Με άρωμα συνέχισης των αναδιαρθρώσεων, κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσα αποδείχθηκε η τελευταία αντίδραση για τον τραπεζικό δείκτη. Μόλις πήγε να χάσει στα χαμηλά της προηγούμενης Πέμπτης τις σημαντικές στηρίξεις στις 3.150 – 3.140 και 3.100 – 3.090 μονάδες, εκδηλώθηκε ισχυρή επιστροφή, με 4 σερί ανοδικές συνεδριάσεις. Μια απώλεια που είχαμε πει πως εύκολα θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν νέο κύκλο πτώσης, πιθανόν όχι μόνο στις τράπεζες αλλά και σε όλη την αγορά. Κάπως έτσι, συνεχίζει να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη το θετικό σενάριο, έχοντας θέσει ως βασικό στόχο για τον τραπεζικό δείκτη εδώ και αρκετό καιρό τις αντιστάσεις στις 3.450 – 3.500 μονάδες, με τον δείκτη να κλείνει χθες στις 3.303,27 μονάδες, καταγράφοντας ουσιαστικά νέα υψηλά 11 ετών!

Συνεχίζοντας να πιστεύουμε πως βραχυπρόθεσμα η αγορά θέλει μεγάλη προσοχή και πως είναι πολύ ύπουλη ενόψει Οκτωβρίου, εν μέσω πάντα ενός ιδιαίτερου και απρόβλεπτου διεθνούς περιβάλλοντος, υπάρχουν τρεις λόγοι που θεωρητικά η αγορά θα μπορούσε να συνεχίσει να μας εκπλήσσει θετικά, ειδικά όσον αφορά τις τράπεζες, αλλά και συνολικά:

Ο κυρίαρχος φόβος: Υπάρχει αρκετός φόβος και οι μικροί επενδυτές εμφανίζονται ιδιαίτερα συγκρατημένοι εδώ και καιρό, διατηρώντας μικρές θέσεις στις τράπεζες. Όσο υπάρχει φόβος, τόσο πιο εύκολο είναι να έχουμε περαιτέρω άνοδο.

Η μείωση των θέσεων των ιδιωτών: Οι μικροί επενδυτές εδώ και καιρό πουλάνε, μειώνοντας κι άλλο τη θέση τους. Όσο συμβαίνει αυτό, τόσο πιο πιθανό είναι οι μεγάλοι «παίκτες» να συνεχίσουν να τραβάνε τις τιμές προς τα πάνω.

Τα «κούφια» διαγράμματα: Διαγραμματικά υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις η άνοδος να συνεχιστεί, καθώς τα διαγράμματα –τουλάχιστον σε κάποιες περιπτώσεις και ειδικά στον τραπεζικό κλάδο– είναι τελείως κούφια από αντιστάσεις.

Θέλουμε ωστόσο να είμαστε ειλικρινείς. Για την ακρίβεια, να επαναλάβουμε αυτό που γράφουμε εδώ και καιρό: πως για πρώτη φορά μετά από περίπου 5,5-6 μήνες θεωρούμε ότι έχουν αυξηθεί αρκετά οι πιθανότητες για μια κατοχύρωση κερδών (profit taking), έστω και σε ανύποπτο (δεύτερο) χρόνο, για παράδειγμα κάποια στιγμή μέσα στον Οκτώβριο. Με την αγορά να παραμένει ύπουλη, αν τυχόν επιβεβαιωθεί το θετικό σενάριο και συνεχιστεί η άνοδος, έχουμε τονίσει ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα πως πρέπει να υπάρξει κατοχύρωση κερδών. Όχι ξεπούλημα του χαρτοφυλακίου, αλλά τμηματικές, προσεκτικές πωλήσεις όσο ανεβαίνει η αγορά, με σταδιακή αύξηση της ρευστότητας.

Η άποψή μας για την Aktor παραμένει αρνητική εδώ και καιρό (καθαρά με βάση τα νούμερα). Συνεχίζει να είναι τέτοια και μετά τα αποτελέσματα εξαμήνου, καθώς σε καμία περίπτωση δεν ασπαζόμαστε τον ενθουσιασμό της διοίκησης της εισηγμένης (όπως τουλάχιστον παρουσιαζόταν στην επίσημη ανακοίνωση). Λίγο πολύ έχουμε αναφερθεί στα νούμερα και θα το ξανακάνουμε αναλυτικά. Ωστόσο, μην κρύβοντας πως μας είχε διαφύγει το πρόσφατο δημοσίευμα της Wall Street Journal (WSJ) και το πληροφορηθήκαμε μόλις τη Δευτέρα αργά το βράδυ, πάμε να δούμε τα όσα αναφέρονταν σε αυτό (για όποιον τουλάχιστον δεν τα έχει διαβάσει), δεδομένα που όχι φυσικά ότι είναι τελείως άγνωστα, αλλά σίγουρα μπορεί να δημιουργήσουν αρκετά προβλήματα. Πρόκειται για ένα δημοσίευμα πίσω από το οποίο δεν αποκλείουμε να κρύβονται και επιχειρηματικές κόντρες (χωρίς φυσικά να λέμε ότι δεν ισχύουν τα όσα αναφέρονται), ανάμεσα σε όλα τα άλλα στον δρόμο και προς τις κάλπες.

