Δεν κρύβουμε πως περιμένουμε με πραγματικά πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τη σημερινή συνεδρίαση. Όχι γιατί, σε σχέση με τα χθεσινά σχόλια, θέλουμε να δούμε αν θα υπάρξει αντίδραση της αγοράς ή αν θα χαθούν κρίσιμες στηρίξεις — κυρίως στην περίπτωση του τραπεζικού δείκτη — και αν θα βρεθούμε μπροστά στην πτώση που περιγράψαμε.

Αλλά γιατί θέλουμε να δούμε αν επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι μεγάλο μέρος των πωλήσεων των τελευταίων συνεδριάσεων σχετίζεται με τη δημόσια εγγραφή της ΔΕΗ. Σήμερα το μεσημέρι κλείνει το βιβλίο προσφορών της ΔΕΗ και τις επόμενες ημέρες αναμένεται να αρχίσει να απελευθερώνεται ρευστότητα από τη διαδικασία.

Και παρότι παραμένει ο άγνωστος «Χ» των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, η εκτίμηση είναι ότι η αδύναμη εικόνα των τελευταίων ημερών μπορεί να συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τη μεγάλη ΑΜΚ της ΔΕΗ και τα κεφάλαια που αντλήθηκαν.

Με ενδιαφέρον είδαμε τα όσα είπε χθες ο κ. Μυτιληναίος, προειδοποιώντας ουσιαστικά για τον κίνδυνο πολιτικής κρίσης στη χώρα στο δρόμο προς τις εκλογές που, το αργότερο, θα γίνουν σε έναν χρόνο. Προειδοποιήσεις που ήρθαν μόλις μία ημέρα μετά την ανάλυση της Moody’s για τον πολιτικό κίνδυνο στη χώρα.

Παράλληλα, ακούσαμε αρκετούς ανθρώπους της αγοράς να σχολιάζουν αυτές τις αναφορές, εκφράζοντας και αυτοί ανησυχίες. Μάλιστα, υπάρχει περίπτωση χρηματιστή που απέδωσε τη χθεσινή πτώση στην ανησυχία που δημιουργούν τέτοιες τοποθετήσεις σε μερίδα ξένων επενδυτών.

Δεκτά όλα από τη δική μας πλευρά, αν και δεν πιστεύουμε πως η αγορά κινείται αποκλειστικά για αυτόν τον λόγο. Ναι μεν, αλλά, όπως λέει και ο λαός. Και παρότι σίγουρα θα επανέλθουμε αρκετές φορές το επόμενο διάστημα σε αυτά τα ζητήματα, η συνολική εικόνα φαίνεται πιο πολυπαραγοντική.  

Εμείς επί του θέματος θα κάνουμε δύο – τρία γρήγορα σχόλια:

Πρώτο και βασικότερο. Η χώρα δεν βρίσκεται στα χρόνια της κρίσης. Πολιτικός κίνδυνος πάντα υπάρχει, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παντού. Ωστόσο, ας μην μπερδεύουμε τις καταστάσεις. Άλλο το 2014-2015 και άλλο το σήμερα. Και όσο και αν ως χώρα έχουμε αποδείξει πολλές φορές πως μπορούμε να τα κάνουμε μπάχαλο, θα το πούμε ξανά: δεν είμαστε στα χρόνια της κρίσης και η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας δεν έχει καμία σχέση με τότε.

Δεύτερο. Ναι, πολιτικός κίνδυνος υπάρχει. Ωστόσο προσωπικά δεν βλέπουμε πρόωρες εκλογές, χωρίς φυσικά να αποκλείουμε ποτέ τίποτα. Και κυρίως δεν θεωρούμε δεδομένο πως η χώρα θα βρεθεί χωρίς κυβέρνηση ή σε συνθήκες παρατεταμένης αστάθειας. Είναι αρκετά νωρίς για όλα αυτά και χρειάζεται ψυχραιμία.

Κάθε χρόνο επανέρχεται η ίδια συζήτηση γύρω από το γνωστό «sell in May and go away». Θα σας πούμε τη δική μας άποψη, που συνοψίζεται περισσότερο σε κάτι διαφορετικό.

Εμείς θα το θέταμε αλλιώς: «Sell in August and come back in October».

Αν και προφανώς όλα αυτά είναι σχετικά, ειδικά φέτος που προς τα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται η αναβάθμιση της αγοράς, τουλάχιστον στο πρώτο σκέλος της, τα στατιστικά δείχνουν ότι υπάρχει μια βάση σε αυτή την προσέγγιση, ενώ και η λογική της δεν είναι αβάσιμη.

