Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες συνεδριάσεις των τελευταίων ετών σε επίπεδο τεχνικών ροών αναμένεται να είναι η Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου για το Χρηματιστήριο Αθηνών, καθώς ολοκληρώνεται η μεγάλη αναδιάρθρωση των ευρωπαϊκών χρηματιστηριακών δεικτών. Αν το προτιμάτε αλλιώς η πρώτη μεγάλη φάση μετάβασης της ελληνικής αγοράς από αναπτυσσόμενες σε αναπτυγμένες, περιμένοντας του χρόνο το Μάιο τις ακόμη μεγαλύτερες αναδιαρθρώσεις λόγω MSCI.  

Οι τελευταίες εκτιμήσεις της JP Morgan, όπως αποτυπώνονται στην έκθεση της 14ης Σεπτεμβρίου για το ευρωπαϊκό quarterly rebalancing, ανεβάζουν σημαντικά τον πήχη για τις ελληνικές μετοχές.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του αμερικανικού οίκου, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες θα μπορούσαν να απορροφήσουν παθητικές αγορές άνω των 2,19 δισ. δολαρίων, ενώ εάν προστεθούν οι υπόλοιποι ελληνικοί τίτλοι που επηρεάζονται από τις αλλαγές των δεικτών, οι συνολικές εκτιμώμενες εισροές ξεπερνούν τα 2,7 δισ. δολάρια.

Πρόκειται για ένα ποσό που, για τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς, κάθε άλλο παρά αμελητέο είναι. 

Στην κορυφή των εκτιμήσεων βρίσκεται η Εθνική Τράπεζα, με πιθανές παθητικές αγορές περίπου 711 εκατ. δολαρίων.

Το ποσό αντιστοιχεί σε περίπου 34,9 εκατ. μετοχές, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της JP Morgan.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η σύγκριση σε ευρωπαϊκό επίπεδο: η Εθνική κατατάσσεται στην 4η θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών μετοχών ως προς τις εκτιμώμενες παθητικές εισροές, πίσω από Nokia, Engie και ASML.

Η ένταξη της Εθνικής στους STOXX Europe 600 και Euro STOXX Banks αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες πίσω από την αυξημένη ζήτηση που εκτιμάται ότι θα προκύψει από τα passive funds.

Οι τέσσερις τράπεζες σε πρώτο πλάνο

Με άλλα λόγια, σχεδόν 2,2 δισ. δολάρια συγκεντρώνονται στις τέσσερις συστημικές τράπεζες.

Η Πειραιώς και η Eurobank ακολουθούν πολύ κοντά, με περίπου 556 εκατ. και 553,6 εκατ. δολάρια αντίστοιχα, ενώ η Alpha Bank εμφανίζει εκτιμώμενες εισροές 374,2 εκατ. δολαρίων.

Το rebalancing δεν αφορά αποκλειστικά τον τραπεζικό κλάδο.

Σημαντικές ροές αναμένεται να κατευθυνθούν και προς αρκετά από τα μεγάλα μη χρηματοοικονομικά blue chips της ελληνικής αγοράς.

Η ΔΕΗ ξεχωρίζει με εκτιμώμενες αγορές περίπου 236 εκατ. δολαρίων, οι οποίες αντιστοιχούν σε περίπου 8,2 εκατ. μετοχές.

Ακολουθεί η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με 121,3 εκατ. δολάρια, ενώ η Motor Oil εμφανίζει εκτιμώμενες αγορές περίπου 98,1 εκατ. δολαρίων.

Ο ΟΤΕ βρίσκεται επίσης ψηλά στη λίστα, με περίπου 69,2 εκατ. δολάρια, ενώ η Τράπεζα Κύπρου εμφανίζει εκτιμώμενες εισροές 60,2 εκατ. δολαρίων.

