Οι ελληνικές τράπεζες αγοράζουν τις δικές τους μετοχές — 1,2 δισ. ευρώ που λειτουργούν ως μόνιμος αγοραστής στο ταμπλό

Υπάρχει μια κατηγορία αγοραστή στο χρηματιστήριο που δεν πανικοβάλλεται, δεν διαβάζει τεχνική ανάλυση και δεν ακυρώνει εντολές όταν η αγορά ανοίγει με πτώση. Αγοράζει μεθοδικά, κάθε μέρα, ανεξάρτητα από τις ειδήσεις. Αυτός ο αγοραστής είναι οι ίδιες οι τράπεζες — και τα επόμενα τρίμηνα θα παραμείνουν από τους πιο σταθερούς παίκτες στο ταμπλό.

Ο χάρτης των buybacks

Οι εκτιμήσεις βασίζονται σε υπόθεση απορρόφησης 15% του μέσου ημερήσιου όγκου (ADV), σύμφωνα με την κοινή έκθεση Alpha Finance και AXIA Ventures «The Beat Goes On» (7 Ιουλίου). Με αυτό το ρυθμό, η ΕΤΕ θα χρειαστεί πάνω από τρισήμισι μήνες για να ολοκληρώσει τις αγορές της. Αυτό δεν είναι στιγμιαίο event — είναι δομική στήριξη.

Γιατί τα buybacks έχουν διπλό όφελος

Η βραχυπρόθεσμη επίδραση είναι η πιο ορατή: σταθερή ζήτηση που υποστηρίζει τη ρευστότητα και την τιμή. Αλλά η μεσοπρόθεσμη επίδραση είναι η πιο ουσιαστική.

Κάθε μετοχή που αποσύρεται από την κυκλοφορία μοιράζει τα μελλοντικά κέρδη σε λιγότερα κομμάτια. Αυτό ενισχύει αυτόματα τα κέρδη ανά μετοχή (EPS) — χωρίς να χρειαστεί η εταιρεία να βγάλει ένα ευρώ παραπάνω κέρδος.

Η εκτίμηση της έκθεσης για την επίδραση ανά μετοχή:

Η ΕΤΕ ξεχωρίζει συνολικά: πέρα από το buyback, προχώρησε και σε έκτακτη πρόσθετη διανομή 300 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας το πραγματικό payout της χρήσης 2025 κοντά στο 95%. Δύσκολο να βρεις αντίστοιχο παράδειγμα σε ευρωπαϊκή τράπεζα, μην ξεχνώντας πάντως και την αγαπημένη του GFF Τράπεζα Κύπρου που πάει για 100% payout.

Το πακέτο που δεν έχει αντίστοιχο στην Ευρώπη 

Τα buybacks δεν λειτουργούν μεμονωμένα. Είναι μέρος ενός ευρύτερου πακέτου που οι αναλυτές της Alpha Finance και AXIA χαρακτηρίζουν κορυφαίο στην Ευρωζώνη.

Συνολικές αποδόσεις (μέρισμα + επαναγορές) για τη χρήση 2025: από ~6% για Eurobank και Πειραιώς έως πάνω από 9% για ΕΤΕ και Τράπεζα Κύπρου.

Για σύγκριση: ο ευρωπαϊκός μέσος όρος μερισματικής απόδοσης κυμαίνεται στο 4,8%-6,2% για την τριετία 2026-2028. Οι ελληνικές τράπεζες είναι αισθητά υψηλότερα — και ταυτόχρονα αυξάνουν την κερδοφορία τους με ταχύτερους ρυθμούς.

Οι δείκτες payout αυξήθηκαν φέτος σε εύρος 55%-90% από 35%-65% πέρυσι. Αν αυτή η τάση συνεχιστεί — και δεν υπάρχει προς το παρόν λόγος να σταματήσει — οι επόμενες χρήσεις θα φέρουν ακόμα μεγαλύτερες διανομές.

Για τον επενδυτή που κοιτά το ΧΑ αυτή τη στιγμή, η εικόνα είναι σχετικά ξεκάθαρη: τράπεζες με ισχυρή κερδοφορία, αποδόσεις που ξεπερνούν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, και buybacks που λειτουργούν ως μόνιμος αγοραστής για εβδομάδες ακόμα. Σε αυτό το σκηνικό, η βαρύτητα της ΕΤΕ ξεχωρίζει — και ο χρόνος εξέλιξης των προγραμμάτων δείχνει ότι η στήριξη δεν έχει τελειώσει.

