Έτσι, ως φαίνεται, η ΔΕΘ θα αποτελέσει το σημείο εκκίνησης μιας προεκλογικής περιόδου, που θα κρατήσει μήνες. Ωφελεί την κυβέρνηση μια τόσο μεγάλη, με όρους πολιτικού χρόνου, προεκλογική περίοδος; Στην κυβέρνηση βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο.

Ναι, μεν, στην κυβέρνηση, έχουν να βγάλουν ένα δύσκολο χειμώνα, κατάφεραν, όμως, με τις πρόωρες εκλογές να είναι στο παιχνίδι, να κάνουν δύο παίχτες του πολιτικού παιχνιδιού να επισπεύσουν τις αποφάσεις τους. Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού μπήκαν στην πολιτική κονίστρα, σε μεγάλο βαθμό πιστεύοντας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αποφάσιζε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.

Έτσι, η μεν Καρυστιανού αναγκάστηκε να «παίξει μπάλα στο γήπεδο των πολιτικών θέσεων», βάζοντας συνεχώς «αυτογκόλ». Πότε οι απόψεις της για τις αμβλώσεις, το μεταναστευτικό και μια άλλη σειρά θεμάτων της στέρησαν το εκλογικό ακροατήριο της κεντροαριστεράς, που φαίνεται να της γυρνά την πλάτη. Πότε οι συνεχείς αποχωρήσεις από το κόμμα της, σε συνδυασμό με την εμφανή της αδυναμία να αρθρώσει ένα στοιχειώδες πολιτικό λόγο, δείχνουν ότι η «Ελπίδα» θα καταγράψει χαμηλότερα ποσοστά από τις αρχικές προσδοκίες των ιδρυτών της.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Έχει ξεκινήσει, με άδηλους πόρους, μια πανάκριβη προεκλογική εκστρατεία, που, μέσα σε δύο μήνες, άλλαξε τον στόχο της. Από εκεί που εμφανιζόταν, ή ήθελε να εμφανιστεί, ως το αντίπαλο δέος της κυβέρνησης, στην πορεία στράφηκε εναντίον του ΠαΣοΚ.

Δεν είναι τυχαίο ότι στα καλά καθούμενα, θυμήθηκε τα οικονομικά των κομμάτων, ξεχνώντας ότι ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ ακολουθούσε τις ίδιες ακριβώς πρακτικές δανειοδότησης.

Μετά τη σφοδρή αντίδραση του ΠαΣοΚ, «μαζεύτηκε» λίγο, ωστόσο έδειξε τις προθέσεις του. Θέλει με κάθε τρόπο να μειώσει την εκλογική απήχηση του ΠαΣοΚ και σε αυτό φαίνεται να έχει την αμέριστη στήριξη της κυβέρνησης, που τον προτιμά ως αντίπαλο.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές, δεν εμφανίστηκε πουθενά. Το Μάτι και τα σώου σε ζωντανή μετάδοση, όταν έκανε τον ανήξερο, ενώ υπήρχαν ήδη νεκροί, τον κυνηγάνε ακόμα. Αν ο κ. Τσίπρας διατηρήσει τη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις της νέας περιόδου, έχει καλώς. Αν όχι…

Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Τσίπρας έχει εκλογικά όρια. Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι καταφέρνει να νικήσει τον Μητσοτάκη, με μια ψήφο διαφορά, θα αναζητήσει κυβερνητικούς εταίρους. Μου κάνει εντύπωση ότι σε σχέση με το ΠαΣοΚ, δεν του τίθεται επιτακτικά το ερώτημα «με ποιους θα κυβερνήσει». Τα όσα λένε τα στελέχη του ότι στόχος είναι η αυτοδυναμία (στις δεύτερες εκλογές), είναι αναμφίβολα το ανέκδοτο του καλοκαιριού.

Το ΠαΣοΚ από την πλευρά του, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την επικοινωνιακή καταιγίδα του Τσίπρα και πέρασε στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων. Αν το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αυτό των δημοσκοπήσεων, τότε η Χαριλάου Τρικούπη θα αντιμετωπίσει υπαρξιακό ζήτημα. Η βάση του είναι διχασμένη. Ένα τμήμα της δε θέλει μια νέα συνεργασία με τη ΝΔ, ένα άλλο δε θέλει ούτε να ακούει για Τσίπρα.

Στη Χαριλάου Τρικούπη, λένε, ότι δεν είναι η πρώτη φορά, που εμφανίζονται στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων. Έχει ξανασυμβεί με την κυρία Κωνσταντοπούλου και την κυρία Καρυστιανού. Ποντάρουν στη δύναμη του ΠαΣοΚ στην περιφέρεια, στα δοκιμασμένα και ετοιμοπόλεμα στελέχη που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια τους. Ποντάρουν επίσης σε αυτό που είχε πει ο Κώστας Σημίτης.

Όχι για τις ευκαιρίες, που δεν είναι απεριόριστες, αλλά για το καλό «εκλογικό φίνις» που έχει. Πράγματι, οι δημοσκοπήσεις, δεν αποτυπώνουν με ακρίβεια τα ποσοστά του ΠαΣοΚ, που συνήθως κινούνται προς το υψηλότερο ποσοστό που του δίνουν.

Ζωή Κωνσταντοπούλου και Κυριάκος Βελόπουλος είδαν τα ποσοστά τους να πέφτουν σημαντικά και επιδίδονται σε μια προσπάθεια ανάκτησης του εκλογικού τους ακροατήριου. Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, θα είναι δύσκολος ο στόχος να μπει στη Βουλή.

Το ερώτημα που μέχρι στιγμής παραμένει αναπάντητο είναι, αν και πότε θα ανακοινώσει το κόμμα του ο Αντώνης Σαμαράς. Είναι βέβαιο ότι η παρουσία του κ. Σαμαρά, θα πλήξει τη ΝΔ, θα στερήσει από τον Κ. Μητσοτάκη ένα κρίσιμο ποσοστό, που θα τον φέρει ακόμα πιο μακριά από την αυτοδυναμία και θα ενισχύσει τα σενάρια κυβέρνησης, χωρίς την παρουσία του.

Συμπέρασμα. Για πρώτη φορά, τα τελευταία χρόνια, το πολιτικό σκηνικό μοιάζει με κινούμενη άμμο. Θα δούμε ακόμα πολλά επεισόδια. Οι δημοσκοπήσεις μετά τη ΔΕΘ, θα αποτυπώσουν μια πιο καθαρή εικόνα. Ωστόσο, δε θα απαντήσουν στο βασικό ερώτημα.

Θα μπορέσει η χώρα, ακόμα και μετά τις δεύτερες εκλογές (που άπαντες προεξοφλούν), να αποκτήσει κυβέρνηση; Γιατί, αν δεν κάνω λάθος, αυτό είναι το διακύβευμα των εκλογών.

Δεν είναι απλά η καταγραφή της δύναμης των κομμάτων.

Δημήτρης Χόνδρος (Το Βήμα)