Όχι πως ενθουσιαστήκαμε από τη χθεσινή εικόνα της αγοράς… Ωστόσο μόνο το γεγονός ότι η συνεδρίαση βρέθηκε το πρωί περίπου στο -0,50% και στη συνέχεια γύρισε, κρατώντας τελικά τις 2.200 μονάδες, προκαλεί μια μικρή έστω ανακούφιση. Σε ένα βαθμό μάλιστα φαίνεται να επιβεβαιώνεται αυτό που πιστεύαμε τις τελευταίες ημέρες, πως δηλαδή σημαντικό μέρος των πιέσεων είχε σχέση με την ΑΜΚ της ΔΕΗ και τις πωλήσεις που έγιναν από επενδυτές προκειμένου να δημιουργήσουν ρευστότητα για τη συμμετοχή τους στην αύξηση. Βλέποντας πάντως και τις εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου στη Μέση Ανατολή, με ενδιαφέρον περιμένουμε τη σημερινή συνεδρίαση αλλά και γενικά τις επόμενες ημέρες, θέλοντας η αγορά όσο το δυνατόν περισσότερο να απομακρυνθεί από κρίσιμες στηρίξεις η απώλεια των οποίων περιπλέκει πάρα πολύ τα πράγματα.

Βέβαια, μπορεί ο ΓΔ να κράτησε τις αρκετά σημαντικές στηρίξεις στις 2.220 – 2.210 και 2.200 μονάδες, ωστόσο συνεχίζει να υπάρχει κάτι που δεν μας αρέσει καθόλου. Ο τραπεζικός δείκτης έκλεισε στις 2.485,08 μονάδες, +0,22%, μετά από τρεις σερί πτωτικές συνεδριάσεις, παραμένοντας όμως χαμηλότερα των 2.500 και 2.520 – 2.530 μονάδων, με κίνδυνο να χαθεί πλήρως η επαφή με αυτά τα επίπεδα. Και επειδή η κατάσταση παραμένει αρκετά οριακή, είμαστε αναγκασμένοι να επαναλάβουμε τα ίδια: οριστική απώλεια αυτών των επιπέδων δεν θα ήταν καθόλου ευχάριστη εξέλιξη και θα άνοιγε το δρόμο για ένα νέο κύκλο πτώσης προς τις 2.350 – 2.340 μονάδες, περίπου 6% με 7% χαμηλότερα.

Πάμε τώρα σε ένα σχετικά γρήγορο σχόλιο για τα αποτελέσματα της Alpha Bank, τα οποία συνολικά δεν κρίνονται άσχημα, αν και η τελική γραμμή ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Στο κομμάτι των εσόδων από τόκους και προμήθειες η εικόνα ήταν καλή και μάλιστα σχετικά καλύτερη από ό,τι περιμέναμε.

Ωστόσο, το αυξημένο κόστος προσωπικού — κυρίως λόγω της αύξησης του αριθμού εργαζομένων μετά από τις εξαγορές — αλλά και η διαφορά περίπου 20εκ ευρώ σε σχέση με το περσινό τρίμηνο από συναλλαγές σε ΜΕΑ, οδήγησαν τα καθαρά κέρδη στα 182εκ ευρώ από 218εκ ευρώ πέρσι. Μια θεωρητικά σημαντική μείωση, η οποία πάντως θεωρούμε πως μπορεί να περιοριστεί μέσα στη χρονιά, με τη διοίκηση να διατηρεί σταθερό το guidance, όπως φάνηκε και από τις χθεσινές δηλώσεις του κ. Ψάλτη. 

Η πιστωτική επέκταση παρέμεινε ισχυρή, με τα εξυπηρετούμενα δάνεια να αυξάνονται κατά 2% σε τριμηνιαία και 11% σε ετήσια βάση, ενώ η καθαρή πιστωτική επέκταση διαμορφώθηκε στα 0,5δισ ευρώ. Από τα στοιχεία που συνεχίζουν να μην μας αρέσουν, είναι πως η Alpha παραμένει η τράπεζα με τον υψηλότερο δείκτη μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων (3,7%) και παράλληλα εμφανίζει τον υψηλότερο δείκτη δανείων προς καταθέσεις μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων ελληνικών τραπεζών, στο 79,6%. Σε κάθε περίπτωση πάντως η κατάσταση παραμένει ελεγχόμενη και δεν μπορούμε να πούμε πως περιορίζει ουσιαστικά τη δυνατότητα περαιτέρω πιστωτικής επέκτασης. Συνολικά παραμένουμε θετικοί για τη μετοχή, εκτιμώντας πως στα επόμενα τρίμηνα θα υπάρξει καλύτερη εικόνα στην τελική γραμμή των αποτελεσμάτων.

Στα αποτελέσματα της ΑΡΑΙΓ τώρα, κατά το εποχικά ζημιογόνο πρώτο τρίμηνο, η εικόνα δεν ήταν κακή παρά τις ζημιές ύψους 21,7εκ ευρώ έναντι ζημιών 6,7εκ ευρώ το αντίστοιχο περσινό διάστημα, με το EBITDA να αυξάνεται κατά 6%.

Η διεύρυνση των ζημιών δεν σχετίζεται με το κόστος καυσίμων, όπως πιθανώς θα πίστευαν αρκετοί. Τα έξοδα καυσίμων όχι μόνο δεν αυξήθηκαν αλλά μειώθηκαν οριακά, αν και η κρίση στη Μέση Ανατολή αναμένεται να επηρεάσει κυρίως το δεύτερο τρίμηνο και μετά, ελπίζοντας φυσικά πως σχετικά σύντομα θα βρεθεί άκρη με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Οι βασικοί λόγοι της επιδείνωσης ήταν η αύξηση των εξόδων για δικαιώματα ρύπων, που σχεδόν διπλασιάστηκαν στα 16,6εκ ευρώ από 8,6εκ ευρώ πέρσι, μια εξέλιξη που μας προβληματίζει εν μέσω των πολιτικών της Ε.Ε. που έχουνε προκαλέσει πολύ σφοδρές αντιδράσεις στον κλάδο. Αλλά και μια διαφορά περίπου 16εκ ευρώ που σχετίζεται με συναλλαγματικές διαφορές μεταξύ του φετινού και του περσινού τριμήνου.

Κεφαλαιακά πάντως η εικόνα της ΑΡΑΙΓ ήταν καλύτερη από ό,τι περιμέναμε, με τα ίδια κεφάλαια να αυξάνονται στα 638εκ ευρώ από 569εκ ευρώ στο τέλος του 2025, παρά τις ζημιές του πρώτου τριμήνου, ενώ οι συνολικές υποχρεώσεις παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές. Αν και η παρατεταμένη κρίση προφανώς προβληματίζει, μια μη αποκλιμάκωση της κατάστασης είναι σίγουρο πως θα δημιουργήσει ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα στον κλάδο. Παραμένουμε πάντως συγκρατημένα θετικοί για τη μετοχή, θεωρώντας πως μπορεί να αποτελέσει μία από τις πρώτες επιλογές σε ένα θετικό σενάριο αποκλιμάκωσης και λήξης του πολέμου.