Στο επίκεντρο έρευνας λοιπόν της Wall Street Journal βρίσκεται η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Kimberly Guilfoyle, με το δημοσίευμα να εγείρει ερωτήματα για τον ρόλο της στην προώθηση συμφωνιών αμερικανικού LNG στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και, κυρίως, για τη στενή παρουσία δίπλα της του Ελληνοαμερικανού λομπίστα Χρήστου Μαραφάτσου, ο οποίος εργάζεται για την AKTOR. Σύμφωνα με την WSJ, η Γκίλφοϊλ έχει προωθήσει επανειλημμένα την AKTOR σε κυβερνήσεις χωρών των Βαλκανίων ως εταιρεία που θα μπορούσε να συμμετάσχει στην αγορά και διακίνηση αμερικανικού φυσικού αερίου.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή ο Μαραφάτσος, ο οποίος εμφανίζεται συχνά δίπλα στην Αμερικανίδα πρέσβειρα σε συναντήσεις με ξένους αξιωματούχους, είναι καταχωρημένος λομπίστας της AKTOR. Η WSJ αναφέρει ότι αρκετοί αξιωματούχοι που τον συνάντησαν μαζί με την Γκίλφοϊλ θεώρησαν ότι είχε επίσημο ρόλο στην αμερικανική διπλωματική αποστολή ή ακόμη και ότι ήταν προσωπάρχης της.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ιδιώτη λομπίστα.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η AKTOR έχει καταβάλει στον Μαραφάτσο περίπου 160.000 δολάρια έως τον Ιούνιο του 2026, με αντικείμενο την ανάπτυξη επαφών με τον Λευκό Οίκο, το State Department και το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας.

Το «vertical gas corridor» και η AKTOR

Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται ο λεγόμενος «κάθετος διάδρομος φυσικού αερίου», ένα σχέδιο που έχει ως στόχο τη μεταφορά αμερικανικού LNG από την Ελλάδα προς τη Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη και, τελικά, την Ουκρανία.

Η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να αυξήσει τις εξαγωγές αμερικανικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και ταυτόχρονα να περιορίσει την εξάρτηση των χωρών της περιοχής από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η AKTOR, σε συνεργασία με τη ΔΕΠΑ, έχει δημιουργήσει την Atlantic-SEE LNG, με ποσοστά 60% και 40% αντίστοιχα.

Το σχήμα έχει προχωρήσει σε συμφωνίες και μνημόνια συνεργασίας με ενεργειακές εταιρείες σε Βουλγαρία, Ουκρανία, Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη και Ρουμανία.

Παράλληλα, έχει υπογράψει 20ετή συμφωνία με την αμερικανική Venture Global για την προμήθεια LNG από το 2030.

Βουλγαρία: η παρουσία του Μαραφάτσου δίπλα στην πρέσβειρα

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την περασμένη άνοιξη η Γκίλφοϊλ πραγματοποίησε επανειλημμένες επισκέψεις στη Σόφια, με στόχο την προώθηση αμερικανικού LNG.

Κατά τις επαφές με τη βουλγαρική πλευρά, φέρεται να κατεύθυνε την κυβέρνηση προς συνεργασία με την AKTOR.

Σε συνάντηση με την πρόεδρο της Βουλγαρίας Ιλιάνα Γιοτόβα, δίπλα στην πρέσβειρα βρισκόταν ο Μαραφάτσος.

Η παρουσία του ήταν τόσο συχνή σε συναντήσεις της Γκίλφοϊλ ώστε ορισμένοι ξένοι αξιωματούχοι τον εξέλαβαν ως μέλος του επίσημου διπλωματικού της επιτελείου.

Το γεγονός που δημιουργεί ερωτήματα είναι ότι, σύμφωνα με ανθρώπους που συμμετείχαν σε ορισμένες από τις συναντήσεις, ο Μαραφάτσος δεν ανέφερε ότι εργαζόταν για την AKTOR.

Πρώην στελέχη του State Department που είχαν ασχοληθεί επί χρόνια με τον «κάθετο διάδρομο» δήλωσαν στην WSJ ότι δεν είχαν συναντήσει στελέχη της AKTOR ούτε είχαν ακούσει το όνομα της εταιρείας ως υποψήφιου εταίρου πριν από την άφιξη της Γκίλφοϊλ.

