριάσεις θα μπορούσε να περιορίσει αυτή την εξάρτηση.

Η λογική θα ήταν:

λιγότερο Fed watching → περισσότερη προσοχή στα οικονομικά δεδομένα και στις ίδιες τις αγορές.

Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά

Η Barclays επισημαίνει ότι η αλλαγή δεν είναι χωρίς κόστος.

Λιγότερες συνεδριάσεις σημαίνουν ότι η FOMC θα έχει λιγότερες ευκαιρίες να αντιδράσει γρήγορα σε μια ξαφνική μεταβολή των οικονομικών συνθηκών.

Σε μια οικονομία όπου ο πληθωρισμός, η αγορά εργασίας και οι χρηματοπιστωτικές συνθήκες μπορούν να αλλάξουν σημαντικά μέσα σε λίγες εβδομάδες, η ευελιξία έχει αξία.

Παράλληλα, λιγότερες συνεδριάσεις σημαίνουν λιγότερες ευκαιρίες για τη Fed να εξηγήσει στις αγορές πώς αξιολογεί τα νέα οικονομικά δεδομένα.

Και εδώ εμφανίζεται μια ενδιαφέρουσα αντίφαση.

Λιγότερες συνεδριάσεις μπορεί να σημαίνουν μεγαλύτερη μεταβλητότητα

Η προσπάθεια του Warsh να μειώσει την επιρροή της Fed στις αγορές μπορεί τελικά να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Εάν υπάρχουν μόνο έξι συνεδριάσεις αντί για οκτώ, κάθε συνεδρίαση θα αποκτά μεγαλύτερη σημασία.

Οι επενδυτές θα έχουν περισσότερη πληροφορία και περισσότερη αβεβαιότητα να ενσωματώσουν σε κάθε μία από αυτές.

Έτσι, αντί η αγορά να αντιδρά λιγότερο στη Fed, μπορεί να αντιδρά περισσότερο στις συγκεκριμένες ημερομηνίες.

Με άλλα λόγια:

λιγότερες αποφάσεις → περισσότερη πληροφορία ανά απόφαση → μεγαλύτερη ευαισθησία της αγοράς σε κάθε συνεδρίαση.

Αυτό είναι το παράδοξο που επισημαίνει η Barclays.

Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι οι 8 ή οι 6 συνεδριάσεις

Η Barclays θεωρεί ότι η ουσία της συζήτησης βρίσκεται αλλού.

Το πραγματικό ερώτημα είναι εάν ολόκληρη η FOMC συμμερίζεται το όραμα του Warsh για μια Fed που:

επικοινωνεί λιγότερο, παρεμβαίνει λιγότερο και αφήνει μικρότερο αποτύπωμα στις χρηματοπιστωτικές αγορές.

Αυτό θα αποτελούσε σημαντική μεταβολή στη σχέση μεταξύ κεντρικής τράπεζας και αγορών.

Για περισσότερο από μία δεκαετία, οι επενδυτές έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τη Fed ως έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες διαμόρφωσης των τιμών των assets.

Η νομισματική πολιτική, οι αγορές ομολόγων, το forward guidance και οι δηλώσεις των αξιωματούχων έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της διαδικασίας αποτίμησης.

Ο Warsh φαίνεται να θέλει να περιορίσει αυτή την εξάρτηση.

Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο επενδυτικό μήνυμα

Εάν η αλλαγή αυτή υλοποιηθεί, δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί απλώς ως μια αλλαγή στο ημερολόγιο της Fed.

Θα μπορούσε να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αλλαγής φιλοσοφίας:

από μια Fed που προσπαθεί να καθοδηγεί ενεργά τις αγορές μέσω συνεχούς επικοινωνίας, προς μια κεντρική τράπεζα που αφήνει περισσότερο χώρο στα οικονομικά δεδομένα και στις ίδιες τις αγορές να διαμορφώνουν τις προσδοκίες.

Για τους επενδυτές, αυτό σημαίνει ότι η εποχή του συνεχούς «Fed watching» ενδέχεται να αλλάξει.

Αλλά η ειρωνεία είναι ότι, εάν η Fed πράγματι μιλά και συνεδριάζει λιγότερο, κάθε λέξη και κάθε συνεδρίαση που απομένει μπορεί τελικά να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.

Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο ρίσκο της μεταρρύθμισης που εξετάζει ο Warsh.