| Ειδήσεις | Ο Κυνηγός | Λεωφόρος Αθηνών | "Κουλου - Βάχατα" | +/- | "Μας ακούνε" | Fundamentalist | Marx - Soros |

 

"Kουλου-βάχατα"

Σχόλια για τα πάντα ……. Η φράση “Κουλου – βάχατα” προέρχεται από την αντίστοιχη αραβική «κούλου ουάχαντ» που σημαίνει «όλα μαζί ένα».

Επικοινωνήστε μαζί μας

 

 

00:01 - 09/10/26

                                        

 

Τουρισμός  

 

Πολύ ενδιαφέρουσα η τελευταία έκθεση του ΚΕΠΕ για τη βαριά βιομηχανία της χώρας μας τον τουρισμό και θα ξεκινήσουμε με αυτή. Σημαντική λοιπόν είναι η συμβολή του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, όμως η αύξηση των αφίξεων και των ταξιδιωτικών εισπράξεων δεν αρκεί από μόνη της για να μετατραπεί σε υψηλότερη παραγωγικότητα και βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη.

 

Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα της νέας μελέτης του ΚΕΠΕ, με τίτλο «Η συνεισφορά του τουρισμού στην ελληνική οικονομία», η οποία επιχειρεί να αποτυπώσει όχι μόνο το άμεσο αποτύπωμα του τουρισμού στο ΑΕΠ και την απασχόληση, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η τουριστική δραστηριότητα διαχέεται στο σύνολο της οικονομίας.

 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της μελέτης, το Τουριστικό Άμεσο ΑΕΠ διαμορφώθηκε το 2019 περίπου στα 11 δισ. ευρώ, αντιστοιχώντας σε περίπου 6% του συνολικού ΑΕΠ.

 

Το μέγεθος αυτό αφορά αποκλειστικά την άμεση συμβολή του τουρισμού και δεν πρέπει να συγχέεται με το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα της τουριστικής ζήτησης, το οποίο είναι ευρύτερο λόγω των έμμεσων και πολλαπλασιαστικών επιδράσεων.

 

Ο τουρισμός δεν είναι ένας μόνο κλάδος

 

Ένα από τα βασικά σημεία της μελέτης είναι ότι ο τουρισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένας ενιαίος παραγωγικός κλάδος, όπως για παράδειγμα η μεταποίηση ή οι κατασκευές.

 

Αποτελεί ουσιαστικά μορφή τελικής ζήτησης, η οποία ενεργοποιεί ένα μεγάλο φάσμα δραστηριοτήτων.

 

Η δαπάνη ενός επισκέπτη στην Ελλάδα δεν αφορά μόνο ξενοδοχεία, εστιατόρια και μεταφορές. Δημιουργεί ζήτηση για τρόφιμα, αγροτικά προϊόντα, ενέργεια, υπηρεσίες, εμπόριο, κατασκευές και μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων.

 

Για τον λόγο αυτό, η αξιόπιστη μέτρηση της πραγματικής οικονομικής συμβολής του τουρισμού απαιτεί εργαλεία που μπορούν να παρακολουθήσουν ολόκληρη αυτή την αλυσίδα.

 

Η μελέτη του ΚΕΠΕ συνδυάζει για τον σκοπό αυτό το πλαίσιο των Δορυφόρων Λογαριασμών Τουρισμού με ανάλυση εισροών-εκροών, ανάλυση δικτύων και διερεύνηση των παγκόσμιων αλυσίδων αξίας.

 

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η έλλειψη δεδομένων

 

Παρά τη σημασία του τουρισμού για την ελληνική οικονομία, το ΚΕΠΕ εντοπίζει σημαντικές αδυναμίες στον τρόπο με τον οποίο αποτυπώνεται στατιστικά η δραστηριότητα.

 

Η έλλειψη επαρκών και αναλυτικών δεδομένων, σε συνδυασμό με την απουσία ενός ολοκληρωμένου θεσμικού πλαισίου για τη συστηματική μέτρηση της οικονομικής συμβολής του τουρισμού, περιορίζει τη δυνατότητα ακριβούς αποτίμησης.

 

                         

 

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ακαδημαϊκό.

