Σχεδόν το 60% των στελεχών επενδύει σε μηχανισμούς, που επιτρέπουν ταχύτερη αντίδραση: το 30% μέσω προηγμένου σχεδιασμού σεναρίων και το 28% μέσω πιο ευέλικτης διακυβέρνησης. Παράλληλα, το 25% αξιοποιεί analytics βασισμένα στην Τεχνητή Νοημοσύνη, ενώ το 18% δημιουργεί εξειδικευμένες ομάδες διαχείρισης κινδύνου.

Την ίδια στιγμή, ο ρόλος των CFOs διευρύνεται ουσιαστικά. Πλέον, το 57% συγκαταλέγεται στους βασικούς παράγοντες διαμόρφωσης της εταιρικής στρατηγικής, αναλαμβάνοντας 20% περισσότερες αρμοδιότητες. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με την αξιοποίηση τεχνολογιών: το 48% χρησιμοποιεί Cloud και το 43% επενδύει στην Τεχνητή Νοημοσύνη για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και τη μείωση του κόστους.

Περί διαχείρισης κόστους

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και η διαχείριση κόστους, η οποία επαναπροσδιορίζεται μέσα από την τεχνολογία. Το 84% των οργανισμών εφαρμόζει ήδη προηγμένες πρακτικές, όπως cloud υποδομές, AI-driven αναλύσεις και εξειδικευμένες ομάδες ελέγχου δαπανών. Η προσέγγιση αυτή δεν περιορίζεται στη μείωση εξόδων, αλλά στοχεύει στη δημιουργία μετρήσιμης επιχειρησιακής αξίας, ενσωματώνοντας τη διαχείριση κόστους στη συνολική στρατηγική.

Ωστόσο, τα δεδομένα αποκαλύπτουν και ένα σημαντικό χάσμα. Παρά την ευρεία υιοθέτηση της Τεχνητής Νοημοσύνης - που φτάνει το 63% -  μόλις το 21% των Οικονομικών Διευθύνσεων καταγράφει ουσιαστική απόδοση επένδυσης. Ακόμη πιο περιορισμένη είναι η πλήρης ενσωμάτωση προηγμένων “AI agents”, που δεν ξεπερνά το 14%. Το εύρημα αυτό δείχνει ότι η τεχνολογική υιοθέτηση δεν αρκεί από μόνη της: απαιτείται ωριμότητα στη χρήση και καλύτερη ενσωμάτωση στις λειτουργίες.

Στο επίκεντρο της μετάβασης βρίσκεται και το ανθρώπινο δυναμικό. Η ανάγκη για συνδυασμό χρηματοοικονομικών γνώσεων και τεχνολογικών δεξιοτήτων οδηγεί στη δημιουργία νέων υβριδικών ρόλων. Οι οργανισμοί επενδύουν σε Τεχνητή Νοημοσύνη και αυτοματοποίηση για να ενισχύσουν την παραγωγικότητα, ωστόσο η έλλειψη ταλέντου παραμένει κρίσιμο ζήτημα για τα επόμενα χρόνια.

Η Deloitte καταλήγει σε τρεις σαφείς κατευθύνσεις για το μέλλον. Η πρώτη αφορά τη δημιουργία ενιαίας και διασυνδεδεμένης υποδομής δεδομένων, που θα επιτρέψει την πλήρη αξιοποίηση της τεχνολογίας. Η δεύτερη σχετίζεται με την υιοθέτηση ενός «hybrid mindset», που συνδυάζει τεχνογνωσία, επιχειρηματική αντίληψη και κριτική σκέψη. Η τρίτη εστιάζει στην ανάγκη για πιο ευέλικτη και αποτελεσματική διακυβέρνηση, ικανή να υποστηρίξει ταχύτερες αποφάσεις.