Εξηγούμαστε…

Σίγουρα το φαινόμενο αφορά και το Χ.Α., αλλά σε μεγάλο βαθμό απαντάται και στις διεθνείς αγορές. Το διάστημα από τον Μάιο έως περίπου τα τέλη Ιουνίου – αρχές Ιουλίου συμπίπτει με μια περίοδο όπου αρκετές μεγάλες εισηγμένες, με σημαντικές σταθμίσεις στους δείκτες, προχωρούν σε αποκοπές μερισμάτων.

Κάτι που έχουμε επισημάνει επανειλημμένα: ενόψει των αποκοπών εμφανίζονται και αγοραστές που τοποθετούνται, ενώ ταυτόχρονα σε αρκετές περιπτώσεις περιορίζεται και η προσφορά.

Δεν σημαίνει φυσικά ότι η αγορά σε αυτή την περίοδο κινείται κατ’ ανάγκη ανοδικά — καθώς μετά τις αποκοπές οι μετοχές συνήθως διορθώνουν τεχνικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους δείκτες, ενώ προφανώς δεν κόβουν όλες οι εταιρείες ταυτόχρονα.

Συνήθως πάντως, κατά μέσο όρο, αυτοί οι μήνες χαρακτηρίζονται από μια πιο ήρεμη έως θετική εικόνα, πάντα φυσικά ανάλογα με την ειδησεογραφία. Αυτός είναι και ο λόγος που θεωρούμε ότι, σε αρκετές περιπτώσεις, είναι προτιμότερο ένας επενδυτής να ρευστοποιεί θέσεις προς τον Αύγουστο ή — το αργότερο — μετά τα μέσα Ιουλίου, παρά στις αρχές Μαΐου. Με αυτόν τον τρόπο αποφεύγει τόσο την απώλεια των μερισμάτων όσο και το ενδεχόμενο να χάσει μια άνοδο που αρκετές φορές καταγράφεται στις μετοχές στο δρόμο προς τις αποκοπές. 

Όπως ήδη αναφέραμε, το αφήγημα «sell in August and come back in October» ενισχύεται και από ένα ακόμη στοιχείο. Με βάση τα ιστορικά δεδομένα, το δίμηνο Αύγουστος – Σεπτέμβριος, μερικές φορές επεκτεινόμενο και σε μέρος του Οκτωβρίου, συγκαταλέγεται στις πιο αδύναμες περιόδους του έτους για τις αγορές.

Ειδικά ο Σεπτέμβριος θεωρείται στατιστικά ένας από τους πιο αδύναμους μήνες. Πιο συγκεκριμένα, μαζί με τον Μάρτιο συγκαταλέγονται στους δύο χειρότερους μήνες του έτους για τις αγορές. Κάτι που σε μεγάλο βαθμό αποτυπώθηκε και φέτος, με τον Μάρτιο να εξελίσσεται στον χειρότερο μήνα για τις διεθνείς αγορές από την περίοδο της πανδημίας και συγκεκριμένα από τον Μάρτιο του 2020.

Σε σχέση μάλιστα με τα παραπάνω, υπάρχει — κατά την άποψή μας — και ένας ακόμη παράγοντας που εξηγεί γιατί οι αγορές συχνά δεν τα πηγαίνουν καλά ή εμφανίζουν τάσεις «κόπωσης» σε αυτή την περίοδο.

Αυτός είναι ότι έχει ήδη απορροφηθεί το λεγόμενο «τυράκι» του μερίσματος, το οποίο κατά κανόνα λειτουργεί υποστηρικτικά για τις μετοχές και στατιστικά ωθεί τις τιμές υψηλότερα.

Με απλά λόγια, οι επενδυτές έχουν ήδη εισπράξει τα μερίσματα, βρισκόμαστε σε θερινή περίοδο με μειωμένη δραστηριότητα, ενώ τα επόμενα σημαντικά μερίσματα απέχουν χρονικά. Κάπως έτσι, η αγορά χάνει έναν βασικό υποστηρικτικό καταλύτη και συχνά αρχίζει να «μαζεύει».

Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που αρκετές φορές βλέπουμε τη χαρακτηριστική αδυναμία προς τον Σεπτέμβριο και γενικότερα στο δίμηνο Αύγουστος – Σεπτέμβριος, πιάνοντας ορισμένες φορές και μέρος του Οκτωβρίου.