 

Η έλλειψη αξιόπιστης στατιστικής εικόνας δυσκολεύει τόσο την ερευνητική κοινότητα όσο και τους φορείς που χαράσσουν την τουριστική και οικονομική πολιτική να αξιολογήσουν με ακρίβεια ποιοι κλάδοι ωφελούνται περισσότερο, ποια είναι η πραγματική προστιθέμενη αξία που δημιουργείται στην Ελλάδα και πού υπάρχουν περιθώρια μεγαλύτερης διάχυσης της τουριστικής δαπάνης.

 

Για το ΚΕΠΕ, επομένως, η δημιουργία ολοκληρωμένων Δορυφόρων Λογαριασμών Τουρισμού αποτελεί βασική προϋπόθεση για καλύτερες πολιτικές αποφάσεις.

 

Περισσότεροι τουρίστες δεν σημαίνει αυτόματα περισσότερη ανάπτυξη

 

Το κεντρικό οικονομικό ζήτημα που αναδεικνύει η μελέτη είναι η διάκριση μεταξύ μεγέθυνσης και ανάπτυξης.

 

Η αύξηση των αφίξεων και των ταξιδιωτικών εισπράξεων είναι αναμφίβολα θετική για την οικονομία. Δεν σημαίνει όμως αυτομάτως ότι αυξάνεται αντίστοιχα η παραγωγικότητα ή ότι πραγματοποιείται ποιοτικός μετασχηματισμός της παραγωγικής βάσης.

 

Κρίσιμο ρόλο διαδραματίζει το πόσο μεγάλο μέρος της τουριστικής δαπάνης παραμένει στην Ελλάδα.

 

Όσο περισσότερες από τις εισροές που χρειάζονται οι τουριστικές επιχειρήσεις προέρχονται από το εξωτερικό, τόσο μεγαλύτερο μέρος της συνολικής δαπάνης «διαρρέει» εκτός ελληνικής οικονομίας.

 

Αντίθετα, όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή της εγχώριας παραγωγής, τόσο μεγαλύτερη είναι και η προστιθέμενη αξία που δημιουργείται στο εσωτερικό της χώρας.

 

Αυτό καθιστά τη σύνδεση του τουρισμού με την ελληνική παραγωγή ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα για την επόμενη φάση ανάπτυξης του κλάδου.

 

Το μεγάλο στοίχημα είναι η αγροδιατροφή

 

Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνδεση του τουρισμού με τον αγροδιατροφικό τομέα.

 

Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή παραγωγική βάση σε αγροτικά και διατροφικά προϊόντα, ενώ ο τουρισμός δημιουργεί μια τεράστια και σχετικά σταθερή αγορά για τρόφιμα και ποτά.

 

Η μεγαλύτερη αξιοποίηση αυτής της σχέσης μπορεί να δημιουργήσει πολλαπλά οφέλη: από την αύξηση της ζήτησης για ελληνικά προϊόντα και την ενίσχυση του εισοδήματος των παραγωγών έως τη μεγαλύτερη παραμονή της τουριστικής δαπάνης στην ελληνική οικονομία.

 

Το ίδιο ισχύει και για άλλους κλάδους που συνδέονται με την τουριστική δραστηριότητα.

 

Η πρόκληση είναι να δημιουργηθεί ένα πιο πυκνό εγχώριο παραγωγικό δίκτυο γύρω από τον τουρισμό, ώστε η ανάπτυξη των επισκεπτών να λειτουργεί ως μοχλός για περισσότερες επιχειρήσεις και όχι μόνο για τις άμεσα τουριστικές δραστηριότητες.

 

Λιγότερες επιχειρήσεις, περισσότεροι εργαζόμενοι

 

Η μελέτη καταγράφει παράλληλα σημαντικές αλλαγές στη δομή των τουριστικών επιχειρήσεων κατά την τελευταία δεκαετία, ιδιαίτερα μέσα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης.

 

Ο αριθμός των επιχειρήσεων μειώθηκε, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκε ο αριθμός των απασχολουμένων στον τουρισμό.

 

Η εξέλιξη αυτή δείχνει μια τάση συγκέντρωσης και μετασχηματισμού της δραστηριότητας, με τις επιχειρήσεις που παρέμειναν στην αγορά να απασχολούν συνολικά περισσότερο προσωπικό.

 

Ο τουρισμός έχει επίσης ενισχύσει την πρόσβαση στην απασχόληση για ομάδες που παραδοσιακά αντιμετώπιζαν μεγαλύτερες δυσκολίες ένταξης στην αγορά εργασίας.

