Πρώτον, τη μόνιμη και σταθερή προσήλωση στο διεθνές δίκαιο ως μέσο νομιμοποίησης και επίλυσης διαφορών.

Δεύτερον, την εμβάθυνση στρατηγικών, περιφερειακών συνεργασιών, ενισχύοντας τη διπλωματική της επιρροή.

Τρίτον, την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος.

Οσον αφορά τώρα τον οικονομικό ρόλο της χώρας μας, η οικονομία συνιστά παράμετρο ανάπτυξης και ισχύος, που δύναται βεβαίως να τύχει στρατηγικής αξιοποίησης. Ξεπερνώντας μεγάλες κρίσεις, τη χρηματοπιστωτική του 2010 και την πανδημική του 2020, η ελληνική οικονομία σήμερα εμφανίζει άριστη δημοσιονομική εικόνα και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.

Είναι αλήθεια ότι η χώρα για πρώτη φορά αποκτά ολοκληρωμένο πενταετές σχέδιο εξωστρέφειας 2026-2030, βασισμένο σε δεδομένα και αναλύσεις, ενσωματώνοντας τη φωνή θεσμικών φορέων της αγοράς και της επιχειρηματικής κοινότητας με συγκεκριμένες στοχοθετήσεις, προτεραιοποιήσεις χωρών-στόχων εξαγωγικού προσανατολισμού και αξιολογήσεις ΚPI’s.

Συγκεκριμένα, η αύξηση των εξαγωγών 2021-25 αγγίζει το 20,5%, ενώ το 2025 αυτές έκλεισαν στα 48,6 δισ. ευρώ (49,9 δισ. το 2024) και χωρίς τα πετρελαιοειδή 36,9 δισ., οι δε προβλέψεις για το 2026, παρά τους γεωπολιτικούς τριγμούς και την ακαταστασία των τιμών ενέργειας, αναμένεται το πρώτο τρίμηνο να κλείσουν στα 10-11 δισ. ευρώ.

Σε μια μακροπρόθεσμη πρόβλεψη με ορίζοντα το 2030, η αύξηση θα κυμανθεί μεταξύ 3%-5%, πράγμα που σε απόλυτους αριθμούς μεταφράζεται στα 60-70 δισ. ευρώ.

Από την άλλη, οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου την περίοδο 2019-24 αυξήθηκαν 60%, ενώ το 2024 σε τρέχουσες τιμές ανήλθαν στα 36,3 δισ. ευρώ (15,28% του ΑΕΠ) και το 2025 στα 35 δισ. ευρώ, οι δε εκτιμήσεις του πρώτου τριμήνου 2026 μιλούν για 8-10 δισ. ευρώ.

Σχετικά τώρα με τις ξένες άμεσες επενδύσεις, το χρονικό διάστημα 2015-2024 έφτασαν τα 42,5 δισ., το δε 2025 έκλεισαν στα 8,6 δισ., ενώ οι εκτιμήσεις για το πρώτο τρίμηνο του 2026 στα 3-5 δισ. ευρώ.

Το δυνατό επιπροσθέτως χαρτί της χώρας είναι η ενεργειακή γεωοικονομία, αφού η γεωγραφική της θέση την καθιστά ενεργειακό διάδρομο Ανατολής και Δύσης, πύλη εισόδου ενέργειας σε Ευρώπη και παράγοντα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ελληνική ναυτιλία με έντονη παρουσία σε όλες τις θαλάσσιες οδούς, αποτελεί σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος με ευεργετικές επιπτώσεις συνολικά στην οικονομία. Ο δε τουρισμός είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες του ΑΕΠ, με στόχο τον βιώσιμο τουρισμό, την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου και τη διασύνδεσή της με τον πολιτισμό, την ενέργεια, την παραγωγή τοπικών, υψηλής αξίας, παραδοσιακών προϊόντων ώστε να αξιοποιούνται κατά τον καλύτερο τρόπο όλα τα είδη του τουρισμού.

Το νέο λοιπόν αναπτυξιακό αφήγημα που στοχεύει η χώρα εδράζεται σε ένα δυναμικό πρότυπο βασισμένο σε συγκεκριμένους πυλώνες: Πρώτον τις ΞΑΕ, τις επενδύσεις παγίου κεφαλαίου και τις επενδύσεις μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεύτερον, τον εξαγωγικό προσανατολισμό της οικονομίας με έμφαση στους κλάδους αιχμής, π.χ. Φαρμακοβιομηχανία, Αγροδιατροφή και συστήματα logistics.Τρίτον, την πράσινη μετάβαση και τον ψηφιακό μετασχηματισμό, που έχει να κάνει τόσο με επιχειρήσεις όσο και με τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Η χώρα διανύει σήμερα τη μεγάλη μετάβαση από το εσωστρεφές μοντέλο κατανάλωσης στο εξωστρεφές ψηφιακό πρότυπο, που εδράζεται στην ενδυνάμωση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας μας, στην παραγωγικότητα, στις νέες τεχνολογίες, στην καινοτομία και στις επενδύσεις.

*Ο κ. Αντώνης Ζαΐρης είναι καθηγητής Διοίκησης Επιχειρήσεων, μέλος της Ενωσης Αμερικανών Οικονομολόγων (ΑΕΑ).

** Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην Καθημερινή της Κυριακής.