EBA stress test ακινήτων: Οι ελληνικές τράπεζες στην ασφαλέστερη ζώνη της Ευρώπης 

Πάνω από 52 δισ. ευρώ δάνεια με εξασφάλιση ακίνητα — και ζημιές σε δυσμενές σενάριο μόλις 78 εκατ. ευρώ. Αυτή είναι η εικόνα που δίνει η EBA για τις ελληνικές τράπεζες.

Το χαρτοφυλάκιο και οι προβλεπόμενες ζημιές

Ο λόγος ζημιών προς έκθεση είναι εξαιρετικά χαμηλός — λιγότερο από 0,15% του συνολικού χαρτοφυλακίου.

Η Ελλάδα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο

Η Νορβηγία αποτελεί την πιο ανησυχητική περίπτωση: μικρότερη έκθεση από πολλές χώρες — αλλά δυσανάλογα υψηλές ζημιές, αποκαλύπτοντας αυξημένη ευαισθησία της αγοράς κατοικίας. Η Ιταλία συνδυάζει σημαντική έκθεση με υψηλές απώλειες — ξεχωρίζει αρνητικά.

Το εκκρεμές θέμα: ακίνητα στους ισολογισμούς

Παρά τη θετική εικόνα στα stress tests, οι ελληνικές τράπεζες κουβαλούν ακόμα ακίνητα αξίας πάνω από 3 δισ. ευρώ στους ισολογισμούς τους — κληρονομιά από πλειστηριασμούς της κρίσης. Ο επόπτης πιέζει για εκκαθάριση και οι τράπεζες έχουν ήδη κάνει σημαντικά βήματα — αλλά η διαδικασία συνεχίζεται.

Το συμπέρασμα: οι ελληνικές τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα από τον κίνδυνο ακινήτων σε επίπεδο χορηγήσεων. Το ζήτημα παραμένει στα ακίνητα που κατέχουν άμεσα — και αυτό είναι η εκκρεμότητα που παρακολουθεί η εποπτεία.

ΞΑΕ 2025: Ιστορικό ρεκόρ 12,86 δισ. δολαρίων — για πρώτη φορά πάνω από Τουρκία, Ρουμανία και Βουλγαρία

Η Ελλάδα έσπασε δύο ιστορικά φράγματα ταυτόχρονα: πρώτη φορά οι ξένες άμεσες επενδύσεις ξεπερνούν τα 10 δισ. δολάρια — και πρώτη φορά είναι υψηλότερες από αυτές γειτονικών οικονομιών που παραδοσιακά ανταγωνίζονται για τα ίδια κεφάλαια. 

Τα νούμερα που γράφουν ιστορία

Η Ελλάδα πάνω από Τουρκία και γειτονικές οικονομίες

Είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα υπερτερεί σε απόλυτα μεγέθη έναντι όλων των παραπάνω — και ιδιαίτερα η σύγκριση με την Τουρκία (οικονομία πολλαπλάσιου μεγέθους) είναι αποκαλυπτική.

Πού κατευθύνθηκαν τα κεφάλαια 

Ενέργεια — ο κυρίαρχος τομέας: εξαγορά ΤΕΡΝΑ Ενεργειακής από τη Masdar (αποτίμηση 3,2 δισ. ευρώ). Υγεία: PureHealth Holding εξαγόρασε Hellenic Healthcare Group (~800 εκατ. ευρώ). Τυχερά παιχνίδια: ΟΠΑΠ — συνένωση με Allwyn. Τρόφιμα, εκπαίδευση, χρηματοπιστωτικός τομέας: μικρότερες αλλά σημαντικές κινήσεις.

Σημαντική διαφορά από προηγούμενες χρονιές: τα ακίνητα παραμένουν παρόντα αλλά δεν είναι πλέον ο κινητήριος μοχλός. Τα κεφάλαια πηγαίνουν στην παραγωγική οικονομία.