 

Ιδιαίτερα σημαντική είναι η αύξηση της απασχόλησης νέων και γυναικών, γεγονός που αναδεικνύει τον ρόλο του κλάδου ως σημαντικού εργοδότη.

 

Ωστόσο, η εικόνα έχει και την άλλη πλευρά της.

 

Οι αμοιβές σε αρκετές τουριστικές δραστηριότητες παραμένουν χαμηλές, ενώ η απασχόληση χαρακτηρίζεται συχνά από εποχικότητα και επισφάλεια. Μεγάλος αριθμός εργαζομένων απασχολείται με ευέλικτες μορφές εργασίας, γεγονός που περιορίζει την ποιότητα των θέσεων εργασίας που δημιουργούνται.

 

Από την ποσότητα στην ποιότητα

 

Η μελέτη του ΚΕΠΕ ουσιαστικά θέτει ένα διαφορετικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα του ελληνικού τουρισμού.

 

Δεν είναι μόνο πόσοι τουρίστες θα έρθουν στην Ελλάδα ή πόσα έσοδα θα καταγραφούν.

 

Είναι πόσο από αυτή τη δραστηριότητα θα μετατραπεί σε εγχώρια προστιθέμενη αξία, παραγωγικότητα και διατηρήσιμη ανάπτυξη.

 

Η απλή αύξηση των αφίξεων μπορεί να αυξήσει το μέγεθος της τουριστικής οικονομίας. Η μεγαλύτερη σύνδεσή της όμως με την αγροδιατροφή, τη μεταποίηση, τις υπηρεσίες και άλλες εγχώριες δραστηριότητες μπορεί να αυξήσει πολύ περισσότερο το συνολικό οικονομικό αποτύπωμα.

 

Αυτό σημαίνει ότι η επόμενη φάση δεν αφορά μόνο την προσέλκυση περισσότερων επισκεπτών, αλλά και τη δημιουργία μεγαλύτερων εγχώριων πολλαπλασιαστικών επιδράσεων.

 

                                     

 

Οι προτεραιότητες της επόμενης ημέρας

 

Με βάση τα ευρήματα της μελέτης, δύο είναι οι βασικές προτεραιότητες.

 

Η πρώτη είναι η βελτίωση της στατιστικής υποδομής. Η θεσμοθέτηση ολοκληρωμένων Δορυφόρων Λογαριασμών Τουρισμού θα επέτρεπε την καλύτερη αποτύπωση της άμεσης, έμμεσης και πολλαπλασιαστικής συμβολής του τουρισμού στην οικονομία.

 

Η δεύτερη είναι η ενίσχυση των εγχώριων αλυσίδων αξίας.

 

Ο τουρισμός μπορεί να λειτουργήσει ως ένας από τους μεγαλύτερους μηχανισμούς διάχυσης ζήτησης στην ελληνική οικονομία, εφόσον συνδεθεί περισσότερο με την εγχώρια παραγωγή και περιοριστεί η εξάρτηση από εισαγόμενες εισροές.

 

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι απλώς ένας μεγαλύτερος τουριστικός τομέας.

 

Είναι ένας τουρισμός που δημιουργεί περισσότερη αξία μέσα στην Ελλάδα, στηρίζει περισσότερους παραγωγικούς κλάδους, αυξάνει την παραγωγικότητα και μετατρέπει την τουριστική ζήτηση σε ευρύτερη οικονομική ανάπτυξη.

 

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για την επόμενη φάση του ελληνικού τουριστικού μοντέλου.

                                    

 

Συνταξιοδότηση: Η Ελλάδα στη 10άδα του κόσμου – Ποιοι προορισμοί την ξεπερνούν και τι «κοστίζει» η ζωή μετά τη δουλειά

 

Η Ευρώπη μπορεί να μην αποτελεί πλέον συνολικά τον απόλυτο προορισμό για όσους αναζητούν την καλύτερη χώρα για να περάσουν τα χρόνια της συνταξιοδότησής τους, εξακολουθεί όμως να κυριαρχεί στις κορυφαίες θέσεις των διεθνών κατατάξεων.

