Είναι
επανάσταση των σιωπηλών και όχι διέξοδος και
φυγή απο την κατασκευασμένη πραγματικότητα.
Οι θεσμοί
δεν παράγουν θεσμική αγνωσία : αυτή παράγεται
από την στρεβλή πραγματικότητα.
Ο κόσμος
θεσμίζει αυτό ακριβώς το στρεβλό σκηνικό και δεν
«χάνεται» στο κενό μεταξύ κράτους και
δικαιοσύνης : η διάκριση των εξουσιών δεν
ακυρώνει τις τεχνητές υπερεξουσίες.
Ο πολίτης
είναι υποκείμενο που αντιλαμβάνεται βαθιά μέσα
του ποιος ασκεί βιοπολιτική, ποιος ασκεί
υπερεξουσία και ποιος κυριαρχεί και στρεβλώνει
την θεσμική οπτική των συμβάντων…
Πρώτη
δημοσίευση στο
New
Ideas
|