Σημαντικά δημοσιονομικά κενά αντιμετωπίζουν σχεδόν οι μισές πολιτείες των ΗΠΑ, καθώς δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για να καλύψουν το σύνολο των οικονομικών τους υποχρεώσεων, σύμφωνα με την έκθεση Financial State of the States του ερευνητικού οργανισμού Truth in Accounting. Τα ευρήματα αναδεικνύουν μια σημαντική απόσταση ανάμεσα στην εικόνα που παρουσιάζουν οι επίσημοι προϋπολογισμοί και στην πραγματική δημοσιονομική κατάσταση αρκετών πολιτειών.

Ενδεικτικό της έκτασης του προβλήματος είναι ότι μόλις τέσσερις πολιτείες αναγνώρισαν στους επίσημους ισολογισμούς τους για το οικονομικό έτος 2025 ότι δεν διέθεταν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Το στοιχείο αυτό έρχεται σε αντίθεση με την ευρύτερη εικόνα των δημοσιονομικών δυσκολιών, καθώς πολλές πολιτείες εξακολουθούν να δαπανούν περισσότερα από όσα εισπράττουν, χωρίς να αποτυπώνουν πλήρως τις δεσμεύσεις τους στις οικονομικές τους καταστάσεις.

Παρότι αρκετές πολιτείες υποχρεούνται θεσμικά να διατηρούν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, η συμμόρφωση με αυτόν τον κανόνα δεν εγγυάται ότι διαθέτουν τα αναγκαία κεφάλαια για να καλύψουν τις συνολικές υποχρεώσεις τους. Το πρόβλημα επιτείνεται όταν οι δαπάνες υποεκτιμώνται, τα έσοδα υπερεκτιμώνται ή οι μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις δεν καταγράφονται με πληρότητα.

Πώς εμφανίζονται ισοσκελισμένοι οι ελλειμματικοί προϋπολογισμοί

Σύμφωνα με την ανάλυση του Truth in Accounting, μεταξύ των πρακτικών που μπορούν να αποκρύψουν την πραγματική δημοσιονομική εικόνα περιλαμβάνονται η παράλειψη ορισμένων δαπανών, η μετάθεσή τους σε επόμενα οικονομικά έτη και η μη ενσωμάτωση των ελλειμμάτων που έχουν συσσωρευτεί στο παρελθόν.

Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης οι υπερβολικά αισιόδοξες προβλέψεις για τις μελλοντικές δαπάνες. Εφόσον οι προϋπολογισμοί βασίζονται σε εκτιμήσεις για τις ανάγκες του επόμενου έτους, η απόκλιση των πραγματικών δαπανών από τις αρχικές προβλέψεις μπορεί να οδηγήσει γρήγορα σε δημοσιονομική επιδείνωση, ακόμη και όταν ο προϋπολογισμός εμφανίζεται αρχικά ισοσκελισμένος.

Η ουσία, επομένως, δεν βρίσκεται μόνο στη σύγκριση των εσόδων με τις δαπάνες ενός συγκεκριμένου έτους, αλλά και στην πλήρη καταγραφή των υποχρεώσεων που έχουν συσσωρευτεί και εκείνων που θα πρέπει να καλυφθούν στο μέλλον.

Οι πολιτείες με την καλύτερη δημοσιονομική εικόνα

Οι ισχυρότερες δημοσιονομικές επιδόσεις καταγράφονται σε πολιτείες με διαφορετικά οικονομικά χαρακτηριστικά. Αρκετές βρίσκονται στο βόρειο τμήμα των ΗΠΑ, ωστόσο η γεωγραφική θέση δεν αποτελεί από μόνη της καθοριστικό παράγοντα.

Πολιτείες όπως η Αλάσκα, η Βόρεια Ντακότα, το Ουαϊόμινγκ και η Μοντάνα, αλλά και η Δυτική Βιρτζίνια και η Οκλαχόμα, επωφελούνται από τα έσοδα που προκύπτουν από την αξιοποίηση φυσικών πόρων. Ωστόσο, σύμφωνα με τους συντάκτες της έκθεσης, εξίσου σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται και επενδύουν αυτά τα έσοδα.

Άλλες πολιτείες έχουν ενισχύσει τη δημοσιονομική τους θέση χάρη στην οικονομική ανάπτυξη, τη διαφοροποίηση της παραγωγικής τους βάσης και την αύξηση του πληθυσμού τους. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται η Γιούτα, το Τενεσί, το Αϊντάχο και η Βόρεια Καρολίνα.

Αντίστοιχα, η Αϊόβα, η Νότια Ντακότα, η Νεμπράσκα και το Αρκάνσας συνδυάζουν ισχυρούς επιμέρους οικονομικούς κλάδους με συγκρατημένη δημοσιονομική διαχείριση, ενισχύοντας τη δυνατότητά τους να ανταποκρίνονται στις οικονομικές τους δεσμεύσεις.

«Κόκκινες» και «μπλε» πολιτείες: Ποια είναι η σχέση με τα ελλείμματα

Η πολιτική ταυτότητα των πολιτειών εμφανίζεται να συνδέεται σε κάποιο βαθμό με τη δημοσιονομική τους εικόνα, χωρίς ωστόσο να εξηγεί από μόνη της τις διαφορές μεταξύ τους.

