CFA, CPA και εξετάσεις ως «διαβατήριο» στις private markets

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία των προτάσεων αφορά τον ορισμό του accredited investor.

Η SEC εξετάζει να αναγνωρίσει ως πρόσθετους τρόπους πιστοποίησης την επιτυχή ολοκλήρωση εξέτασης που θα αναπτύξει η FINRA, αλλά και συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα.

Στη λίστα περιλαμβάνονται:

άδεια CPA στις ΗΠΑ,

πιστοποίηση CFA,

πιστοποίηση CFP,

άδεια FINRA Investment Banking Representative,

άδεια FINRA Research Analyst.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί ένας δρόμος προς τις ιδιωτικές αγορές που δεν θα βασίζεται αποκλειστικά στο ύψος της περιουσίας ή του εισοδήματος ενός επενδυτή, αλλά και στην αποδεδειγμένη γνώση και εμπειρία του στις επενδύσεις.

Σήμερα, τα βασικά οικονομικά όρια για την ιδιότητα του accredited investor ανέρχονται σε 1,4 εκατ. δολάρια επενδύσιμης περιουσίας ή 2,7 εκατ. δολάρια καθαρής περιουσίας, με συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Η SEC αλλάζει και τους κανόνες για τις αμοιβές

Παράλληλα, η Επιτροπή προτείνει αλλαγές στους κανόνες για τις αμοιβές απόδοσης των εγγεγραμμένων επενδυτικών συμβούλων.

Το προτεινόμενο πλαίσιο διευρύνει τις περιπτώσεις στις οποίες οι σύμβουλοι μπορούν να λαμβάνουν αμοιβές που συνδέονται με τα κεφαλαιακά κέρδη ή την ανατίμηση των επενδύσεων. Για ορισμένα επενδυτικά οχήματα, όπως τα business development companies, το πλαίσιο προβλέπει ανώτατο όριο 20% στις αμοιβές επί των καθαρών κεφαλαιακών κερδών ή της καθαρής κεφαλαιακής ανατίμησης, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Η λογική της SEC είναι ότι η δυνατότητα χρήσης παρόμοιων κινήτρων μπορεί να ενθαρρύνει περισσότερους διαχειριστές που δραστηριοποιούνται στις private markets να προσφέρουν αντίστοιχες στρατηγικές και μέσω ρυθμιζόμενων επενδυτικών προϊόντων.

Το μεγάλο στοίχημα είναι η ρευστότητα

Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, βρίσκεται αλλού.

Οι επενδύσεις σε private equity, private credit, venture capital και άλλα ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία δεν έχουν την ίδια ευκολία ρευστοποίησης με τις εισηγμένες μετοχές και τα ομόλογα. Η αποτίμησή τους γίνεται συχνά με διαφορετικές μεθόδους και η έξοδος ενός επενδυτή μπορεί να απαιτεί περισσότερο χρόνο.

Γι' αυτό και η SEC προτείνει παράλληλα τον εκσυγχρονισμό του πλαισίου για τα interval funds, ώστε οι περίοδοι επαναγοράς μεριδίων να προσαρμόζονται καλύτερα στο πραγματικό προφίλ ρευστότητας των χαρτοφυλακίων.

Η συγκεκριμένη παράμετρος αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς τα τελευταία χρόνια έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου επενδυτές ζήτησαν να αποσύρουν κεφάλαια από προϊόντα ιδιωτικής πίστης, ενώ οι διαχειριστές δεν μπορούσαν να ικανοποιήσουν άμεσα όλα τα αιτήματα λόγω των περιορισμών που προβλέπουν τα ίδια τα επενδυτικά οχήματα.

Από τα 401(k) στα private equity

Οι αλλαγές της SEC εντάσσονται σε μια ευρύτερη προσπάθεια της αμερικανικής κυβέρνησης να διευρύνει την πρόσβαση των ιδιωτών σε εναλλακτικές επενδύσεις.

Η ίδια η SEC συνδέει τις νέες προτάσεις με το εκτελεστικό διάταγμα του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των αποταμιευτών των 401(k) σε εναλλακτικά περιουσιακά στοιχεία.

Έτσι, το μοντέλο που διαμορφώνεται επιδιώκει να φέρει μεγαλύτερο μέρος των αποταμιεύσεων των ιδιωτών σε μια αγορά που μέχρι σήμερα αποτελούσε σε μεγάλο βαθμό πεδίο δράσης θεσμικών επενδυτών, family offices και πολύ εύπορων ιδιωτών.

Περισσότερη πρόσβαση, αλλά και μεγαλύτερο ρίσκο

Η SEC αναγνωρίζει πάντως ότι η διεύρυνση της πρόσβασης δεν σημαίνει ότι οι επενδύσεις αυτές είναι χωρίς κινδύνους.

Ο ίδιος ο Πολ Άτκινς υπογράμμισε ότι οι επενδύσεις στις ιδιωτικές αγορές μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο και λιγότερες προστασίες σε σχέση με τις δημόσιες αγορές. Η SEC υποστηρίζει ότι το ζητούμενο είναι να διευρυνθούν οι επιλογές των ιδιωτών χωρίς να εγκαταλειφθούν οι δικλίδες προστασίας από απάτες και κακόβουλους παράγοντες.

Η αγορά καλείται τώρα να σχολιάσει τις προτάσεις. Οι περίοδοι δημόσιας διαβούλευσης θα διαρκέσουν 60 ημέρες από τη δημοσίευση των σχετικών προτάσεων και ανακοινώσεων στο Federal Register.

Το αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο οι Αμερικανοί ιδιώτες επενδυτές αποκτούν πρόσβαση στις private markets: όχι μόνο μέσω του ύψους της περιουσίας τους, αλλά και μέσω της επενδυτικής τους κατάρτισης, ενώ παράλληλα οι ρυθμιζόμενοι επενδυτικοί φορείς αποκτούν περισσότερα εργαλεία για να προσφέρουν τέτοιες στρατηγικές στο ευρύτερο επενδυτικό κοινό.