Η Ferrari αναφέρει ότι ξεκίνησε τη χρήση αλουμινίου σε καλωδιώσεις στο υβριδικό μοντέλο 296 και πλέον το έχει επεκτείνει και σε άλλα οχήματα, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου της ηλεκτρικού μοντέλου. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι η επιλογή έγινε για λόγους απόδοσης και όχι κόστους, σημειώνοντας ότι το αλουμίνιο μπορεί να μειώσει το βάρος της καλωδίωσης έως και 20%.

Η BMW έχει ήδη ξεκινήσει τη χρήση αγωγών αλουμινίου από το 2011 και σταδιακά αυξάνει την ενσωμάτωσή τους σε υβριδικά και ηλεκτρικά οχήματα, ιδιαίτερα στις νέες τεχνολογίες eDrive.

Η στροφή αυτή δεν περιορίζεται στους Ευρωπαίους κατασκευαστές. Η Stellantis και κινεζικές εταιρείες ηλεκτρικών οχημάτων, όπως οι XPeng και Xiaomi, έχουν επίσης αρχίσει να αντικαθιστούν τον χαλκό με αλουμίνιο, ακολουθώντας και την τεχνολογική κατεύθυνση που έχει θέσει η Tesla από το Model Y και το Cybertruck.

Η οικονομική λογική πίσω από αυτή τη μετάβαση ενισχύεται από το γεγονός ότι η τιμή του χαλκού έχει φτάσει σε επίπεδα περίπου 4,2 φορές υψηλότερα από το αλουμίνιο, ενώ οι προβλέψεις δείχνουν ότι η παγκόσμια προσφορά χαλκού θα συνεχίσει να υπολείπεται της ζήτησης για περισσότερο από μία δεκαετία.

Ωστόσο, η αντικατάσταση δεν είναι πλήρης, καθώς ο χαλκός εξακολουθεί να υπερέχει σε αγωγιμότητα σε ορισμένες κρίσιμες εφαρμογές. Σύμφωνα με τη Nexans, οι κατασκευαστές τείνουν να στραφούν στο αλουμίνιο όταν η τιμή του χαλκού είναι περίπου 3,5 φορές υψηλότερη — επίπεδο που πλέον έχει ξεπεραστεί.

Η JPMorgan εκτιμά ότι η υποκατάσταση μπορεί να φτάσει έως και το 6% της ετήσιας ζήτησης χαλκού έως το 2030, από περίπου 2% σήμερα, καθώς η πίεση από το κόστος και η τεχνολογική βελτίωση του αλουμινίου συνεχίζονται.

Παρά τα πλεονεκτήματα, υπάρχουν και μειονεκτήματα: το αλουμίνιο απαιτεί μεγαλύτερη ποσότητα υλικού για την ίδια ηλεκτρική απόδοση και έχει υψηλότερο ενεργειακό αποτύπωμα στην παραγωγή του. Ωστόσο, η μείωση βάρους και κόστους το καθιστούν ιδιαίτερα ελκυστικό για την αυτοκινητοβιομηχανία, ειδικά στα ηλεκτρικά οχήματα όπου η αυτονομία είναι κρίσιμος παράγοντας.

Συνολικά, η τάση δείχνει μια σταδιακή αλλά σημαντική αναδιάρθρωση στη χρήση βασικών μετάλλων, με το αλουμίνιο να κερδίζει έδαφος εις βάρος του χαλκού σε κρίσιμες βιομηχανικές εφαρμογές, καθώς η πίεση κόστους και η ενεργειακή μετάβαση αναδιαμορφώνουν τις επιλογές των κατασκευαστών.