 

Μάλιστα, η Ελλάδα βρίσκεται στη 10η θέση παγκοσμίως μεταξύ των καλύτερων προορισμών για συνταξιοδότηση στο εξωτερικό, σύμφωνα με τον Global Retirement Index 2026 της Global Citizen Solutions.

 

Η Ουρουγουάη βρίσκεται στην κορυφή της φετινής κατάταξης, εκτοπίζοντας την Πορτογαλία, η οποία ήταν πρώτη το 2025 και φέτος υποχώρησε στην πέμπτη θέση.

 

Στην πρώτη δεκάδα περιλαμβάνονται συνολικά έξι ευρωπαϊκές χώρες, τρεις χώρες της Αμερικής και ο Μαυρίκιος, γεγονός που δείχνει ότι η Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει ισχυρά πλεονεκτήματα σε ποιότητα ζωής, ασφάλεια, κινητικότητα και πρόσβαση σε ισχυρά διαβατήρια.

 

Το βασικό μειονέκτημα είναι το κόστος: η υψηλότερη φορολογία σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες περιορίζει τη συνολική βαθμολογία τους.

 

Η Ελλάδα στη 10η θέση

 

Η Ελλάδα βρίσκεται στη 10η θέση της παγκόσμιας κατάταξης και στην 6η θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών προορισμών.

 

Η χώρα εμφανίζει ιδιαίτερα ισχυρή επίδοση στην κατηγορία της κινητικότητας και της ιθαγένειας, όπου κατατάσσεται δεύτερη παγκοσμίως.

 

Παράλληλα, η Ελλάδα προσφέρει τη δυνατότητα αξιοποίησης ειδικού φορολογικού καθεστώτος για ορισμένους αλλοδαπούς συνταξιούχους, με ενιαίο φορολογικό συντελεστή 7% επί των εισοδημάτων από συντάξεις του εξωτερικού, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

 

Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημαντικό μειονέκτημα: το απαιτούμενο εισόδημα για το συγκεκριμένο πρόγραμμα ανέρχεται σε 3.500 ευρώ τον μήνα, επίπεδο που συγκαταλέγεται στα υψηλότερα μεταξύ των ευρωπαϊκών προγραμμάτων που εξετάζει ο δείκτης.

 

Έτσι, η Ελλάδα εμφανίζει ένα ιδιαίτερο μείγμα: υψηλή ποιότητα ζωής και ισχυρή κινητικότητα, αλλά σχετικά υψηλές απαιτήσεις εισοδήματος.

 

Η Ουρουγουάη στην κορυφή

 

Η Ουρουγουάη κατέκτησε την πρώτη θέση, χωρίς όμως να βρίσκεται στην κορυφή κάποιας επιμέρους κατηγορίας.

 

Το πλεονέκτημά της είναι η ισορροπία.

 

Η χώρα συγκεντρώνει υψηλές βαθμολογίες και στις πέντε βασικές κατηγορίες του δείκτη, προσφέροντας ένα σχετικά ισορροπημένο πακέτο για έναν συνταξιούχο που θέλει να εγκατασταθεί στο εξωτερικό.

 

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Μαυρίκιος, ο οποίος ξεχωρίζει κυρίως για το φορολογικό του καθεστώς, ενώ στην τρίτη θέση ακολουθεί η Ισπανία.

 

Η διαφορά, πάντως, μεταξύ της πρώτης και της δέκατης θέσης είναι μικρότερη από τέσσερις μονάδες. Αυτό σημαίνει ότι οι κορυφαίοι προορισμοί δεν απέχουν δραματικά μεταξύ τους και ότι η τελική επιλογή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το τι θεωρεί σημαντικό κάθε συνταξιούχος.

 

Η ποιότητα ζωής μετρά περισσότερο

 

Ο δείκτης της Global Citizen Solutions αξιολογεί 46 προγράμματα διαμονής για συνταξιούχους και άτομα με παθητικό εισόδημα.

 

Οι βασικές παράμετροι είναι:

 

Παράμετρος

Τι αξιολογείται

Ποιότητα ζωής

Ασφάλεια, περιβάλλον, καθημερινότητα

Κινητικότητα & ιθαγένεια

Δυνατότητα μετακίνησης και πολιτογράφησης

Φορολογία

Φορολογικό καθεστώς και επιβαρύνσεις

Διαδικασία αίτησης

Χρόνος και ευκολία έγκρισης

Κόστος

Εισόδημα, επενδύσεις και λοιπές απαιτήσεις

 

Η ποιότητα ζωής έχει το μεγαλύτερο βάρος στην τελική βαθμολογία, ακολουθούμενη από την κινητικότητα και την ιθαγένεια.

