|
Ο κόσμος του δημιουργού
πλούτου και εμπορεύματος
Ελον Μασκ είναι
διαφορετικός από τον
κόσμο της καλλιτεχνικής
δημιουργίας του Νόλαν. Ο
Μασκ ζει και αναπνέει με
τον μύθο που έφτιαξε, με
τον χάρτινο πλούτο του
στην Wall
Street.
Προσφέρει «καινοτομία»
και προϊόντα στον
πλανήτη, αλλα πολεμάει
λέει την woke
ατζέντα και την
κουλτούρα της
συμπερίληψης των
«διανοητών» της
σύγχρονης τέχνης,
προτάσσοντας τον
αρχαιοελληνικό τρόπο
ζωής (φαντάζομαι δεν
θεωρεί ΛΟΑΤΚΙ τον
Αλέξανδρο με τον
Ηφαιστίωνα)
Έχτισε την μυθολογία του
πλασματικού κέρδους και
του «δυνητικού»
ατέρμονου μέλλοντος μέσω
του τεχνοκαπιταλισμού ως
«ιστορία» : και μας
έπεισε.
Κυρίως έπεισε τους
Αμερικανούς που του
ακούμπησαν άφθονα δις
δολάρια στο
χρηματιστήριο ενώ αυτός
απλά γράφει κέρδη επειδή
απομυζεί μπόλικο κρατικό
χρήμα (των
φορολογουμένων)
Ο Κρίστοφερ Νόλαν από
την άλλη πλευρά είναι ο
αληθινός δημιουργός :
υψηλή τέχνη, εισβολή στο
ατομικό και συλλογικό
ασυνείδητο, μυθιστορία,
εναλλακτική εκδοχή του
ανθρώπινου και του
μεταφυσικού, υπερβατική
οπτική του
κινηματογράφου.
Η κορύφωση της άλλης
τεχνολογίας : του
θεαματικού εφέ, της
εικόνας, της σκηνοθεσίας
μέσω του σεναρίου και
των δυνατών προσώπων –
συμβόλων.
Ο Νόλαν είναι παραγωγός
: είναι το «Έργο του
Ανθρώπου» μέσα από την
εποχή της μηχανής και
της προσομοίωσης του
χρόνου, μέσα από το
matrix
της υπόστασης των ηρώων,
παλιών και νέων,
αληθινών και
φανταστικών.
Ο Μασκ από την άλλη
είναι απλά αυτός «ο
κακός ηθοποιός» που
αποδεχόμαστε ως
πρωταγωνιστή στην ταινία
του καπιταλισμού που μας
λανσάρει η Αμερική, και
η δήθεν εφευρετική
παραγωγικότητα της.
Ο
Όμηρος, για τους
Έλληνες, στηρίχθηκε στο
Έπος και στον Λόγο κε
Μασκ – όχι στην
προεξόφληση του
δυνητικού και των
«υπερκερδών» σου από την
εξέλιξη της μηχανής. Και
η μυθολογία των αρχαίων
ήταν πιο γήινη από το
διαστημικό σου όραμα.
Η Οδύσσεια είναι το
σύμβολο του ανθρώπινου
αγώνα για νόστο,
επιστροφή στις ρίζες,
στη γη του. Είτε λευκή η
Πηνελόπη είτε μαύρη η
ωραία Ελένη, η Αρχαία
Ελλάδα είχε τον μύθο της
– δεν είχε woke
κίνημα (ούτε και
τραμπισμό).
Μην αγχώνεσαι λοιπόν κε
Μασκ και μακριά από τον
Όμηρο – φτιάξε κάνα
gadget
να πλουτίσεις και άλλο,
όσο μπορείς…
ΥΓ Ξαναλέω : ο Μασκ
λατρεύει την Ελλάδα όχι
ως Ιστορία, ως κοιτίδα
δημοκρατίας, φιλοσοφίας,
γραμματείας. Αλλά ως
Μύθο. Και αυτός νιώθει
ως Προμηθέας που ψάχνει
καταγωγή στο Έπος και
στο Ιερό της ρίζας και
της φυλής. Στο Καθαρό.
Και για τον Μασκ αυτό το
καταγωγικό ίχνος το
μολύνει ο Νόλαν που
σκηνοθετεί το σήμερα και
το χθες σε μια
διαλεκτική ανθρώπου –
κόσμου, χρόνου –
θανάτου, με μνημονικούς
και μυθικούς όρους…
|
