Ο Μπομπ ΜακΝάλι, επικεφαλής της Rapidan Energy Group και πρώην σύμβουλος ενέργειας στον Λευκό Οίκο επί προεδρίας Τζορτζ Ου. Μπους, επισημαίνει ότι το αργό διαθέτει σημαντικά περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσης. Όπως αναφέρει, σε ένα σενάριο παρατεταμένης σύγκρουσης, όπου οι χαμένες ενεργειακές ροές δεν αποκαθίστανται, οι τιμές θα μπορούσαν να υπερβούν ακόμη και τα ιστορικά υψηλά του 2008, όταν είχαν αγγίξει τα 147 δολάρια ανά βαρέλι.

Ήδη, το Brent – διεθνές benchmark της αγοράς – καταγράφει άνοδο της τάξης του 80% από τις αρχές του έτους, με βασικό μοχλό την κρίση στο Ιράν. Σε περίπτωση διάσπασης των επιπέδων του 2008, δεν αποκλείεται να ακολουθήσει νέα άνοδος που θα μπορούσε να φτάσει ή και να ξεπεράσει το 30%, οδηγώντας τις τιμές σε επίπεδα που θα δοκιμάσουν τις αντοχές των οικονομιών.

Όπως προειδοποιεί ο ΜακΝάλι, οι τιμές ενδέχεται να κινηθούν σε «πολύ υψηλά τριψήφια επίπεδα», με την ανοδική τάση να συνεχίζεται έως ότου προκληθεί επαρκής πίεση στη ζήτηση. Ιστορικά, τέτοιες αυξήσεις λειτουργούν περιοριστικά για την οικονομική δραστηριότητα, καθώς επιβαρύνουν τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τα νοικοκυριά μέσω υψηλότερου ενεργειακού κόστους.

Παρά τις έντονες ανησυχίες, ακόμη και επίπεδα της τάξης των 100 δολαρίων ανά βαρέλι δεν θεωρούνται επαρκή για να ανακόψουν άμεσα τη ζήτηση, δεδομένου ότι τα πετρελαϊκά προϊόντα – και κυρίως τα καύσιμα – αποτελούν βασικά αγαθά για τη λειτουργία των σύγχρονων οικονομιών.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η ανοδική πορεία των τιμών θα μπορούσε να ανακοπεί μόνο υπό δύο βασικές προϋποθέσεις: είτε μέσω μιας συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και Ιράν που θα αποκαθιστούσε τις ροές μέσω των Στενών του Ορμούζ, είτε μέσω στρατιωτικής εξουδετέρωσης της ικανότητας της Τεχεράνης να απειλεί τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή.

Ωστόσο, και τα δύο σενάρια συγκεντρώνουν περιορισμένες πιθανότητες στο παρόν στάδιο. Όπως επισημαίνεται, μια συμφωνία απαιτεί πολιτική βούληση και από τις δύο πλευρές, ενώ μια στρατιωτική λύση θα ήταν χρονοβόρα και επιχειρησιακά απαιτητική.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αγορά πετρελαίου φαίνεται να εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο ανόδου, με την προσφορά να παραμένει περιορισμένη και τη ζήτηση ανθεκτική. Το κρίσιμο ερώτημα πλέον δεν είναι αν οι τιμές θα συνεχίσουν να αυξάνονται, αλλά σε ποιο σημείο η πίεση θα μεταφερθεί στην πραγματική οικονομία, προκαλώντας ουσιαστική επιβράδυνση της παγκόσμιας ανάπτυξης.