Χ.Α.

Με πρωταγωνιστικό ρόλο κυρίως από μη τραπεζικές μετοχές, τόσο της υψηλής όσο και της μεσαίας κεφαλαιοποίησης, συνεχίστηκε χθες το θετικό momentum στο Χρηματιστήριο Αθηνών, με μια αρκετά καλή συνεδρίαση με κλείσιμο στο υψηλό ημέρας. Η αγορά δείχνει να έχει εισέλθει σε νέο ανοδικό κύκλο, αφήνοντας πίσω της κρίσιμες τεχνικές ζώνες, αν και το διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον – και ειδικά οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή – παραμένει ο βασικός παράγοντας ρίσκου για ενδεχόμενες ανατροπές του κλίματος. 

Κάπως έτσι, ο Γενικός Δείκτης έκλεισε στις 2.347,55 μονάδες (+1,24%), επιτυγχάνοντας όχι μόνο τον βασικό στόχο της διατήρησης υψηλότερα των 2.310 – 2.300 μονάδων, αλλά και αποκτώντας πλέον σαφή απόσταση ασφαλείας από αυτές τις ζώνες στήριξης. Η συμπεριφορά αυτή ενισχύει το σενάριο για συνέχιση της ανοδικής κίνησης, με το επόμενο μεγάλο ορόσημο να εντοπίζεται στις αντιστάσεις των 2.400 – 2.410 μονάδων, δηλαδή στα φετινά υψηλά και στα υψηλότερα επίπεδα από το 2009, όπου αναμένεται και νέα αξιολόγηση των δεδομένων της αγοράς.

Τράπεζες - Αναβαλλόμενος φόρος 

Το μήνυμα της οριστικής επανόδου στην ευρωπαϊκή τραπεζική κανονικότητα επιχειρούν να εκπέμψουν οι τέσσερις συστημικές τράπεζες μέσα από τις επιδόσεις της τελευταίας διετίας και κυρίως μέσω της ιδιαίτερα ενισχυμένης μερισματικής πολιτικής του 2025, η οποία οδήγησε σε συνολικές διανομές ύψους 2,8 δισ. ευρώ προς τους μετόχους.

Πίσω όμως από την εικόνα πλήρους εξομάλυνσης εξακολουθεί να βρίσκεται το τελευταίο μεγάλο αποτύπωμα της κρίσης στους ισολογισμούς τους: ο αναβαλλόμενος φόρος (Deferred Tax Credit – DTC), ο οποίος παραμένει κοντά στα 11,5 δισ. ευρώ και αντιστοιχεί περίπου στο 40% των εποπτικών κεφαλαίων των συστημικών ομίλων.

Ο DTC θεωρείται κεφάλαιο χαμηλότερης ποιότητας όχι επειδή δεν αναγνωρίζεται εποπτικά, αλλά επειδή δεν προέρχεται από οργανική δημιουργία κεφαλαίων των ίδιων των τραπεζών. Πρόκειται για μηχανισμό που δημιουργήθηκε την περίοδο της κρίσης και του PSI, όταν το Δημόσιο επέτρεψε στις μεγάλες ζημιές των τραπεζών να μετατραπούν σε μελλοντική φορολογική απαίτηση.

Επιτάχυνση της απόσβεσης του DTC

Μέχρι πριν από δύο χρόνια, ο αναβαλλόμενος φόρος αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος των εποπτικών κεφαλαίων των ελληνικών τραπεζών, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αγορές όπου αντίστοιχα ποσοστά παρέμεναν μονοψήφια. Το γεγονός αυτό αποτελούσε διαχρονική πηγή προβληματισμού τόσο για τις αγορές όσο και για τις εποπτικές αρχές.

Υπό αυτή την πίεση, οι ελληνικές τράπεζες συμφώνησαν να επιταχύνουν τη μείωσή του, διαθέτοντας ποσό ίσο με το 29% των διανεμόμενων μερισμάτων για την απόσβεση του DTC. Όσο υψηλότερα είναι τα μερίσματα, τόσο μεγαλύτερο ποσό θα πρέπει να κατευθύνεται στη σταδιακή εξάλειψη του αναβαλλόμενου φόρου.

Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε το 2025 και εκτιμάται ότι θα οδηγήσει στην πλήρη απόσβεσή του περίπου οκτώ έως δέκα χρόνια νωρίτερα σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα, όχι όμως πριν από το 2031.

Η άνοδος των επιτοκίων εκτόξευσε την κερδοφορία

Η θεαματική βελτίωση της κερδοφορίας μετά το 2023 δεν προήλθε μόνο από την εξυγίανση των ισολογισμών, αλλά και από το ιδιαίτερα ευνοϊκό επιτοκιακό περιβάλλον.

