Μισθοί, απασχόληση και εργασιακή εικόνα στην Ελλάδα το 2025

Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα το 2025 ανήλθε στα 1.516 ευρώ, ωστόσο περίπου ένας στους τρεις εργαζόμενους λαμβάνει μηνιαίως έως 1.000 ευρώ. Σημαντικό είναι ότι 8 στους 10 μισθωτούς εργάζονται περισσότερες από 35 ώρες την εβδομάδα, από ένα σύνολο 2.460.720 απασχολούμενων.

Μέσοι μισθοί και εξέλιξη

Σύμφωνα με την έκθεση του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ για το 2025:

Ο μέσος μισθός όλων των εργαζομένων ανήλθε στα 1.362 ευρώ, από 1.342 ευρώ το 2024.

Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης αυξήθηκε στα 1.516 ευρώ από 1.478 ευρώ το 2024.

Κατανομή μισθών

Το 63,5% των εργαζομένων αμείβεται πάνω από 1.000 ευρώ, ενώ περίπου 900.000 εργαζόμενοι (1 στους 3) λαμβάνουν λιγότερο από 1.000 ευρώ το μήνα. Στους μερικώς απασχολούμενους, 179.791 άτομα (7,31%) αμείβονται με λιγότερα από 500 ευρώ.

Η κατανομή των μισθών φαίνεται ως εξής:

1.001–1.200 ευρώ: 597.695 εργαζόμενοι (24,29%)

1.201–1.500 ευρώ: 394.159 (16,02%)

1.501–2.000 ευρώ: 268.058 (10,89%)

2.001–2.500 ευρώ: 126.963 (5,16%)

2.501–3.000 ευρώ: 63.464 (2,58%)

Πάνω από 3.000 ευρώ: 112.075 (4,55%)

Ηλικιακή σύνθεση και ανεργία

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι (1.035.729) είναι ηλικίας 45–64 ετών, ενώ οι νεότεροι έως 30 ετών εμφανίζουν χαμηλότερα ποσοστά απασχόλησης.

Η ανεργία υποχώρησε στο 7,5% τον Δεκέμβριο 2025, από 9,4% τον Δεκέμβριο 2024, καταγράφοντας το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 18 ετών και το δεύτερο χαμηλότερο στην ιστορία της χώρας.

Επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας

Το 2025 αυξήθηκε ο αριθμός των επιχειρήσεων με εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου, φτάνοντας τις 304.568 επιχειρήσεις και 355.509 αν προσμετρηθούν και τα παραρτήματα σε άλλες περιοχές. Το 38,72% των επιχειρήσεων εδρεύει στην Αττική.

Οι κυριότεροι κλάδοι είναι:

Λιανικό εμπόριο: 15,78%

Υπηρεσίες εστίασης: 11,43%

Χονδρικό εμπόριο: 8,73%

Σε σύγκριση με το 2024, δημιουργήθηκαν 70.563 νέες θέσεις εργασίας, αύξηση 2,95% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Μακροπρόθεσμα δεδομένα απασχόλησης

Από τον Δεκέμβριο 2019 έως τον Δεκέμβριο 2025 έχουν δημιουργηθεί πάνω από 563.000 νέες θέσεις εργασίας. Η πλήρης απασχόληση αυξήθηκε στο 78,5% από 76,4% το 2024, με 106.047 περισσότερους εργαζόμενους να εργάζονται πλήρη απασχόληση φέτος. Από το 2019, η πλήρης απασχόληση αυξήθηκε κατά 9,3 ποσοστιαίες μονάδες, με συνολικά 557.925 περισσότερους εργαζόμενους σε σχέση με το 2019.

Μισθολογική εξέλιξη και ισότητα φύλων

Η διαφορά μισθών μεταξύ ανδρών και γυναικών μειώθηκε στις 3,6 μονάδες (51,81% άνδρες – 48,19% γυναίκες) από 6,7 μονάδες το 2019. Σήμερα εργάζονται 1.185.757 γυναίκες με σχέση μισθωτής εργασίας, δηλαδή 259.480 περισσότερες σε σχέση με το 2019.

Η αύξηση του μέσου μισθού από το 2019 φτάνει το 30,3% (1.362,66 ευρώ από 1.046 ευρώ), ενώ ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης αυξήθηκε 20% από το 2019 στα 1.516 ευρώ.

Δημοσιονομική ισορροπία: Πού εφαρμόστηκαν οι προτάσεις Πισσαρίδη και πού υστερεί η υλοποίηση

Στο 50% ανέρχεται το ποσοστό πλήρους υλοποίησης των προτάσεων της Έκθεσης της Επιτροπής Πισσαρίδη που αφορούν τη δημοσιονομική ισορροπία, ενώ ένα επιπλέον 38% βρίσκεται σε φάση μερικής εφαρμογής. Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από το πρόσφατο Policy Brief του ΚΕΦΙΜ με τίτλο «Η εφαρμογή των προτάσεων της Έκθεσης Επιτροπής Πισσαρίδη στο πεδίο της δημοσιονομικής ισορροπίας».

