|
Με ποιο
δικαίωμα εναντιωνόμαστε – και στο όνομα ποιας
ακριβώς δημοκρατίας όταν 300 εκατομμύρια λείπουν
από τα σπίτια βιοπαλαιστών αγροτών και άλλα 400
θα μας έλθουν ως πρόστιμο ;
Τι θα πει
«δίκιο και άδικο» όταν υπάρχει εμπαιγμός με
κλεμμένα λεφτά από κοινοτικό χρήμα;
Τι σημαίνει
ακριβώς «να πάμε στην δουλειά μας» και μετά να
διαμαρτυρόμαστε για τα πανάκριβα αγγουράκια και
τα ζαρζαβατικά εξωτερικού;
Τι δεν
καταλαβαίνουμε και εξισώνουμε τον απλήρωτο
ιδρώτα της γης με την διαχειριστική λογική της
εξουσίας και το δήθεν «δημόσιο χώρο», δηλαδή τον
δρόμο που κοστίζει 65 ευρώ διόδια από Αθήνα
Θεσσαλονίκη;
Τι έχουμε
πάθει ως κοινωνία και μιλάμε μόνο για
«καθοδηγούμενους αριστερούς συνδικαλιστές» (τους
ανθρώπους στα μπλόκα) και όχι για
«καθοδηγούμενους κλέφτες συνδικαλιστές», αυτούς
που έφαγαν τόσα εκατομμύρια και τώρα τα
καλύπτουν με κερδισμένα τζόκερ και
«απολυτριώσεις»;
Τι έχουμε
πάθει και εξισώνουμε την καλοπέραση μας και τα
εισοδήματα μας, με την επιβίωση και την πάλη
ανθρώπων της γης, έστω και αν μερικοί από αυτούς
είναι βολεμένοι ;
Σε ποια
ακριβώς δημοκρατία θα έπιαναν τα αυτοκίνητα για
το εξοχικό τους οι πολίτες, και για τα εμπορικά
κέντρα για να αγοράσουν σαν τρελοί φιρμάτα
ρούχα, όταν πεθαίνει η ελληνική σοδειά και μετά
διαμαρτύρονται όλοι για τις πατάτες και τα
κρεμμύδια από την Αίγυπτο;
Γιατί
δηλαδή να μην εγγυηθεί το κράτος τιμές και
επιδοτήσεις στον Θεσσαλό και Μακεδόνα αγρότη ενώ
εγγυάται εκατομμύρια στον μεγαλοξενοδόχο που
σηκώνει νέο
resort
και στον εργολάβο που σηκώνει νέες κατασκευές;
Αυτό μας
πείραξε : τα μπλόκα στους δρόμους ! Τα μπλόκα
των καρτέλ στην αγορά, στο κράτος, στην
οικονομία, στους σάπιους θεσμούς που
χειραγωγούνται, τα μπλόκα της λογικής που μας
βάζουν αυτοί που ψηφίζονται και πριν τις εκλογές
πάντα λένε «ανασύσταση του πρωτογενούς τομέα»
αλλά τελικά δεν «υπάρχει δημοσιονομικός χώρος»
για παραπάνω λεφτά στους αγρότες (αλλά υπάρχει
για να παραγγέλνουν φρεγάτες και αεροπλάνα, να
αναθέτουν εκατομμύρια σε συμβούλους επικοινωνίας
για αέρα κοπανιστό και λουκέτα σε ΕΛΤΑ και άλλες
εταιρείες)
Χώρος
τέτοια υπάρχει για να αποζημιώνουν εθνικούς
εργολάβους, για να αφήνουν το ρεύμα να φθάσει
300% πιο πάνω με προ πανδημίας τιμές, και μετά
να λένε «η νέα διοίκηση έβγαλε κέρδη και ανέβηκε
η μετοχή, αλλά για την ακριβή ενέργεια φταίνε οι
πόλεμοι»
Πόσο
δούλεμα θα φάμε ακόμη ; Πόσο θα εξισώνει αυτός ο
λαός το δίκαιο του ανθρώπου που αγωνίζεται και
διεκδικεί, με την ανομία του διεφθαρμένου που
κλέβει επειδή δεν τον καταψηφίζουμε γιατί δεν
«υπάρχει εναλλακτική»;
Πόση θεωρία
θα φάμε ακόμη ότι το ζητούμενο δεν είναι η
διαμαρτυρία των βιοπαλαιστών και η κατάληψη
δρόμων, αλλά η «εναρμόνιση με την
πραγματικότητα», μια φιλοσοφία για «αλλαγή
μοντέλου» στην παραγωγή και στα χωράφια των
παππούδων μας, όταν μπροστά στα μάτια μας
κολλητοί και κομματάρχες – και όχι μόνο – τρώνε
τον ιδρώτα από τις επόμενες γενιές, και τους
καλύπτουν ξεδιάντροπα;
Που στην
ευχή πήγε η κοινωνική ενσυναίσθηση σε αυτόν τον
τόπο, επειδή πλούτισαν πολλοί και ξεχνούν ότι
υπάρχουν περισσότεροι που ακόμη απλά επιβιώνουν;
|