Ο Robin Brooks, πρώην διευθυντής του National Security Council για τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη, χαρακτήρισε προβληματικό το γεγονός ότι ένας Αμερικανός πρέσβης προωθεί συγκεκριμένη ξένη εταιρεία και σημείωσε ότι η παρουσία ενός καταχωρημένου λομπίστα σε συναντήσεις με ξένες κυβερνήσεις δημιουργεί ερωτήματα για το εάν εξυπηρετείται αποκλειστικά το αμερικανικό δημόσιο συμφέρον ή και ιδιωτικό συμφέρον.

Η αμερικανική πρεσβεία, πάντως, απέρριψε τις αιτιάσεις περί μη ορθής συμπεριφοράς.

Εκπρόσωπός της δήλωσε ότι η Γκίλφοϊλ ταξίδεψε στη Βουλγαρία για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων, δηλαδή την αύξηση των πωλήσεων αμερικανικού LNG στην Ευρώπη και τη μείωση της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο, και ότι ενεργούσε σε πλήρη συμμόρφωση με τις οδηγίες του State Department.

Αλβανία: συμφωνία 6 δισ. δολαρίων

Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελεί η Αλβανία.

Τον Μάρτιο, σύμφωνα με την WSJ, η Γκίλφοϊλ πραγματοποίησε μη δημοσιοποιημένο ταξίδι στα Τίρανα, συνοδευόμενη από τον Μαραφάτσο και τον διευθύνοντα σύμβουλο της AKTOR, Αλέξανδρο Εξάρχου.

Οι τρεις τους συμμετείχαν σε συνάντηση με τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα, με αντικείμενο την ενεργειακή συνεργασία.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η αλβανική κυβέρνηση έλαβε μήνυμα από το National Energy Dominance Council της κυβέρνησης Τραμπ με προτάσεις για εταιρείες που θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τη χώρα για την αγορά αμερικανικού φυσικού αερίου.

Σύμφωνα με τον Αλβανό υπουργό Ενέργειας Enea Karakaçi, η μοναδική πρόταση που περιλαμβανόταν στο μήνυμα αφορούσε συμφωνία με τη Venture Global, η οποία είχε ήδη υπογράψει συμφωνία με την AKTOR.

Τον Απρίλιο ακολούθησε συμφωνία ύψους 6 δισ. δολαρίων και διάρκειας 20 ετών, βάσει της οποίας η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου της Αλβανίας θα αγοράζει περίπου 1 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, με το LNG να προέρχεται από τη Venture Global και να διοχετεύεται μέσω αμερικανικής θυγατρικής της AKTOR.

Τον Ιούνιο η Atlantic-SEE ανακοίνωσε ότι θα διπλασιάσει τις ποσότητες LNG που θα αγοράζει από τη Venture Global.

Η ίδια η AKTOR εκτιμά ότι τα προ φόρων κέρδη από τις συμφωνίες LNG που έχει ήδη υπογράψει ή βρίσκονται σε διαδικασία υπογραφής μπορούν να φθάσουν συνολικά τα 1,8 δισ. ευρώ σε ορίζοντα 20 ετών.

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η ίδια η WSJ επισημαίνει πως δεν είναι βέβαιο ότι όλες οι συμφωνίες θα υλοποιηθούν.

Μάλιστα, η κρατική εταιρεία φυσικού αερίου της Ουκρανίας δήλωσε στην εφημερίδα ότι οι διαπραγματεύσεις για μελλοντικές αγορές από την Atlantic-SEE έχουν σταματήσει.

Ο ρόλος του Εξάρχου

Στην έρευνα της WSJ ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον Αλέξανδρο Εξάρχου.

Ο διευθύνων σύμβουλος της AKTOR φέρεται να είχε μεταφέρει την Γκίλφοϊλ στη Βουλγαρία με ιδιωτικό αεροσκάφος, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε σε σειρά σημαντικών επαφών της πρέσβειρας.

Τον Δεκέμβριο φωτογραφήθηκε με τον Donald Trump σε εκδήλωση στο Kennedy Center, ενώ τον Ιανουάριο, στο Νταβός, συναντήθηκε με την Γκίλφοϊλ και φωτογραφήθηκε με τον Eric Trump.

Τον Φεβρουάριο ταξίδεψε ξανά στην Ουάσιγκτον μαζί με την Γκίλφοϊλ και συμμετείχε σε δείπνο με τους υπουργούς Ενέργειας Ελλάδας και Βουλγαρίας.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, κατά την ίδια επίσκεψη είχε συνάντηση και με την προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, Susie Wiles.