Από τις συνολικά οκτώ προτάσεις πολιτικής που περιλαμβάνονται στον συγκεκριμένο άξονα, οι τέσσερις έχουν εφαρμοστεί πλήρως, τρεις υλοποιούνται μερικώς, ενώ μία παραμένει ανενεργή. Συνολικά, το 88% των προτάσεων έχει εισέλθει σε κάποια φάση υλοποίησης, καθιστώντας τη δημοσιονομική ισορροπία τον τομέα με τη μεγαλύτερη πρόοδο σε σύγκριση με τα υπόλοιπα πεδία της Έκθεσης.

Στις πλήρως εφαρμοσμένες προτάσεις περιλαμβάνεται η διατήρηση του δημόσιου χρέους σε ήπια καθοδική πορεία μέσω σταθερών πρωτογενών πλεονασμάτων, η θεσμοθέτηση και εφαρμογή του πενταετούς Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, η υιοθέτηση ρεαλιστικών και ευέλικτων δημοσιονομικών στόχων, καθώς και η σταδιακή αποκλιμάκωση της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης σε συνδυασμό με τον μηχανισμό αναπροσαρμογής των συντάξεων μετά το 2022.

Σε καθεστώς μερικής εφαρμογής βρίσκονται προτάσεις που σχετίζονται με τον συνολικό ανασχεδιασμό του μισθολογίου στο Δημόσιο και τη σύνδεσή του με δεξιότητες και περιγράμματα θέσεων, την ενίσχυση των δαπανών για την υγεία και την προσχολική και μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς και τη μεσοπρόθεσμη αύξηση των δημόσιων δαπανών και των φορολογικών εσόδων με ρυθμό χαμηλότερο από εκείνον της οικονομικής μεγέθυνσης.

Η μοναδική πρόταση που δεν έχει εφαρμοστεί αφορά τη μετατόπιση των προσλήψεων στο Δημόσιο από γενικά διοικητικά καθήκοντα προς λιγότερους αλλά περισσότερο εξειδικευμένους εργαζόμενους, με έμφαση στις ψηφιακές δεξιότητες, παρά τις επιμέρους θεσμικές παρεμβάσεις στο σύστημα προσλήψεων.

Αναλυτικότερα, στις τέσσερις προτάσεις που αξιολογούνται ως πλήρως υλοποιημένες συγκαταλέγεται η διατήρηση του δημόσιου χρέους σε πτωτική τροχιά μέσω συστηματικών πρωτογενών πλεονασμάτων. Την περίοδο 2019–2025, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 35 ποσοστιαίες μονάδες, ενώ καταγράφηκαν πρωτογενή πλεονάσματα που κυμάνθηκαν από +3,8% το 2019 έως +4,7% το 2024.

Επιπλέον, εφαρμόστηκε το πενταετές Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης, το οποίο θεσμοθετήθηκε με τον νόμο 4635/2019. Το νέο ΕΠΑ για την περίοδο 2026–2030 προβλέπει συνολικό προϋπολογισμό ύψους 19 δισ. ευρώ, αποτυπώνοντας τις προτεραιότητες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων.

Σε πλήρη εφαρμογή βρίσκεται και η επιλογή ήπιων και ρεαλιστικών δημοσιονομικών στόχων με ευέλικτη στοχοθεσία. Μετά τα υψηλά ελλείμματα της περιόδου της πανδημίας, η χώρα επέστρεψε το 2022 σε σχεδόν ισοσκελισμένο πρωτογενές αποτέλεσμα και στη συνέχεια κατέγραψε σημαντικά πλεονάσματα το 2023 και το 2024.

Τέλος, έχει υλοποιηθεί η σταδιακή μείωση του μεριδίου της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού, το σχετικό ποσοστό μειώθηκε από 50,5% το 2019 σε 42% το 2025, ενώ ως ποσοστό του ΑΕΠ υποχώρησε από 15,8% το 2019 σε 14,01% το 2023. Καθοριστική ήταν η συμβολή του «παγώματος» των συντάξεων έως το 2022 και η ενεργοποίηση από το 2023 του θεσμοθετημένου μηχανισμού αναπροσαρμογής, ο οποίος συνδέει τις αυξήσεις με τον πληθωρισμό και την ανάπτυξη.