Το αδύναμο σημείο: greenfield επενδύσεις

Οι επενδύσεις από μηδέν — νέες εγκαταστάσεις, νέες επιχειρήσεις — παραμένουν το αχίλλειο πτέρνα της Ελλάδας. Ο αριθμός 41 έναντι 238 της Τουρκίας λέει πολλά για το πόσο δύσκολο είναι ακόμα να χτίσεις κάτι από την αρχή στη χώρα.

Η νέα τάση: Ελληνικά κεφάλαια βγαίνουν εξωτερικό

Οι ΞΑΕ κατοίκων στο εξωτερικό — δηλαδή ελληνικά κεφάλαια που επενδύθηκαν εκτός συνόρων — ανήλθαν σε 5,42 δισ. δολάρια, αύξηση +78,1% έναντι 2024. Κινητήριος μοχλός: η διεθνής επέκταση των ελληνικών τραπεζών — αλλά και άλλων κλάδων. Η αναθέρμανση της οικονομίας κάνει τις ελληνικές επιχειρήσεις πιο εξωστρεφείς.

Το παγκόσμιο πλαίσιο

Παγκοσμίως οι ΞΑΕ ανήλθαν σε 1,6 τρισ. δολάρια (+6%) — τερματίζοντας διετία κάμψης. Αλλά η UNCTAD προειδοποιεί: «η ανάκαμψη παραμένει εύθραυστη και άνιση». Το 44% των greenfield επενδύσεων παγκοσμίως κατευθύνθηκε σε ΤΝ, ημιαγωγούς, ενεργειακή μετάβαση και κρίσιμες πρώτες ύλες — έναντι μόλις 20% το 2020.

Η Ελλάδα εκμεταλλεύτηκε αυτό το κύμα — κυρίως μέσω ενέργειας. Το επόμενο βήμα είναι να κλείσει το χάσμα στις greenfield επενδύσεις, αυτές που χτίζουν παραγωγική βάση αντί να αλλάζουν απλώς ιδιοκτησία υφιστάμενων assets.

«Προκοπίου, ο Ήλιος, ο Άνεμος — και ένα μήνυμα από την καρδιά της ναυτιλίας»

Υπάρχουν απόψεις για τη Μέση Ανατολή που βγαίνουν από αναλυτικά γραφεία. Και υπάρχουν απόψεις που βγαίνουν από τη γέφυρα πλοίων που διέσχισαν τα Στενά του Ορμούζ στο αποκορύφωμα της κρίσης. Ο Γιώργος Προκοπίου, με 150+ πλοία σε λειτουργία και 85 ακόμα υπό ναυπήγηση, ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.

Και αυτό που είπε αξίζει να σταθεί.

Ο μύθος που λέει τα πάντα

«Ο άνεμος φύσαγε, φύσαγε και εκείνος τυλιγόταν ακόμη περισσότερο. Ο ήλιος όμως τον ζέστανε σιγά σιγά και τελικά το έβγαλε μόνος του».

Ο μύθος του Αισώπου ως πολιτική ανάλυση — και είναι από τις πιο εύστοχες αναφορές που έχουν γίνει για τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν. Η πίεση σφίγγει, δεν ξεσφίγγει. Η διπλωματία αφήνει τον άλλον να νιώσει νικητής — και έτσι μπορεί να συμφωνήσει.

Ο «κουρσάρος» που μιλά για ειρήνη

Η ειρωνεία δεν διαφεύγει: ο άνθρωπος που οι Financial Times αποκάλεσαν «Έλληνα κουρσάρο» — επειδή η Dynacom Tankers συνέχισε τις διελεύσεις από τον Ορμούζ όταν οι υπόλοιποι σταμάτησαν — είναι αυτός που μιλά πιο έντονα υπέρ της διπλωματίας.

Αυτό δεν είναι αντίφαση. Είναι εμπειρία. Ο άνθρωπος που έχει στοιχηματίσει το στόλο του στη γεωπολιτική ξέρει καλύτερα από τον καθένα πόσο επικίνδυνη είναι η αστάθεια. Και ξέρει ότι «έτσι όλοι είναι ηττημένοι» — γιατί το βίωσε με τα ναύλα, τα ασφάλιστρα, τους χρόνους διέλευσης.