Η αύξηση των επιτοκίων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενίσχυσε σημαντικά τα καθαρά έσοδα από τόκους, καθώς τα δάνεια ανατιμολογήθηκαν γρήγορα ενώ το κόστος των καταθέσεων αυξήθηκε με πολύ πιο αργό ρυθμό.

Έτσι, οι ελληνικές τράπεζες διατήρησαν επί περίπου δύο χρόνια επιτοκιακά περιθώρια σε επίπεδα υπερδιπλάσια σε σχέση με αρκετές ευρωπαϊκές αγορές, γεγονός που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την εκτίναξη της κερδοφορίας.

Πλέον όμως το περιβάλλον αυτό αρχίζει να αλλάζει. Η σταδιακή αποκλιμάκωση των επιτοκίων και ο αυξανόμενος ανταγωνισμός στις χορηγήσεις και στις καταθέσεις πιέζουν το καθαρό επιτοκιακό περιθώριο, δηλαδή τη βασική πηγή τραπεζικής κερδοφορίας.

Με βάση στοιχεία του SSM, το μέσο καθαρό επιτοκιακό περιθώριο των τεσσάρων συστημικών τραπεζών διαμορφώθηκε στο 2,69% το τέταρτο τρίμηνο του 2025, έναντι 3,04% το 2024. Παρά την υποχώρηση, παραμένει υψηλότερο από πολλές αγορές της Κεντρικής Ευρώπης, όπου αντίστοιχα επίπεδα βρίσκονται κοντά στο 1%.

Ο ρόλος του «Ηρακλή» στην εξυγίανση

Καθοριστική υπήρξε η συμβολή του προγράμματος «Ηρακλής», μέσω κρατικών εγγυήσεων ύψους 19 δισ. ευρώ, στην εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών.

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που κάποτε ξεπερνούσαν το 50% των χαρτοφυλακίων, έχουν πλέον περιοριστεί κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ η οργανική κερδοφορία ενισχύθηκε σημαντικά από το 2023 και μετά.

Η εξυγίανση αυτή συνοδεύτηκε και από δυναμική επιστροφή στην πιστωτική επέκταση, κυρίως προς τις επιχειρήσεις, με τη στήριξη των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και άλλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την περίοδο 2022-2025 η Ελλάδα κατέγραψε μέσο ετήσιο ρυθμό πιστωτικής επέκτασης προς τις μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις 10,9%, μία από τις υψηλότερες επιδόσεις στην Ευρωζώνη.

Από την επιβίωση στις εξαγορές

Η ισχυρή κερδοφορία των τελευταίων ετών ενίσχυσε σημαντικά τα κεφάλαια των τραπεζών και οδήγησε σε αποδόσεις ιδίων κεφαλαίων που σε αρκετές περιπτώσεις πλησιάζουν ή και ξεπερνούν το 15%.

Η βελτίωση αυτή επέτρεψε στις ελληνικές τράπεζες να περάσουν από τη φάση της επιβίωσης σε στρατηγικές εξαγορών, συνεργασιών και επέκτασης δραστηριοτήτων σε νέους τομείς.

Παρόλα αυτά, το 74% των οργανικών εσόδων εξακολουθεί να προέρχεται από επιτοκιακά έσοδα, έναντι περίπου 57% στις ευρωπαϊκές συστημικές τράπεζες. Αντίστοιχα, τα έσοδα από προμήθειες παραμένουν χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Για τον λόγο αυτό, οι διοικήσεις δίνουν πλέον ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη δραστηριοτήτων όπως το asset management, οι ασφαλιστικές εργασίες, το wealth management και οι υπηρεσίες πληρωμών, επιδιώκοντας πιο σταθερές και επαναλαμβανόμενες πηγές εσόδων.

Η επόμενη πρόκληση

Παρά τη θεαματική βελτίωση της εικόνας του κλάδου, οι προκλήσεις παραμένουν σημαντικές.

Το βασικό ζητούμενο πλέον δεν είναι η επιβίωση του τραπεζικού συστήματος, αλλά η δυνατότητα διατήρησης της υψηλής κερδοφορίας σε ένα περιβάλλον χαμηλότερων επιτοκίων, επιβράδυνσης της ανάπτυξης και αυξημένης γεωπολιτικής αβεβαιότητας.

Οι διεθνείς εμπορικές εντάσεις, οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή και η αβεβαιότητα στις αγορές ενδέχεται να επηρεάσουν την επενδυτική δραστηριότητα, την πιστωτική επέκταση αλλά και την ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών.

Ο κύκλος της κρίσης φαίνεται σε μεγάλο βαθμό να έχει κλείσει για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η επόμενη δοκιμασία, ωστόσο, θα είναι να αποδείξει ότι μπορεί να διατηρήσει ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης και οργανικής κεφαλαιακής ενίσχυσης μέσα σε ένα διεθνές περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από διαρκείς αναταράξεις, χαμηλότερα επιτόκια και αυξημένους γεωπολιτικούς κινδύνους.

