|
Ενα χάρισμα
που διαθέτει ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ότι πιάνει,
αυτό που λέμε, τον παλμό στην κοινωνία· άσχετα
από τη φυσική του ικανότητα να τροφοδοτεί και ο
ίδιος τη συλλογική αντίληψη στις ΗΠΑ.
Προεκλογικά, δεν έπαψε να προκαλεί έκπληξη με
τις τοποθετήσεις του, αφήνοντας συχνά με το
στόμα ανοιχτό τους πολιτικούς αναλυτές που
διάβαζαν τα πράγματα με τον φακό της πολιτικής
ορθότητας· αποδείχθηκε ότι εκείνοι ήταν οι
οποίοι έκαναν λάθος στις εκτιμήσεις τους.
Οι
ανατροπές που τώρα ακολουθούν στο γεωπολιτικό
δόγμα της Ουάσιγκτον, στην πραγματικότητα,
αντικατοπτρίζονται με λεπτομερή ακρίβεια στις
αλλαγές οι οποίες διαδραματίζονται στο τοπίο της
ενημέρωσης. Η τηλεόραση –για την ώρα– παραμένει
η δημοφιλέστερη πηγή ειδήσεων, το Ιντερνετ
καλπάζει και οι έντυπες εφημερίδες κατέχουν
ολοένα μικρότερο μερίδιο στο μείγμα της
πληροφόρησης. Ερευνα του
Chicago
Council
on
Global
Affairs
κατέδειξε την τάση των τελευταίων ετών, δίνοντας
34% στην τηλεόραση, 27% στο Ιντερνετ και μόλις
5% στις αμερικανικές παραδοσιακές εφημερίδες.
|
|
Το πιο
ενδιαφέρον εύρημα, όμως, είναι ότι οι αναγνώστες
που ακολουθούν τα ιστορικά μέσα ενημέρωσης, όπως
οι
New
York
Times,
η
Washington
Post
και η
Wall
Street
Journal,
αποτελούν και τη μικρή μειονότητα των Αμερικανών
που υποστηρίζουν την ενεργό παρουσία των ΗΠΑ
στην υφήλιο. Αντιθέτως, οι Αμερικανοί που είναι
πιστοί στα
sites
και τα
social
media
εκφράζουν τουλάχιστον σκεπτικισμό για την
ανάμειξη των ΗΠΑ στις διεθνείς υποθέσεις.
Οι
συνήθειες των Αμερικανών στους τρόπους που
επιλέγουν να ενημερώνονται, διαμορφώνουν και τις
απόψεις τους για την εξωτερική πολιτική της
υπερδύναμης· και αυτό, παρότι το 60% του
αναγνωστικού κοινού κατά τα άλλα μοιράζεται τη
δυσκολία που έχει να αναγνωρίζει την αξιοπιστία
της πληροφόρησης στις ψηφιακές πλατφόρμες· πολύ
χαμηλότερο είναι το ποσοστό στις εφημερίδες,
αλλά και στην τηλεόραση. Σε τελική ανάλυση, οι
Αμερικανοί σήμερα ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο
για τα νέα που αφορούν την οικονομία (50%) παρά
για τις ειδήσεις που αφορούν τις σχέσεις των ΗΠΑ
με άλλες χώρες (30%).
Οι δομικές
αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο η αμερικανική
διπλωματία αντιλαμβάνεται σήμερα τον κόσμο είναι
συνυφασμένες με τις ανατροπές στο μοντέλο της
ενημέρωσης, ευθυγραμμισμένες δε με τη
δημογραφική εξέλιξη των ΗΠΑ· οι νεότερες γενιές
είναι πολυπληθέστερες απ’ ό,τι στην Ευρώπη,
γεγονός που, σε συνδυασμό με την επιτυχή
ενσωμάτωση μεταναστών από άλλες περιοχές του
πλανήτη, έχει διευρύνει την απόσταση από τα
ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν τη διατλαντική
σχέση.
Βασίλης
Κωστούλας (Money Review)
|