Κάποιοι
μπορεί να υποστηρίξουν ότι ο Τραμπ δεν
ενδιαφέρεται για την τύχη της Ευρώπης. Ωστόσο,
δεδομένου του πόσο σοβαρά συγκλόνισε τις
αμερικανικές και παγκόσμιες χρηματοπιστωτικές
αγορές η ελληνική κρίση χρέους του 2010,
παρόμοιες κρίσεις στη Γαλλία και την Ιταλία – τη
δεύτερη και τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ
(πολλαπλάσιες του μεγέθους της Ελλάδας) – θα
είχαν πραγματικά καταστροφικές συνέπειες για τις
αγορές και την παγκόσμια οικονομία. Αυτό είναι
το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο Τραμπ στη
θητεία του.
Δυστυχώς,
όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ έχει βάλει στο
στόχαστρο την Ευρώπη γενικά και τη Γερμανία
ειδικότερα, ως τον επόμενο στόχο του εμπορικού
του πολέμου. Μετά την επιβολή δασμού 25% στις
εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου, εξετάζει την
επιβολή παρόμοιων δασμών στα αυτοκίνητα και τα
φαρμακευτικά προϊόντα – μεγάλο μέρος των οποίων
εισάγεται από τη Γερμανία.
Εχει επίσης
απειλήσει με «αντίστοιχους» δασμούς για να
ταιριάξουν με αυτούς των εμπορικών εταίρων των
ΗΠΑ, ενώ δεσμεύεται να στοχεύσει χώρες με μεγάλα
διμερή εμπορικά πλεονάσματα έναντι των ΗΠΑ. Το
2024, το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας με την
Αμερική έφτασε σε επίπεδο-ρεκόρ, στα 72
δισεκατομμύρια δολάρια.
Την ίδια
στιγμή, η Ιταλία και η Γαλλία έχουν σήμερα
υψηλότερους δείκτες δημόσιου χρέους προς
το ΑΕΠ από ό,τι κατά τη διάρκεια της κρίσης
κρατικού χρέους της ζώνης του ευρώ το 2010-12.
Οι κυβερνήσεις τους έχουν επίσης συσσωρεύσει μη
βιώσιμα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα, ενώ
φαίνεται να τους λείπει η πολιτική βούληση να
αντιμετωπίσουν τα προβλήματα των δημόσιων
οικονομικών τους.
Ακόμη και
αν κατάφερναν να επιδείξουν πολιτική βούληση, θα
ήταν δύσκολο για την Ιταλία και τη Γαλλία να
θέσουν το δημόσιο χρέος τους σε βιώσιμη τροχιά.
Επιπλέον, μια σημαντική ύφεση στη γερμανική
οικονομία θα έκανε ακόμη δυσκολότερη τη μείωση
του χρέους αυτών των χωρών, καθώς η ζήτηση για
τις εξαγωγές τους θα μειωνόταν.
Η τελευταία
ελπίδα της Ευρώπης είναι να αναγνωρίσει ο Τραμπ,
πριν να είναι πολύ αργά, ότι η πρόκληση ύφεσης
και κρίσης χρέους στην Ευρώπη δεν είναι προς το
συμφέρον της αμερικανικής οικονομίας. Οπως
έδειξε η ελληνική κρίση χρέους, το αμερικανικό
χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει σημαντική έκθεση
στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Ο κ.
Ντέσμοντ Λάχμαν είναι ανώτερος ερευνητής στο
American Enterprise Institute.
|