Οι σημαντικότερες μη τραπεζικές εισροές

Η εικόνα είναι επομένως αρκετά ευρύτερη από μία απλή τραπεζική ιστορία. Το rebalancing αγγίζει ένα σημαντικό κομμάτι της υψηλής κεφαλαιοποίησης και μπορεί να δημιουργήσει ιδιαίτερα αυξημένους όγκους συναλλαγών.

Η Lamda έχει μία διαφορετική ιστορία

Στους αριθμούς υπάρχει μία λεπτομέρεια που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή.

Η Lamda Development εμφανίζει εκτιμώμενη εισροή μόλις 43,1 εκατ. δολαρίων. Σε απόλυτο μέγεθος βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα από τις τράπεζες και τη ΔΕΗ.

Αν όμως το ποσό συγκριθεί με τη συνήθη ημερήσια εμπορευσιμότητα της μετοχής, η εικόνα αλλάζει δραματικά (αν και διευκρινίζεται πως θεμελιωδώς στο GFF παραμένουμε αρνητικοί για τη μετοχή όπως εδώ και χρόνια).

Οι συγκεκριμένες εισροές αντιστοιχούν, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της JP Morgan, σε περίπου 25 ημέρες συναλλαγών.

Αυτό σημαίνει ότι η Lamda συγκαταλέγεται στους τίτλους όπου το rebalancing έχει ιδιαίτερα μεγάλη θεωρητική επίδραση σε σχέση με τη φυσιολογική ρευστότητα της μετοχής.

Πόσες ημέρες συναλλαγών «αντιστοιχούν» στις εκτιμώμενες εισροές;

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τους πιο βραχυπρόθεσμους παίκτες της αγοράς.

Δεν έχει σημασία μόνο πόσα εκατομμύρια θα μπουν σε μία μετοχή. Σημασία έχει και πόσο μεγάλο είναι αυτό το ποσό σε σχέση με τον κανονικό της τζίρο.

Η ελληνική αγορά αποτελεί βεβαίως ένα μικρό κομμάτι μιας πολύ μεγαλύτερης ευρωπαϊκής αναδιάρθρωσης.

Η JP Morgan εκτιμά ότι οι συνολικές συναλλαγές που συνδέονται με το rebalancing των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών δεικτών θα ανέλθουν περίπου στα 35,4 δισ. δολάρια.

Από αυτά, περίπου 17,7 δισ. δολάρια αφορούν τη μία πλευρά των συναλλαγών, ενώ αντίστοιχο ποσό αφορά την άλλη πλευρά.

Πού συγκεντρώνεται η μεγαλύτερη δραστηριότητα;

Το μέγεθος των κεφαλαίων εξηγεί γιατί το κλείσιμο της Παρασκευής μπορεί να συνοδευτεί από πολύ υψηλότερους συναλλακτικούς όγκους από τους συνηθισμένους.

Από το 1 δισ. στα 2,2 δισ. δολάρια

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η μεγάλη αναθεώρηση των εκτιμήσεων.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, οι αρχικές εκτιμήσεις για τις τέσσερις ελληνικές τράπεζες έκαναν λόγο για περίπου 1 δισ. δολάρια πιθανών εισροών.

Αρχικές και νεότερες εκτιμήσεις

Η διαφορά είναι εντυπωσιακή.

Ωστόσο, υπάρχει μία κρίσιμη λεπτομέρεια: οι δύο εκτιμήσεις δεν έχουν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο.

Οι αρχικοί υπολογισμοί αφορούσαν κυρίως την επίδραση από την ένταξη ελληνικών τίτλων στον STOXX Europe 600.

Η νεότερη έκθεση της JP Morgan έχει πολύ ευρύτερο πεδίο και ενσωματώνει συνολικά τις αλλαγές στους ευρωπαϊκούς δείκτες, συμπεριλαμβανομένων μεταβολών σε συμμετοχές, free float και συντελεστές στάθμισης.

Άρα, η σύγκριση είναι χρήσιμη για να καταλάβουμε τη μεγάλη αλλαγή στις εκτιμήσεις, αλλά δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απόλυτα συγκρίσιμη μέτρηση.

Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το ταμπλό;

Εδώ αρχίζει το πραγματικό χρηματιστηριακό ενδιαφέρον.

Τα passive funds δεν αγοράζουν επειδή θεωρούν μία μετοχή «φθηνή» ή επειδή εκτιμούν ότι θα ανέβει. Αγοράζουν επειδή πρέπει να προσαρμόσουν τα χαρτοφυλάκιά τους στους νέους δείκτες και στις νέες σταθμίσεις.

Αυτό δημιουργεί μία ιδιόμορφη κατάσταση.

Από τη μία πλευρά, έχουμε έναν μεγάλο και σχετικά προκαθορισμένο όγκο συναλλαγών.

Από την άλλη, έχουμε τους υπόλοιπους επενδυτές της αγοράς, οι οποίοι μπορεί να επιχειρήσουν να προεξοφλήσουν τις ροές, να αγοράσουν νωρίτερα ή αντίθετα να κατοχυρώσουν κέρδη πριν από το μεγάλο κλείσιμο.

Επομένως, το rebalancing μπορεί να λειτουργήσει ως σημαντικός καταλύτης συναλλακτικής δραστηριότητας, χωρίς αυτό να σημαίνει υποχρεωτικά ότι όλες οι μετοχές θα κινηθούν ανοδικά.

Το «στοίχημα» της Παρασκευής

Αν οι εκτιμήσεις της JP Morgan επιβεβαιωθούν, η Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου μπορεί να είναι μία από τις συνεδριάσεις όπου η ελληνική αγορά θα δοκιμάσει στην πράξη τη μεγαλύτερη διεθνή επενδυτική της βάση.

Οι τράπεζες βρίσκονται αναμφίβολα στο επίκεντρο:

Εθνική – 711 εκατ. δολάρια

Πειραιώς – 556 εκατ. δολάρια

Eurobank – 553,6 εκατ. δολάρια

Alpha Bank – 374,2 εκατ. δολάρια

Αλλά και τα μεγάλα blue chips έχουν τη δική τους θέση στο κάδρο, με ΔΕΗ, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Motor Oil και ΟΤΕ να εμφανίζουν αξιοσημείωτες εκτιμώμενες εισροές.

Η μεγάλη ερώτηση πλέον δεν είναι τόσο αν θα υπάρξουν αυξημένες συναλλαγές — κάτι που θεωρητικά είναι αναμενόμενο από το μέγεθος του rebalancing — αλλά πώς θα αποτυπωθούν τελικά αυτές οι ροές στις τιμές, ανάλογα και με τις εκροές που θα υπάρξουν και κυρίως αυτούς που έχουν προαγοράσει για να πουλήσουν….

Και μία πολύ σημαντική διευκρίνιση

Οι αριθμοί που παρουσιάζονται είναι εκτιμήσεις της JP Morgan για πιθανές παθητικές ροές με πολλές παραμέτρους κυρίως όσον αφορά τις εκροές.

Η τελική εικόνα μπορεί να επηρεαστεί από:

ενεργητικές αγοραπωλησίες,

προεξόφληση των αλλαγών από επενδυτές,

κατοχυρώσεις κερδών,

αλλαγές στις τελικές σταθμίσεις,

τη γενικότερη πορεία των ευρωπαϊκών αγορών,

αλλά και την προσφορά που θα υπάρχει απέναντι στις παθητικές αγορές.

Με απλά λόγια: οι εκτιμώμενες ροές δείχνουν πού μπορεί να υπάρξει ζήτηση, αλλά δεν προβλέπουν με βεβαιότητα την τελική τιμή.

Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο σημείο για όποιον κοιτάζει το rebalancing χρηματιστηριακά:

Τα 2,7+ δισ. δολάρια είναι ένας εντυπωσιακός αριθμός. Δεν είναι όμως «σίγουρα κέρδη». Το πραγματικό αποτέλεσμα θα φανεί στο ταμπλό.