 

Και εδώ βρίσκεται το βασικό πλεονέκτημα της Ευρώπης.

 

Οι ευρωπαϊκές χώρες προσφέρουν υψηλό επίπεδο διαβίωσης, ασφάλεια, ισχυρά διαβατήρια και σχετικά σαφείς διαδρομές προς τη μόνιμη διαμονή ή την ιθαγένεια.

 

Το κόστος είναι όμως υψηλότερο

 

                                    

 

Οι έξι ευρωπαϊκές χώρες στην πρώτη δεκάδα

 

Εκτός από την Ελλάδα, στην πρώτη δεκάδα βρίσκονται η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Λετονία, η Ανδόρα και η Ιταλία.

 

Η Ισπανία είναι ο κορυφαίος ευρωπαϊκός προορισμός και τρίτη παγκοσμίως. Ξεχωρίζει για την ποιότητα ζωής και την κινητικότητα, αλλά καταγράφει πολύ χαμηλή επίδοση στη φορολογία.

 

Η Πορτογαλία, που ήταν πρώτη στον κόσμο πέρυσι, υποχώρησε στην πέμπτη θέση. Καθοριστικός παράγοντας ήταν η αλλαγή των προϋποθέσεων για την απόκτηση υπηκοότητας: για τους περισσότερους αιτούντες εκτός ΕΕ, ο απαιτούμενος χρόνος αυξήθηκε από πέντε σε δέκα χρόνια.

 

Παρά την υποχώρηση, η Πορτογαλία εξακολουθεί να θεωρείται σχετικά προσιτός ευρωπαϊκός προορισμός, με απαιτούμενο εισόδημα περίπου 920 ευρώ τον μήνα.

 

Η Λετονία ξεχωρίζει για τη σχετικά γρήγορη επεξεργασία των αιτήσεων, η οποία μπορεί να διαρκέσει μόλις δύο έως τέσσερις μήνες, ενώ η Ανδόρα προσφέρει ένα από τα ευνοϊκότερα φορολογικά περιβάλλοντα, αλλά με πολύ υψηλό κόστος εισόδου.

 

Ελλάδα και Ιταλία: Χαμηλή φορολογία για συνταξιούχου

 

Η Ελλάδα και η Ιταλία έχουν ένα επιπλέον πλεονέκτημα για όσους δίνουν ιδιαίτερη σημασία στη φορολογία.

 

Και οι δύο χώρες προσφέρουν ειδικά καθεστώτα για αλλοδαπούς συνταξιούχους, με σημαντικά χαμηλότερη φορολογική επιβάρυνση σε σχέση με τα γενικά καθεστώτα φορολόγησης.

 

Στην Ελλάδα, ο ειδικός συντελεστής 7% για εισοδήματα από συντάξεις του εξωτερικού αποτελεί ένα από τα στοιχεία που ενισχύουν την ελκυστικότητα της χώρας.

 

Το πρόβλημα είναι ότι το φορολογικό πλεονέκτημα δεν αρκεί από μόνο του. Η υψηλή απαίτηση εισοδήματος, το κόστος κατοικίας σε δημοφιλείς περιοχές και η γενικότερη αύξηση του κόστους ζωής περιορίζουν το πλεονέκτημα για ένα μέρος των υποψήφιων συνταξιούχων.

 

Μάλτα, Κύπρος και Ανδόρα: Φορολογία με υψηλότερο κόστος

 

Ορισμένες μικρότερες ευρωπαϊκές χώρες εμφανίζουν εξαιρετικές επιδόσεις στη φορολογία.

 

Η Μάλτα, η Ανδόρα και η Κύπρος προσφέρουν ιδιαίτερα ανταγωνιστικά φορολογικά καθεστώτα, αλλά συνήθως απαιτούν υψηλότερα εισοδήματα, σημαντικές επενδύσεις ή μεγαλύτερη αναμονή για την ολοκλήρωση των διαδικασιών.

 

Η Κύπρος, για παράδειγμα, μπορεί να προσφέρει φορολογικό συντελεστή 5% υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, αλλά η διαδικασία μπορεί να είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα.