Προτάσεις …. Μερικής εφαρμογής …

Σε ό,τι αφορά τις προτάσεις μερικής εφαρμογής, ο επανασχεδιασμός του μισθολογίου στο Δημόσιο έχει προχωρήσει μέσω αυξήσεων βασικών μισθών, ενίσχυσης επιδομάτων και θέσπισης μηχανισμού ετήσιας αναπροσαρμογής, χωρίς ωστόσο να έχει ολοκληρωθεί ένα συνεκτικό σύστημα σύνδεσης αμοιβών με δεξιότητες και περιγράμματα θέσεων.

Παράλληλα, οι δαπάνες για την υγεία έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, παραμένοντας όμως κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ στον τομέα της εκπαίδευσης οι προσχολικές και μεταδευτεροβάθμιες βαθμίδες εξακολουθούν να εμφανίζουν χαμηλή και ασταθή χρηματοδότηση.

Τέλος, αν και οι δημόσιες δαπάνες αυξάνονται με ρυθμό χαμηλότερο από το ΑΕΠ, όπως προβλέπεται, τα φορολογικά έσοδα παρουσιάζουν μεγαλύτερη μεταβλητότητα, κυρίως λόγω πληθωριστικών επιδράσεων και προσωρινών βελτιώσεων στη φορολογική συμμόρφωση.

Η μόνη πρόταση που παραμένει ανενεργή αφορά τη στρατηγική αναδιάρθρωση των προσλήψεων στο Δημόσιο υπέρ εξειδικευμένων στελεχών ΤΠΕ. Παρά τον εκσυγχρονισμό του ΑΣΕΠ και την καθιέρωση γραπτών διαγωνισμών, δεν προκύπτει ουσιαστική μετατόπιση των προτεραιοτήτων. Ο Προϋπολογισμός 2026 δεν προβλέπει ούτε περιορισμό διοικητικών θέσεων ούτε ενίσχυση προσλήψεων ψηφιακά εξειδικευμένου προσωπικού, την ώρα που τόσο η Eurostat όσο και ο ΟΟΣΑ επισημαίνουν το σημαντικό έλλειμμα σχετικών δεξιοτήτων στο ελληνικό Δημόσιο.

Συνολικά, η δημοσιονομική ισορροπία αναδεικνύεται ως ο τομέας με τη μεγαλύτερη πρόοδο εφαρμογής των προτάσεων της Έκθεσης Πισσαρίδη, παρά τις σημαντικές εκκρεμότητες που εξακολουθούν να υφίστανται.

Πώς η πολυκατοικία ανεβάζει ή ρίχνει την τιμή ενός διαμερίσματος έως 20%

Πίσω από τις εντυπωσιακές ανακαινίσεις, τα καλοφωτισμένα renders και τα νέα οικιστικά projects, ένας λιγότερο προβεβλημένος παράγοντας αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στην ελληνική αγορά ακινήτων: η κατάσταση και η διαχείριση της πολυκατοικίας. Η εικόνα και η λειτουργία των κοινόχρηστων χώρων μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές, επηρεάζοντας την εμπορική αξία ενός διαμερίσματος έως και κατά 20%.

Η αγορά κατοικίας συνεχίζει να καταγράφει ανοδικές τάσεις, ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ωστόσο, πέρα από την τοποθεσία και το επίπεδο ανακαίνισης ενός διαμερίσματος, η συνολική εικόνα του κτιρίου στο οποίο αυτό βρίσκεται συχνά λειτουργεί ως καθοριστικός παράγοντας για την τελική τιμή πώλησης ή ενοικίασης.

Η πολυκατοικία ως «μικρός οργανισμός»

Σύμφωνα με έρευνα του Billys, ελληνικής startup που έχει αναπτύξει ψηφιακή πλατφόρμα για τη διαχείριση πολυκατοικιών και επαγγελματικών κτιρίων, μια σύγχρονη πολυκατοικία θα έπρεπε να λειτουργεί ως ένας μικρός οικονομικός οργανισμός: με ξεκάθαρες διαδικασίες, οργανωμένο ταμείο, διαφάνεια και μηχανισμούς λήψης αποφάσεων.

Όταν αυτό το μοντέλο απουσιάζει, εμφανίζονται τρία επαναλαμβανόμενα προβλήματα: κακή διαχείριση των οικονομικών, ελλιπής συντήρηση και πλήρης απουσία μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Η έλλειψη ρευστότητας οδηγεί σε καθυστερήσεις πληρωμών και αδυναμία κάλυψης βασικών αναγκών, ενώ οι τεχνικές εκκρεμότητες συσσωρεύονται, υποβαθμίζοντας σταδιακά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την αξία των διαμερισμάτων.