Τι σημαίνει για τις αγορές

Ο Προκοπίου δεν δίνει investment advice. Αλλά η ανάγνωση που κάνει για τη γεωπολιτική έχει άμεσες συνέπειες για τις αγορές: αν η κρίση Ιράν δεν λυθεί με «ήλιο» αλλά συνεχίζεται με «άνεμο», τα ενεργειακά κόστη παραμένουν υψηλά, τα ναύλα παραμένουν ασταθή, ο πληθωρισμός δεν υποχωρεί.

Αντίθετα, αν επικρατήσει η λογική που περιγράφει — διπλωματία που αφήνει «και τον άλλον να φανεί νικητής» — τότε το σενάριο ομαλοποίησης ανοίγει. Και αυτό σημαίνει χαμηλότερες ενεργειακές τιμές, σταθερότητα εφοδιαστικών αλυσίδων, ανακούφιση για κεντρικές τράπεζες.

Για τον Έλληνα επενδυτή, αυτό μεταφράζεται ευθέως: ΔΕΗ με χαμηλότερο κόστος αερίου, Aegean με φθηνότερη κηροζίνη, τράπεζες με λιγότερη πίεση στο NII από πληθωριστικό περιβάλλον.

Ο «Έλληνας κουρσάρος» του Ορμούζ ζητά διπλωματία. Και όταν μιλά κάποιος που έχει βάλει 150 πλοία στην καρδιά της κρίσης, ακούμε.

«ΕΥΔΑΠ: 500 εκατομμύρια για την Ψυττάλεια — και ένα έργο που αλλάζει φιλοσοφία»

Το ΔΣ της ΕΥΔΑΠ ενέκρινε τις προηγούμενες ημέρες την έναρξη του διαγωνισμού για την προμελέτη της «Ψυττάλειας ΙΙΙ» — ενός έργου που ξεκίνησε ως αναβάθμιση 300 εκατομμυρίων ευρώ και έχει πλέον αναθεωρηθεί άνω των 500 εκατομμυρίων, με ορίζοντα τριακονταετίας.

Αυτή η αναθεώρηση εξηγείται από δύο παράγοντες που έχουν αλλάξει τις απαιτήσεις: η νέα ευρωπαϊκή Οδηγία 2024/3019 που εισάγει αυστηρότερους κανόνες για μικρορύπους, φώσφορο και εκπομπές, και η υποχρέωση ενεργειακής ουδετερότητας έως το 2040. Δεν μιλάμε πλέον για αναβάθμιση — μιλάμε για μετασχηματισμό.

Από «επεξεργασία αποβλήτων» σε «ανάκτηση πόρων»

Αυτή η φράση είναι η ουσία του έργου — και αξίζει να σταθεί. Η Ψυττάλεια σήμερα επεξεργάζεται 650.000 κυβικά μέτρα λυμάτων ημερησίως και προστατεύει τον Σαρωνικό. Αύριο, στο νέο μοντέλο, ανακτά νερό για επαναχρησιμοποίηση, αξιοποιεί ενεργειακά την ιλύ, παράγει ενέργεια, μειώνει εκπομπές.

Αυτοί οι τέσσερις άξονες — ανάκτηση νερού, διαχείριση ιλύος, κανονιστική συμμόρφωση, αναβάθμιση υποδομής — δεν είναι απλώς τεχνικές παρεμβάσεις. Είναι η μετατροπή μιας εγκατάστασης κόστους σε εγκατάσταση αξίας. Νερό που παράγει έσοδα αντί να απορρίπτεται. Ιλύς που γίνεται καύσιμο. Ενέργεια που παράγεται από τη διαδικασία.

Το χρονοδιάγραμμα που είναι ρεαλιστικό

35 μήνες για τη φάση μελέτης — τέσσερις διακριτές φάσεις. Αποτύπωση, μελέτη σκοπιμότητας, προμελέτες, υποστήριξη διαγωνισμού. Αυτή η πολυφασική προσέγγιση δεν είναι γραφειοκρατία — είναι η εφαρμογή του μαθήματος που έμαθαν οι ευρωπαϊκές υποδομές από δεκαετίες κατεστραμμένων έργων που ξεκίνησαν χωρίς επαρκή σχεδιασμό.

