Η κατανομή των ροών είναι χαρακτηριστική: οι τέσσερις συστημικές τράπεζες – Eurobank, Εθνική Τράπεζα, Τράπεζα Πειραιώς και Alpha Bank – είναι οι μόνες που πληρούν τα κριτήρια ένταξης στον MSCI Europe, συγκεντρώνοντας συνολικά εισροές 108 εκατ. δολαρίων. Αντίθετα, ο ΟΤΕ αναμένεται να δεχθεί εκροές 176 εκατ. δολαρίων, η ΔΕΗ 214 εκατ., ο ΟΠΑΠ 157 εκατ. και η Jumbo 165 εκατ. δολάρια, καθώς αποχωρούν από τον MSCI EM χωρίς να εντάσσονται στον MSCI Europe. Οι συνολικές εκροές των μη τραπεζικών μετοχών υπερβαίνουν τις εισροές των τραπεζών.

Ο μηχανισμός πίσω από αυτή την εξέλιξη είναι δομικός: τα passive funds που ακολουθούν τον MSCI Emerging Markets είναι υποχρεωμένα να πουλήσουν ελληνικές μετοχές, ενώ τα funds των developed αγορών δεν έχουν υποχρέωση αγοράς λόγω της χαμηλής στάθμισης της χώρας. Παράλληλα, τα παγκόσμια funds (ACWI) δεν δημιουργούν νέες ροές, καθώς ήδη κατέχουν τις θέσεις τους.

Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να μετατρέπεται από «story» σε «sub-allocation». Στον MSCI EM ήταν μια αγορά με διακριτή παρουσία και ισχυρό επενδυτικό αφήγημα. Στον MSCI Europe, γίνεται μια μικρή προσθήκη σε κλαδικούς δείκτες, όπου το ενδιαφέρον των επενδυτών καθορίζεται από ευρύτερα ευρωπαϊκά themes και όχι από τη χώρα καθαυτή.

Ακόμη και στο πιο αισιόδοξο σενάριο, όπου η ΔΕΗ ενταχθεί στον MSCI Europe, οι εκροές θα περιοριστούν αλλά δεν θα εξαλειφθούν, επιβεβαιώνοντας ότι το βασικό πρόβλημα είναι η χαμηλή σχετική βαρύτητα της αγοράς.

Συμπερασματικά, η αναβάθμιση δεν αποτελεί αυτόματα θετικό καταλύτη για τις αποτιμήσεις. Αντίθετα, όπως και το 2001, υπάρχει ο κίνδυνος μείωσης της επενδυτικής προσοχής, με τις τράπεζες να αναδεικνύονται ως οι μόνοι καθαροί αποδέκτες εισροών, ενώ τα υπόλοιπα blue chips αντιμετωπίζουν αυξημένες πιέσεις έως ότου επανατοποθετηθούν στον νέο επενδυτικό χάρτη.