Πέραν όμως από την παραπάνω εταιρεία, δυο ακόμα επιχειρήσεις παρόμοιας δραστηριότητας ιδρύθηκαν το 2020 στις ΗΠΑ, με αραβικά κεφάλαια και συμμετοχή σε αυτές δυο ευρωπαϊκών επενδυτικών ταμείων, που εικάζεται ότι ανήκουν σε Ρώσους ολιγάρχες, του στενού περιβάλλοντος Πούτιν.Παράλληλα όμως με αυτές τις εταιρίες οι οποίες θα φορολογούνται τουλάχιστον, περίεργος είναι και ο ρόλος πληθώρας μη κυβερνητικών οργανώσεων(ΜΚΟ),αγνώστων λοιπών στοιχείων και αδήλωτων πόρων.

«Είναι ηλίου φαεινότερον ότι με τη συμβολή της τεχνητής νοημοσύνης και την ψηφιακή τεχνολογία, μπήκαμε σε μια νέα επικοινωνιακή εποχή, στο πλαίσιο της οποίας καθοριστικός θα είναι ο ρόλος του “ψηφιακού όχλου”. Πρόκειται για ένα νέο φαινόμενο, το οποίο θα είναι πολύ πιο τοξικό από αντίστοιχα φαινόμενα της επιρροής των όχλων τότε που δεν υπήρχαν ηλεκτρονικά, τηλεοπτικά και ψηφιακά μέσα επικοινωνίας….», μας λέει ο Γάλλος φιλόσοφος Μισέλ Ονφραί και φέρνει στο προσκήνιο ένα κορυφαίο θέμα της εποχής μας.

Αυτό της πλήρους μετατροπής του όχλου σε εμπόρευμα το οποίο εφεξής θα αποκτά όλο και μεγαλύτερη πολιτική αξία. Επιπροσθέτως δε, αυτή η νέα αξία θα εμπλουτίζεται και με νέες μεθόδους «δολοφονίας χαρακτήρων», μια παληά τακτική η οποία όμως θα ενισχύεται και με υπερσύγχρονες «σοφιστικέ» τεχνολογίες. Ήδη δε, υπάρχουν αρκετά ζωντανά παραδείγματα στο Διαδίκτυο που επιβεβαιώνουν του λόγου μας το ασφαλές.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, εδώ και αρκετά χρόνια, με τη βοήθεια κάποιων μέσων μαζικής επικοινωνίας (ΜΜΕ) και ανθρώπων που συνεργάζονται με   ξένες πρεσβείες, βάλλονται δια της μεθόδου των «ψηφιακών ψιθύρων», αλλά και άλλων μέσων, συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα τα οποία χαρακτηρίζονται ως διεφθαρμένα και συμμετέχοντα σε «εγκληματικές οργανώσεις», όταν κανένα απολύτως στοιχείο δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια κατάσταση.

Βεβαίως, αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη , που έχει σταλινικό κόμμα στο Κοινοβούλιό της με καλό  ποσοστό και με καταστατική του αρχή την εγκατάσταση δικτατορίας, εύκολα συνάγεται ότι για τους «παραγωγούς λάσπης» οι συνθήκες είναι άριστες. Προφανώς δε, αυτό θα φανεί και στις προσεχείς εκλογές, με τα κόμματα της λάσπης και των άναρθρων κραυγών και απειλών να εκπροσωπούν σχεδόν εικοσι Έλληνες στους εκατό στη Βουλή

Παρόμοια φαινόμενα ήδη με ανοδικό ρυθμό είναι ορατά και ενεργά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου τα πολιτικά άκρα, όπως το γερμανικό Afd, ενισχυμένα και με αριστερό αντισημιτισμό  παίζουν άνετα μπάλα σε φιλικά τους γήπεδα.Και το ερώτημα είναι που μπορεί να οδηγήσει η χρήση λάσπης και η συναφής με αυτήν πνευματική εξαχρείωση, σε μια εποχή όπου η τεχνητή νοημοσύνη, ανατρέπει υποδομές της οικονομίας, θεσμούς της κοινωνίας και αρχές της φιλοσοφίας, ενώ το γεωπολιτικό τοπίο μετασχηματίζεται, όχι χωρίς τριγμούς.