Η υπό σύσταση κοινοπραξία θα πραγματοποιήσει τεχνικές και οικονομικές μελέτες, προκειμένου να αποφασιστεί εάν συμφέρει η πλήρης αποκατάσταση του παλαιού αγωγού ή η κατασκευή μιας νέας υποδομής που θα συνδέεται με το υπάρχον δίκτυο μέσω Τουρκίας.

Παράλληλα, η Chevron διαπραγματεύεται την είσοδό της στα μεγάλα πετρελαϊκά κοιτάσματα West Qurna 2 και Nasiriyah στο νότιο Ιράκ. Το West Qurna 2 συγκαταλέγεται στα μεγαλύτερα χερσαία κοιτάσματα παγκοσμίως, με ημερήσια παραγωγή που προσεγγίζει τα 460.000 βαρέλια.

Η στροφή αυτή δεν αφορά μόνο την Chevron. Όπως επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές, ολόκληρη η πετρελαϊκή βιομηχανία επιταχύνει επενδύσεις σε αγωγούς, λιμενικές εγκαταστάσεις και άλλες ενεργειακές υποδομές που θα επιτρέψουν στις εξαγωγές να παρακάμπτουν τα Στενά του Ορμούζ, μειώνοντας την εξάρτηση από το σημαντικότερο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη.

Την κινητικότητα ενίσχυσαν και οι πρόσφατες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σκοπεύουν να επαναφέρουν τον αποκλεισμό του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ και πρότεινε την επιβολή τέλους 20% στην αξία των φορτίων που διέρχονται από την περιοχή. Παρότι ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός έχει επισημάνει ότι δεν υπάρχει νομική βάση για μια τέτοια επιβάρυνση, η συζήτηση έχει ενισχύσει ακόμη περισσότερο τα σχέδια ανάπτυξης εναλλακτικών ενεργειακών διαδρόμων.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Goldman Sachs, έως το τέλος του 2027 οι υφιστάμενοι και υπό κατασκευή αγωγοί θα μπορούν να προστατεύουν περισσότερο από το 45% των εξαγωγών πετρελαίου του Περσικού Κόλπου από πιθανές διαταραχές στα Στενά του Ορμούζ, ενώ έως το τέλος του 2028 το ποσοστό αυτό ενδέχεται να ξεπεράσει το 60%.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικά έργα, όπως ο αγωγός Basra–Haditha στο Ιράκ και η επέκταση του αγωγού West-East, ενώ παράλληλα σχεδιάζονται νέες λιμενικές εγκαταστάσεις στον Κόλπο του Ομάν και στις ακτές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, ώστε μέρος των εξαγωγών να μην εξαρτάται από τη διέλευση μέσω του Ορμούζ.

Παρά τις επενδύσεις αυτές, τα Στενά του Ορμούζ αναμένεται να διατηρήσουν τον κομβικό τους ρόλο στην παγκόσμια αγορά ενέργειας. Ακόμη και μετά την ολοκλήρωση των νέων έργων, υπολογίζεται ότι 7 έως 9 εκατομμύρια βαρέλια αργού και πετρελαϊκών προϊόντων ημερησίως θα συνεχίσουν να διέρχονται από το συγκεκριμένο πέρασμα. Επιπλέον, το υγροποιημένο φυσικό αέριο του Κατάρ εξακολουθεί να μην διαθέτει αξιόπιστη εναλλακτική διαδρομή, ενώ χώρες όπως το Κουβέιτ και το Ιράκ παραμένουν σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένες από τη συγκεκριμένη θαλάσσια οδό.

Η γενικότερη τάση, πάντως, είναι πλέον ξεκάθαρη. Οι γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή επιταχύνουν μια ευρύτερη αναδιάταξη των παγκόσμιων ενεργειακών ροών, με νέους αγωγούς, λιμάνια και δίκτυα μεταφοράς να αναμένεται να αλλάξουν σταδιακά τον χάρτη των διεθνών εξαγωγών πετρελαίου.