Οι πολιτείες που παραδοσιακά ψηφίζουν Ρεπουμπλικανούς, γνωστές ως «κόκκινες», εμφανίζονται συχνότερα μεταξύ εκείνων με σημαντικά δημοσιονομικά πλεονάσματα. Η τάση αυτή συνδέεται εν μέρει με την έμφαση στον περιορισμό των δημόσιων δαπανών και στη συγκρατημένη επέκταση των κρατικών και κοινωνικών υπηρεσιών.

Υπάρχουν, όμως, σημαντικές εξαιρέσεις. Το Τέξας και το Οχάιο συγκαταλέγονται μεταξύ των πολιτειών που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά ελλείμματα, κυρίως λόγω των μεγάλων υποχρεώσεών τους για συντάξεις.

Στην αντίπερα όχθη, αρκετές πολιτείες που στηρίζουν παραδοσιακά τους Δημοκρατικούς, οι λεγόμενες «μπλε», εμφανίζουν από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά κενά. Σε αυτές περιλαμβάνονται η Νέα Υόρκη, η Καλιφόρνια και η Μασαχουσέτη.

Σημαντικές δυσκολίες καταγράφονται, ωστόσο, και σε πολιτείες του Νότου, όπως η Λουιζιάνα, η Αλαμπάμα και το Μισισιπί. Αυτό δείχνει ότι οι δημοσιονομικές αδυναμίες δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένο πολιτικό ή γεωγραφικό χώρο.

Κοινό χαρακτηριστικό πολλών πολιτειών με μεγάλα ελλείμματα είναι οι αυξημένες μελλοντικές υποχρεώσεις για συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη των συνταξιούχων. Σε αρκετές περιπτώσεις, τα αποθεματικά που έχουν σχηματιστεί δεν επαρκούν για την κάλυψη αυτών των δεσμεύσεων.

Νιου Τζέρσεϊ και Ιλινόις στο επίκεντρο των δημοσιονομικών προβλημάτων

Ιδιαίτερα οξυμένη εμφανίζεται η κατάσταση στο Ιλινόις και στο Νιου Τζέρσεϊ, όπου οι μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις επιβαρύνουν σημαντικά τη δημοσιονομική θέση.

Το Νιου Τζέρσεϊ καταγράφει το μεγαλύτερο έλλειμμα μεταξύ των πολιτειών που εξετάζει η έκθεση, το οποίο προσεγγίζει τα 46.000 δολάρια ανά φορολογούμενο. Στον αντίποδα, η Βόρεια Ντακότα εμφανίζει το μεγαλύτερο πλεόνασμα, ύψους 72.300 δολαρίων ανά φορολογούμενο.

Η μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις δύο πολιτείες αποτυπώνει τις διαφορετικές δυνατότητες κάλυψης των υποχρεώσεων, αλλά και τη σημασία της δημοσιονομικής διαχείρισης και της επάρκειας των διαθέσιμων πόρων.

Το παράδειγμα του Όρεγκον και της Μινεσότα

Θετική εικόνα παρουσιάζουν και πολιτείες που έχουν καταφέρει να συνδυάσουν σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις με πλεονασματική δημοσιονομική θέση.

Το Όρεγκον εμφανίζει πλεόνασμα 5.800 δολαρίων ανά φορολογούμενο, παρά τις αυξημένες δεσμεύσεις του. Σύμφωνα με την έκθεση, η επίδοση αυτή συνδέεται με την υψηλή φορολογική επιβάρυνση, την ισχυρή οικονομική δραστηριότητα και την αποτελεσματική διαχείριση των επενδύσεων.

Ακόμη υψηλότερο πλεόνασμα καταγράφει η Μινεσότα, το οποίο ανέρχεται σε 6.300 δολάρια ανά φορολογούμενο. Η πολιτεία επωφελείται από την ευρεία φορολογική της βάση και την παραγωγική, διαφοροποιημένη οικονομία της. Παράλληλα, η έκθεση αποδίδει μέρος της επίδοσης στις λογιστικές πρακτικές που εφαρμόζονται, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η πρόβλεψη μελλοντικών εσόδων.

Γιατί ο ισοσκελισμένος προϋπολογισμός δεν αρκεί

Τα ευρήματα της έκθεσης αναδεικνύουν τη διαφορά ανάμεσα σε έναν προϋπολογισμό που εμφανίζεται ισοσκελισμένος και σε μια πραγματικά βιώσιμη δημοσιονομική κατάσταση.

Μια πολιτεία μπορεί να παρουσιάζει ισορροπία μεταξύ εσόδων και δαπανών σε ετήσια βάση, αλλά ταυτόχρονα να αντιμετωπίζει σημαντικά χρηματοδοτικά κενά λόγω παλαιότερων ελλειμμάτων και μελλοντικών υποχρεώσεων. Ιδιαίτερα κρίσιμες είναι οι δεσμεύσεις για συντάξεις και υγειονομική περίθαλψη, καθώς απαιτούν πόρους σε βάθος χρόνου.

Για την ουσιαστική αξιολόγηση της δημοσιονομικής κατάστασης, επομένως, δεν αρκεί η εξέταση του ετήσιου προϋπολογισμού. Απαιτούνται πλήρης και ακριβής αποτύπωση των υποχρεώσεων, ρεαλιστικές προβλέψεις για τα έσοδα και τις δαπάνες, καθώς και επαρκή αποθεματικά για την κάλυψη των μελλοντικών δεσμεύσεων.