Metlen

Σε συνέχεια των πρόσφατων σχολίων μας, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούμε τις νέες προσπάθειες της Metlen να εξέλθει από το πτωτικό κανάλι στο οποίο βρίσκεται ουσιαστικά από τον περσινό Αύγουστο. Πρόκειται για κινήσεις που σχετίζονται με την προσπάθεια οριστικής υπέρβασης κρίσιμων τεχνικών επιπέδων, κάτι που – σε περίπτωση επιβεβαίωσης – θα μας οδηγούσε να μιλήσουμε για πιθανή λήξη του ευρύτερου πτωτικού κύκλου της μετοχής.

Πάμε όμως να τα δούμε πιο συγκεκριμένα. Η μετοχή έκλεισε χθες στα 41,04 ευρώ (+2,86%), με το βασικό στοίχημα να παραμένει η διατήρηση της τιμής υψηλότερα της ζώνης 40,50 – 40,00 και 39,50 ευρώ. Πρόκειται για ένα εύρος περίπου 1 ευρώ, το οποίο έχουμε επανειλημμένα επισημάνει ως ιδιαίτερα ισχυρή περιοχή στήριξης/αντίστασης.

Στο αισιόδοξο σενάριο, μια οριστική υπέρβαση και σταθεροποίηση πάνω από αυτή τη ζώνη θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν νέο ανοδικό κύκλο, ενδεχομένως έντονο, οδηγώντας μας σε επαναξιολόγηση της συνολικής τεχνικής εικόνας της μετοχής. Οι επόμενοι θεωρητικοί στόχοι σε αυτό το σενάριο εντοπίζονται στα επίπεδα των 44,50 – 45,00 ευρώ, 47,50 – 48,00 ευρώ και 50,00 – 51,00 ευρώ, όπου και θα επανεκτιμηθούν τα δεδομένα.

Αντίθετα, στο αρνητικό σενάριο αποτυχίας διάσπασης της ανωτέρω ζώνης και επαναφοράς της μετοχής χαμηλότερα των 39,50 ευρώ, κομβικής σημασίας παραμένει η διατήρηση των στηρίξεων στα 37,30 – 37,00 ευρώ. Η απώλειά τους θα συνιστούσε σαφή επιδείνωση της τάσης, με τα βλέμματα να στρέφονται στις επόμενες κρίσιμες στηρίξεις στα 34,50 – 34,00 ευρώ, επίπεδα που είχαν λειτουργήσει ως σημαντική βάση στήριξης στην προηγούμενη διόρθωση, αποτρέποντας τότε βαθύτερη κίνηση προς τα 30,00 ευρώ.

Eurobank | Τεχνική Εικόνα & Επόμενα Σημεία Αναφοράς

Πλήρως θετική παραμένει η διαγραμματική εικόνα της Eurobank, με τη μετοχή να διατηρεί σαφή ανοδική τάση όσο παραμένει υψηλότερα της ζώνης στήριξης των 3,75 – 3,70 ευρώ (έκλεισε χθες στα 3,91 ευρώ, +0,93%).

Η παραμονή πάνω από αυτά τα επίπεδα διατηρεί ενεργό τον βασικό ανοδικό σχηματισμό και ανοίγει τον δρόμο για τις επόμενες αντιστάσεις στις περιοχές των 4,00 – 4,10 ευρώ. Πρόκειται για κομβική ζώνη, η οποία αν διασπαστεί με όγκο και διάρκεια, θα θέσει τις βάσεις για νέα ανοδική επέκταση προς τα 4,30 ευρώ και στη συνέχεια προς τα 4,40 – 4,50 ευρώ, επίπεδα που συνιστούν ουσιαστικά νέα δεδομένα για τη μετοχή.

Αντίθετα, σε περίπτωση επιδείνωσης του κλίματος και απώλειας της ζώνης 3,75 – 3,70 ευρώ, η προσοχή μετατοπίζεται άμεσα στις ισχυρές στηρίξεις των 3,50 – 3,40 ευρώ. Η απώλεια τους θα αποτελούσε σαφή τεχνική επιβάρυνση της τάσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο βαθύτερης διόρθωσης.

Σε ένα τέτοιο αρνητικό σενάριο, οι επόμενες στηρίξεις εντοπίζονται στα 3,20 – 3,10 ευρώ και στη συνέχεια στα 3,00 ευρώ, επίπεδα που θα επιβεβαίωναν αλλαγή φάσης της αγοράς, εφόσον συνοδεύονταν από γενικότερη επιδείνωση του επενδυτικού κλίματος.

                                                                22&25/05/26