Σε ό,τι αφορά τον αποκλεισμό, η Capital Economics εκτιμά ότι θα έχει περιορισμένη αλλά υπαρκτή επίδραση στην αγορά πετρελαίου, δεδομένου ότι το Ιράν αντιπροσωπεύει περίπου το 4% της παγκόσμιας προσφοράς και διοχετεύει μεγάλο μέρος των εξαγωγών του προς την Κίνα.

Ωστόσο, η πραγματική στόχευση της κίνησης είναι διπλή: αφενός να ενταθούν οι πιέσεις στην ιρανική οικονομία, πλήττοντας τη βασική πηγή συναλλάγματος της χώρας, και αφετέρου να ωθηθεί το Πεκίνο σε πιο ενεργό ρόλο για την αποκλιμάκωση της κρίσης.

Παρά ταύτα, οι κίνδυνοι κλιμάκωσης είναι σημαντικοί. Εάν οι ΗΠΑ προχωρήσουν σε κατασχέσεις πλοίων που έχουν συναλλαγές με το Ιράν ή στοχεύσουν κινεζικά πλοία στην περιοχή, η ένταση θα μπορούσε να αυξηθεί δραματικά, ανοίγοντας νέα μέτωπα.

Σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα, η ανάλυση εστιάζει σε τρεις κρίσιμους παράγοντες:

τη διατήρηση της εκεχειρίας,

την πιθανότητα επανέναρξης διαπραγματεύσεων,

και την αντίδραση του Ιράν, ιδίως αν επιχειρήσει να επηρεάσει τη ροή πετρελαίου σε άλλα σημεία, όπως η Ερυθρά Θάλασσα.

Συνολικά, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι ότι, παρά την πιθανή πρόθεση και των δύο πλευρών για συμφωνία, οι βαθύτερες γεωπολιτικές και στρατηγικές ανησυχίες καθιστούν τη σύγκλιση δύσκολη. Όσο παρατείνεται η σύγκρουση, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα να υλοποιηθεί το αρνητικό σενάριο, με επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας έως και υφεσιακά επίπεδα και νέες αυξήσεις επιτοκίων.