Η ίδια έρευνα, που βασίζεται σε δεδομένα από χαρτοφυλάκιο περίπου 56.000 ακινήτων, δείχνει ότι η κακή διαχείριση και η ανεπαρκής συντήρηση μπορούν να συμπιέσουν την εμπορική αξία ενός διαμερίσματος έως και 20%, ακόμη και όταν το ίδιο το ακίνητο είναι ποιοτικά αντίστοιχο με άλλα της αγοράς.

Ανελκυστήρας, θέρμανση και πρώτη εντύπωση

Ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες είναι η κατάσταση του ανελκυστήρα. Σε κτίρια με παλαιό, θορυβώδη ή μη πιστοποιημένο ασανσέρ, οι τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο εμφανίζονται αισθητά χαμηλότερες, ιδιαίτερα στους υψηλότερους ορόφους. Το κόστος επισκευής ή αντικατάστασης μετατρέπεται συχνά σε βασικό διαπραγματευτικό χαρτί για τους αγοραστές.

Αντίστοιχα, η διαχείριση της θέρμανσης παίζει σημαντικό ρόλο στην ελκυστικότητα ενός ακινήτου. Κοινόχρηστα συστήματα χωρίς έλεγχο κόστους και διαφάνεια αποθαρρύνουν τους ενδιαφερόμενους, ενώ πολυκατοικίες με οργανωμένη και αποδοτική λειτουργία αποτιμώνται σαφώς υψηλότερα.

Η πρώτη εικόνα του κτιρίου λειτουργεί ως «φίλτρο» πριν καν ο υποψήφιος αγοραστής ή ενοικιαστής δει το διαμέρισμα. Η είσοδος, το κλιμακοστάσιο και ο ανελκυστήρας διαμορφώνουν προσδοκίες και συχνά καθορίζουν τη διάθεση για διαπραγμάτευση της τιμής.

Όταν τα κοινόχρηστα γίνονται αντικίνητρο

Μεσίτες και εκτιμητές επισημαίνουν ότι η κακή εικόνα των κοινόχρηστων χώρων οδηγεί συχνά είτε σε άμεσες απαιτήσεις για έκπτωση είτε ακόμη και σε αποχώρηση από τη διαδικασία. Σκοτεινά κλιμακοστάσια, ελλιπής καθαριότητα ή εμφανή σημάδια εγκατάλειψης μεταφράζονται στο μυαλό του ενδιαφερόμενου ως μελλοντικά έξοδα.

Παράλληλα, το ύψος των κοινοχρήστων αποτελεί βασικό κριτήριο επιλογής. Υπάρχει ένα άτυπο «ψυχολογικό όριο», πέρα από το οποίο ακόμη και ποιοτικά ακίνητα χάνουν την ελκυστικότητά τους. Τα στοιχεία του Billys δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο το ποσό, αλλά κυρίως η έλλειψη τεκμηρίωσης και διαφάνειας. Όταν οι ένοικοι αγνοούν πού κατευθύνονται τα χρήματά τους, η δυσπιστία αυξάνεται και η αξία πιέζεται.

Δεν είναι τυχαίο ότι περίπου τέσσερις στους δέκα ενοίκους καθυστερούν ή οφείλουν κοινόχρηστα, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο χρεών, περιορισμένης συντήρησης και αρνητικής εικόνας στην αγορά.

Οι παρεμβάσεις που αποδίδουν άμεσα

Οι κινήσεις με τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην αξία μιας πολυκατοικίας δεν είναι απαραίτητα οι πιο κοστοβόρες. Η τακτική καθαριότητα, οι οργανωμένες απεντομώσεις, ο επαρκής φωτισμός, η βασική συντήρηση εισόδων και κοινόχρηστων χώρων, καθώς και η έγκαιρη συντήρηση και πιστοποίηση του ανελκυστήρα βελτιώνουν άμεσα την εικόνα του κτιρίου.

Η απόσβεση τέτοιων παρεμβάσεων είναι συχνά σχεδόν άμεση, καθώς τα διαμερίσματα καθίστανται πιο ελκυστικά για αγοραστές και ενοικιαστές αμέσως μετά την ολοκλήρωσή τους.

Όπως επισημαίνει το Billys, η κατάσταση των πολυκατοικιών στην Αθήνα δεν εξαρτάται τόσο από την ηλικία του κτιρίου όσο από το επίπεδο οργάνωσης και συνεργασίας των ιδιοκτητών. Εκεί όπου υπάρχουν σαφείς διαδικασίες και σύγχρονα εργαλεία διαχείρισης, η πολυκατοικία λειτουργεί ως ένας υγιής οργανισμός που διατηρεί και ενισχύει την αξία των ακινήτων. Αντίθετα, η έλλειψη φροντίδας οδηγεί σχεδόν νομοτελειακά σε απαξίωση — συνήθως όταν το κόστος έχει ήδη γίνει ορατό.