|
Αφετέρου, απέναντι σε
αυτή την ανθεκτικότητα
βρίσκεται ένας
πληθωρισμός ο οποίος,
μολονότι έχει υποχωρήσει
αισθητά από τα υψηλά των
προηγούμενων ετών,
εξακολουθεί να απέχει
από μια απολύτως
πειστική επιστροφή στον
στόχο του 2%.
Επομένως, το ουσιώδες
μήνυμα του Warsh
ήταν ότι η Fed
χρειάζεται σαφέστερες
αποδείξεις πως η
αποκλιμάκωση είναι
μόνιμη και επαρκώς
ταχεία, και μέχρι τότε,
το ενδεχόμενο νέας
αύξησης επιτοκίων
παραμένει ανοικτό.
Για τις αγορές, αυτή η
μετατόπιση έχει
ιδιαίτερη σημασία. Μέχρι
πρόσφατα το βασικό
ερώτημα ήταν τί θα
μπορούσε να ωθήσει τη
Fed
σε νέα σύσφιξη. Μετά την
ομιλία, το ερώτημα
τείνει να αντιστραφεί:
ποια στοιχεία θα ήταν
αρκετά ισχυρά ώστε να
αποτρέψουν μια αύξηση;
Σημειώνεται δε ότι η
διαφορά δεν είναι
θεωρητική. Αν τα
επιτόκια παραμείνουν
υψηλότερα για μεγαλύτερο
διάστημα ή αυξηθούν εκ
νέου, το προεξοφλητικό
επιτόκιο που
χρησιμοποιούν οι αγορές
για την αποτίμηση
μετοχών ανεβαίνει. Αυτό
επιβαρύνει περισσότερο
τις εταιρείες υψηλής
ανάπτυξης, των οποίων
μεγάλο μέρος της αξίας
βρίσκεται σε κέρδη
μακρινών ετών.
Παράλληλα, ένα
ισχυρότερο δολάριο
δυσχεραίνει τη θέση των
αναδυόμενων αγορών,
πιέζει ορισμένα
εμπορεύματα και
αναδιατάσσει τις
διεθνείς ροές κεφαλαίων.
Η δεύτερη
ιδέα της
ομιλίας είναι, ίσως,
ακόμη πιο ενδιαφέρουσα:
ο Warsh
επιδιώκει μια Fed
λιγότερο πρόθυμη να
καθοδηγεί διαρκώς τις
αγορές.
Ως γνωστόν, το
forward
guidance
(μέρος του αντίστοιχου
commitment)
αποτέλεσε επί χρόνια
βασικό εργαλείο. Με
δηλώσεις, προβλέψεις και
προσεκτικά διατυπωμένα
μηνύματα, η Fed
επιχειρούσε να
προετοιμάσει τους
επενδυτές για τις
επόμενες κινήσεις της.
Πλέον, ο Warsh
φαίνεται να αμφισβητεί
αυτή τη λογική. Η άποψή
του είναι ότι όταν οι
αγορές κοιτούν διαρκώς
τη Fed
για να αποφασίσουν πού
πρέπει να βρίσκονται τα
επιτόκια και η
Fed,
με τη σειρά της, κοιτά
τις αγορές για να
αντιληφθεί τι προεξοφλεί
η οικονομία,
δημιουργείται ένας
φαύλος κύκλος
αλληλοεπιβεβαίωσης.
Η πρόθεσή του είναι να
επαναφέρει μεγαλύτερο
μέρος της διαδικασίας
διαμόρφωσης των τιμών
στις ίδιες τις αγορές.
Αυτό όμως έχει ένα
τίμημα: περισσότερη
αβεβαιότητα και
πιθανότατα μεγαλύτερη
μεταβλητότητα.
Εδώ βρίσκεται και ένα
από τα ενδιαφέροντα
σημεία της ομιλίας. Ο
Warsh
επιχείρησε να εξηγήσει
γιατί η Fed
πρέπει να μιλά λιγότερο
για τις μελλοντικές της
κινήσεις και, παρ’ όλα
αυτά, η ίδια η ομιλία
του προσέφερε αρκετή
καθοδήγηση ώστε οι
επενδυτές να αυξήσουν
άμεσα τα στοιχήματα για
υψηλότερα επιτόκια. Με
άλλα λόγια, ακόμη και η
προσπάθεια περιορισμού
του forward
guidance
μετατράπηκε, προσωρινά
τουλάχιστον, σε ένα
ισχυρό forward
signal.
Έτι περαιτέρω, υπάρχει
μια ευρύτερη πολιτική
διάσταση. Η φιλοσοφία
του Warsh,
σύμφωνα με την οποία οι
αγορές πρέπει να έχουν
μεγαλύτερο ρόλο στον
καθορισμό της τιμής του
χρήματος, δεν ταυτίζεται
απόλυτα με τη διάθεση
ορισμένων στελεχών της
αμερικανικής οικονομικής
διοίκησης να επηρεάσουν
πιο ενεργά τις
μακροπρόθεσμες αποδόσεις
των ομολόγων.
Αλλιώς λογιζόμενο τούτο,
δεν πρόκειται κατ’
ανάγκην για σύγκρουση,
αλλά για μια εμφανή
διαφορετική προσέγγιση
ως προς το πόσο
παρεμβατικό πρέπει να
είναι το κράτος στη
διαμόρφωση του κόστους
του χρήματος.
Επομένως,
ο επικεφαλής της
Fed
προανήγγειλε μια
διαφορετική
επικοινωνιακή λειτουργία
της Fed,
με λιγότερη καθοδήγηση
και κατ’ επέκταση
μεγαλύτερη βαρύτητα σε
κάθε ανακοίνωση για τον
πληθωρισμό, την
απασχόληση και την
ανάπτυξη, αλλά και
μεγαλύτερη σημασία στις
ίδιες τις αγορές
ομολόγων ως μηχανισμό
τιμολόγησης του
κινδύνου.
Το
ουσιώδες μήνυμα της
Παρασκευής ήταν διπλό: η
Fed δεν έχει πειστεί
ακόμη ότι ο πληθωρισμός
έχει τεθεί οριστικά υπό
έλεγχο και ο Warsh δεν
θέλει μια κεντρική
τράπεζα που θα
προετοιμάζει διαρκώς τις
αγορές για κάθε της
βήμα.
Για
τους επενδυτές, αυτό
σημαίνει ότι η εποχή της
εύκολης πρόβλεψης της
νομισματικής πολιτικής
ίσως απομακρύνεται, την
ώρα ακριβώς που το
κόστος του χρήματος
παραμένει ο
σημαντικότερος
παράγοντας για τις
αποτιμήσεις.
Ο Συμεών Μαυρουδής είναι
Διαχειριστής Α/Κ και
ιδιωτικών χαρτοφυλακίων
στη Fast Finance ΑΕΠΕΥ
|