 

Η Ανδόρα αποτελεί ακόμη πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Προσφέρει ανώτατο συντελεστή φόρου εισοδήματος 10%, χωρίς φόρο περιουσίας ή κληρονομιάς, αλλά απαιτεί τοπική επένδυση περίπου 1 εκατ. ευρώ, πέραν των απαιτήσεων εισοδήματος.

 

Πόσα χρήματα χρειάζονται για να φύγει κανείς στο εξωτερικό;

 

Οι διαφορές μεταξύ των χωρών είναι τεράστιες.

 

Οι απαιτήσεις για το ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα ξεκινούν από λιγότερα από 600 ευρώ στη Νικαράγουα και φτάνουν πάνω από 9.000 ευρώ στο Μπαχρέιν.

 

Στην Ευρώπη, η Κύπρος μπορεί να αποτελέσει επιλογή για εισόδημα κάτω από 800 ευρώ τον μήνα, εφόσον πληρούνται οι υπόλοιπες προϋποθέσεις.

 

Στον αντίποδα, στην Ανδόρα απαιτείται εισόδημα άνω των 4.500 ευρώ τον μήνα, ενώ στην Ελλάδα το όριο των 3.500 ευρώ την τοποθετεί αρκετά ψηλά στην ευρωπαϊκή κατάταξη.

 

Δεν αρκεί, ωστόσο, το ύψος του εισοδήματος.

 

Ανάλογα με τη χώρα, μπορεί να απαιτούνται αποταμιεύσεις, ακίνητη περιουσία, επενδύσεις, καταθέσεις ή απόδειξη συγκεκριμένης πηγής παθητικού εισοδήματος.

 

Και το διαβατήριο;

 

Η μόνιμη εγκατάσταση σε μια χώρα δεν σημαίνει αυτόματα και απόκτηση υπηκοότητας.

 

Σύμφωνα με την έρευνα, 24 προγράμματα επιτρέπουν πολιτογράφηση μέσα σε πέντε χρόνια, ενώ άλλα 17 απαιτούν έξι έως δέκα χρόνια.

 

Η Ανδόρα βρίσκεται στο άλλο άκρο, με απαίτηση 20 ετών.

 

Σε ορισμένες χώρες υπάρχει επίσης το ζήτημα της διπλής υπηκοότητας. Συνολικά 11 χώρες του δείκτη δεν επιτρέπουν διπλή υπηκοότητα στο πλαίσιο των συγκεκριμένων προγραμμάτων, γεγονός που μπορεί να περιορίσει την επιλογή για όσους θέλουν να διατηρήσουν το αρχικό τους διαβατήριο.

 

Η μεγάλη εικόνα

 

Η φετινή κατάταξη δείχνει ότι δεν υπάρχει ένας απόλυτα «καλύτερος» προορισμός για συνταξιοδότηση.

 

Η Ουρουγουάη κερδίζει χάρη στην ισορροπία, ο Μαυρίκιος στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη φορολογία, η Ισπανία στην ποιότητα ζωής, ενώ χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Κύπρος, η Μάλτα και η Ανδόρα προσφέρουν διαφορετικούς συνδυασμούς φορολογικών και ποιοτικών πλεονεκτημάτων.

 

Για την Ελλάδα, η 10η θέση παγκοσμίως και η 6η στην Ευρώπη επιβεβαιώνει ότι η χώρα παραμένει ένας ιδιαίτερα ανταγωνιστικός προορισμός για συνταξιούχους από το εξωτερικό.

 

Το μεγάλο της πλεονέκτημα είναι το τρίπτυχο κλίμα – ποιότητα ζωής – κινητικότητα, ενώ το μεγάλο ερωτηματικό αφορά το κόστος.

 

Και τελικά, αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της έρευνας: η καλύτερη χώρα για συνταξιοδότηση δεν είναι απαραίτητα εκείνη με τους χαμηλότερους φόρους, αλλά εκείνη που προσφέρει την καλύτερη ισορροπία μεταξύ φόρων, εισοδήματος, ποιότητας ζωής και ασφάλειας.

 
 
 

 

 

     

 

Παλαιότερα Σχόλια

 
 

Αποποίηση Ευθύνης.... 

© 2016-2026 Greek Finance Forum