Ο εσωτερικός έλεγχος της ΕΥΔΑΠ είχε επισημάνει ακριβώς αυτό: ανάγκη για «πιο συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο σε μεγάλες συμβάσεις, σαφέστερη τεκμηρίωση κόστους-οφέλους και ενισχυμένη ενεργειακή αποτύπωση». Η διοίκηση ακούει — και ενσωματώνει αυτές τις παρατηρήσεις στη δομή του έργου πριν δεσμευτεί σε κεφάλαια.

Η ΕΤΕπ και η χρηματοδοτική αρχιτεκτονική

Ενδιαφέρον από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για τη χρηματοδότηση της κατασκευαστικής φάσης. Αυτό δεν είναι τυπικό — είναι ένδειξη ότι το έργο μπορεί να αποκτήσει ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό αποτύπωμα που μειώνει σημαντικά το κόστος κεφαλαίου. Ίδια κεφάλαια ΕΥΔΑΠ, ΕΤΕπ, τραπεζικός δανεισμός — ο συνδυασμός είναι ο κλασικός για έργα υποδομής αυτής της κλίμακας.

Τι σημαίνει για τον επενδυτή

Η ΕΥΔΑΠ είναι εισηγμένη — και η Ψυττάλεια ΙΙΙ είναι μέρος επενδυτικού προγράμματος 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2026-2030. Αυτό σημαίνει σημαντικές ταμειακές εκροές στα επόμενα χρόνια — αλλά και δημιουργία asset βάσης που τη μακροπρόθεσμη αποτίμηση της εταιρείας.

Για τους κατασκευαστικούς ομίλους, ένα project 500 εκατομμυρίων ευρώ με τεχνική πολυπλοκότητα υψηλού επιπέδου — ανάκτηση νερού, ενεργειακές εγκαταστάσεις, περιβαλλοντικές τεχνολογίες — δεν είναι τυπικός διαγωνισμός. Θα απαιτήσει κοινοπραξίες με διεθνείς εξειδικευμένες εταιρείες. Και η ΕΥΔΑΠ το επιβεβαιώνει με τον τρόπο που διαρθρώνει τον διαγωνισμό: 70% βάρος στην τεχνική αξιολόγηση, 30% στην οικονομική.

500 εκατομμύρια ευρώ, 35 μήνες μελέτης, ΕΤΕπ στο τραπέζι. Η Ψυττάλεια δεν αναβαθμίζεται — μετασχηματίζεται. Και αυτός ο μετασχηματισμός είναι το πιο σύνθετο έργο στο χαρτοφυλάκιο της ΕΥΔΑΠ για την επόμενη δεκαετία.

Goldman Sachs και Bain Capital: Ιαπωνία, Κορέα, Αυστραλία στο επίκεντρο — και η ΤΝ ξαναγράφει τα κριτήρια επιλογής

Δύο από τους μεγαλύτερους παίκτες στο παγκόσμιο private equity έδωσαν το στίγμα της στρατηγικής τους για την Ασία στο Reuters NEXT Asia event στη Σιγκαπούρη.

Η Stephanie Hui της Goldman Sachs Asset Management επισήμανε ότι Ιαπωνία, Νότια Κορέα και Αυστραλία προσφέρουν αφθονία ευκαιριών buyout — αγορές που συνδυάζουν ώριμες εταιρείες, αυξανόμενη διάθεση για εταιρικές αναδιαρθρώσεις και σχετικά χαμηλότερο ανταγωνισμό από ό,τι στις δυτικές αγορές.

Από την πλευρά της Bain Capital Japan, ο chief strategist Satoshi Ueyama έδωσε έμφαση στο πώς η ΤΝ αλλάζει τα κριτήρια επιλογής επενδύσεων: «Το επίκεντρό μας είναι να εντοπίσουμε ποιες επιχειρήσεις θα είναι οι νικητές που ενεργοποιούνται από την ΤΝ στον τομέα των υπηρεσιών και ενδεχομένως στις καταναλωτικές εφαρμογές».

Το μήνυμα και από τους δύο είναι κοινό: η Ασία εκτός Κίνας γίνεται ολοένα πιο ελκυστική για θεσμικά κεφάλαια — και η ΤΝ δεν είναι απλώς θέμα τεχνολογικών επενδύσεων, αλλά νέο φίλτρο αξιολόγησης για κάθε κλάδο.