Η AKTOR υποστηρίζει ότι η εμπλοκή της στον «κάθετο διάδρομο» είχε ξεκινήσει πριν από οποιαδήποτε επαφή με την Γκίλφοϊλ και ότι η εταιρεία αποτελεί ελκυστικό υποψήφιο εταίρο για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων, μεταξύ άλλων επειδή δεν έχει δεσμούς με το ρωσικό φυσικό αέριο.

Η εταιρεία αρνείται ότι η Γκίλφοϊλ προωθεί αθέμιτα τα εμπορικά της συμφέροντα.

Η πλευρά της Γκίλφοϊλ υποστηρίζει επίσης ότι η πρέσβειρα συνεργάζεται με εταιρείες από ολόκληρο τον ενεργειακό κλάδο και δεν έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στην AKTOR.

Ο «μυστήριος άνδρας» δίπλα στην πρέσβειρα

Ο Μαραφάτσος αποτελεί ίσως το πιο ασυνήθιστο στοιχείο της υπόθεσης.

Με καταγωγή από το Μέριλαντ και έντονη παρουσία στην ελληνοαμερικανική κοινότητα, είχε προηγούμενη εμπειρία σε επιχειρήσεις τροφίμων, επενδύσεων, ακίνητης περιουσίας και άλλες δραστηριότητες.

Η πολιτική του δραστηριότητα ενισχύθηκε κατά την πρώτη προεκλογική εκστρατεία του Trump, ενώ αργότερα ανέλαβε την προεδρία των Greek Voices for Trump.

Μετά τον διορισμό της Γκίλφοϊλ ως πρέσβειρας, έγινε στενός συνεργάτης και σύμβουλός της.

Σύμφωνα με την WSJ, πριν ακόμη αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά της στην Αθήνα, ο Μαραφάτσος προσέγγισε ελληνικές ενεργειακές και ναυτιλιακές εταιρείες, προβάλλοντας τις σχέσεις του με τη νέα πρέσβειρα.

Η ίδια η έρευνα αναφέρει ότι εμφάνιζε ως πελάτες εταιρείες όπως η AKTOR, ενώ εκπρόσωποι των Copelouzos και Metlen δήλωσαν ότι δεν τον είχαν προσλάβει.

Στις 5 Νοεμβρίου, λίγες ημέρες μετά την άφιξη της Γκίλφοϊλ στην Αθήνα, ο Μαραφάτσος καταχωρήθηκε επίσημα ως λομπίστας της AKTOR στις ΗΠΑ.

Μέσα σε εννέα μήνες, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η WSJ, δήλωσε περισσότερα από 440.000 δολάρια εισόδημα από lobbying, έχοντας προσθέσει στο πελατολόγιό του και άλλες εταιρείες με ελληνική σύνδεση.

Το ερώτημα για τη διπλωματία και το επιχειρείν

Η υπόθεση έχει ευρύτερη διάσταση πέρα από την AKTOR και την αγορά LNG.

Η Γκίλφοϊλ έχει αποκτήσει ιδιαίτερη επιρροή στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, καθώς η περιοχή επιδιώκει στενότερες σχέσεις με την κυβέρνηση Τραμπ και οι αμερικανικές προσπάθειες για ενεργειακή απεξάρτηση από τη Ρωσία έχουν ενταθεί.

Η WSJ παρουσιάζει την υπόθεση ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός νέου μοντέλου αμερικανικής διπλωματίας, στο οποίο επιχειρηματικά συμφέροντα, προσωπικές σχέσεις και γεωπολιτικοί στόχοι εμφανίζονται πολύ πιο στενά συνδεδεμένα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι συμφωνίες της AKTOR είναι παράνομες ή ότι η Γκίλφοϊλ παραβίασε κανόνες. Το ίδιο το δημοσίευμα καταγράφει τις αρνήσεις της πρέσβειρας, των δικηγόρων της και της AKTOR.

Το βασικό ζήτημα που θέτει η έρευνα είναι διαφορετικό: εάν η προώθηση συγκεκριμένης ελληνικής εταιρείας από έναν Αμερικανό διπλωμάτη, σε συνδυασμό με την παρουσία δίπλα του ενός ιδιώτη λομπίστα που αμείβεται από την ίδια εταιρεία, δημιουργεί τουλάχιστον μια ασυνήθιστη σύγχυση ανάμεσα στην άσκηση αμερικανικής ενεργειακής πολιτικής και στην προώθηση συγκεκριμένων εμπορικών συμφερόντων.

Και αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή πίσω από τις συμφωνίες βρίσκεται μια αγορά LNG που μπορεί να εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα νέα ενεργειακά πεδία για την Ελλάδα και ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.