Η Γερμανία
έχει ήδη την υψηλότερη μετά το Βέλγιο επιβάρυνση
του μη μισθολογικού κόστους, όχι τόσο λόγων
φόρων, όσο των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που
περιλαμβάνουν τις εισφορές συντάξεων, ανεργίας,
υγείας και μακροχρόνιας περίθαλψης. Το ποσοστό
του ακαθάριστου εισοδήματος που προορίζεται για
την κοινωνική ασφάλιση αυξήθηκε στο 42%, το
υψηλότερο από το 2003 και όλες οι προβολές
δείχνουν ότι θα συνεχίσει να ανεβαίνει,
αφήνοντας τους εργαζόμενους με λιγότερο εισόδημα
και διογκώνοντας το κόστος εργασίας για τους
εργοδότες.
Ολα αυτά
ελάχιστα συζητήθηκαν στην προεκλογική περίοδο.
Οι Σοσιαλδημοκράτες που θεωρείται βέβαιο ότι θα
συμμετάσχουν στην κυβέρνηση θέλουν να συνεχιστεί
η εγγύηση παροχής σύνταξης στο 48% του μέσου
μισθού. Ο Μερτς λέει κάτι πιο αόριστο, ότι
τάσσεται υπέρ των σταθερών συντάξεων και
ποντάρει στο πρωτοποριακό πρόγραμμά του για την
παροχή σε κάθε εξάχρονο και μέχρι την ενηλικίωση
10 ευρώ τον μήνα για αγορά μετοχών.
Ο εν
αναμονή καγκελάριος, ετοιμάζει ως απάντηση να
προτείνει ένα πρόγραμμα που το αποκαλεί Ατζέντα
2030 και περιλαμβάνει επιπλέον παροχές όπως
περικοπές φόρου εισοδήματος εταιρειών και
φυσικών προσώπων, οικονομικά κίνητρα για τους
μεγαλύτερης ηλικίας πολίτες ώστε να συνεχίζουν
να εργάζονται, αλλά και επανεξέταση των
επιδομάτων μακροχρόνιας ανεργίας, των γνωστών ως
Μπούργκεργκελντ. Από το τελευταίο εκτιμάται ότι
θα βρεθούν επιπλέον πόροι. Η άλλη λύση που
προτείνει η
Bundesbank για να
περιορίσει το γενναίο σε παροχές γερμανικό
σύστημα υγειονομικής περίθαλψης είναι η επιβολή
χρεώσεων σε νοσοκομειακές επισκέψεις, εξετάσεις
και χειρουργεία.
Αν τα
αθροίσουμε όλα, η Γερμανία καλείται να μειώσει
συντάξεις, να αυξήσει όρια ηλικίας
συνταξιοδότησης και να περικόψει τις δαπάνες για
επιδόματα και παροχές υγείας. Κάτι από ένα
πρόγραμμα που η ίδια φρόντιζε να εφαρμοστεί πριν
από μερικά χρόνια σε μια χώρα του ευρωπαϊκού
νότου μου θυμίζει, αλλά μπορεί να κάνω και
λάθος…
Νίκος
Φιλιππίδης
(in.gr)
|