Από το Ιόνιο έως την Κρήτη

Οι σεισμικές έρευνες θα ξεκινήσουν από το Ιόνιο και στη συνέχεια θα επεκταθούν στις θαλάσσιες περιοχές νότια της Πελοποννήσου και της Κρήτης.

Το επόμενο μεγάλο ορόσημο είναι η ερευνητική γεώτρηση στο βορειοδυτικό Ιόνιο, η οποία τοποθετείται χρονικά στις αρχές του 2027.

Η συγκεκριμένη γεώτρηση αποτελεί το κρίσιμο τεστ για το κατά πόσο οι γεωλογικές ενδείξεις που έχουν εντοπιστεί μπορούν να μετατραπούν σε πραγματικό ενεργειακό πόρο.

Η εκτίμηση για 270 δισ. κυβικά μέτρα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αρχική εκτίμηση για το συγκεκριμένο θαλάσσιο οικόπεδο, καθώς γίνεται λόγος για περίπου 270 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.

Πρόκειται, ωστόσο, για εκτίμηση δυνητικών αποθεμάτων και όχι για επιβεβαιωμένο εμπορικά εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα.

Αυτό είναι και το βασικό ζητούμενο της γεώτρησης: να διαπιστωθεί εάν οι γεωλογικές ενδείξεις αντιστοιχούν σε ποσότητες που μπορούν να αξιοποιηθούν οικονομικά.

Η κοινοπραξία υπολογίζει την πιθανότητα επιτυχίας στο 15%–16%, ποσοστό που ο υπουργός χαρακτήρισε ενθαρρυντικό για την έρευνα υδρογονανθράκων.

Εφόσον η γεώτρηση επιβεβαιώσει την ύπαρξη εμπορικά αξιοποιήσιμου κοιτάσματος, τα δημόσια έσοδα θα μπορούσαν, σύμφωνα με την εκτίμηση του υπουργού, να φτάσουν έως και τα 10 δισ. ευρώ σε βάθος χρόνου.

Το αποτέλεσμα της γεώτρησης θα κρίνει το επόμενο βήμα

Το πραγματικό μέγεθος της ευκαιρίας, επομένως, δεν θα κριθεί από τις μέχρι σήμερα εκτιμήσεις αλλά από το αποτέλεσμα της γεώτρησης.

Ένα θετικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για την περαιτέρω ανάπτυξη του ελληνικού προγράμματος έρευνας υδρογονανθράκων, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες γεωτρήσεις και σε άλλα θαλάσσια οικόπεδα.

Παράλληλα, θα ενίσχυε τον ρόλο της Ελλάδας στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, σε μια περίοδο κατά την οποία η ενεργειακή ασφάλεια και η διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού έχουν αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία για την Ευρώπη.

Ο Παπασταύρου υπογράμμισε, πάντως, την ανάγκη για συγκρατημένη αισιοδοξία, καθώς μέχρι να ολοκληρωθεί η γεώτρηση δεν μπορεί να υπάρξει βεβαιότητα για την ύπαρξη ή την εμπορική αξιοποίηση του κοιτάσματος.

Η ενεργειακή διάσταση για την Ελλάδα και την Ευρώπη

Η ελληνική κυβέρνηση συνδέει την έρευνα για υδρογονάνθρακες όχι μόνο με τα πιθανά οικονομικά οφέλη, αλλά και με την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή και η κρίση στη θαλάσσια περιοχή του Ορμούζ έχουν αναδείξει εκ νέου τους κινδύνους που δημιουργεί η εξάρτηση από περιορισμένο αριθμό πηγών και διαδρομών εφοδιασμού.

Σε αυτό το περιβάλλον, η πιθανότητα ανάπτυξης εγχώριων κοιτασμάτων φυσικού αερίου αποκτά ευρύτερη στρατηγική σημασία.

Ένα θετικό αποτέλεσμα στις ελληνικές έρευνες θα μπορούσε να ενισχύσει τη θέση της χώρας ως ενεργειακού κόμβου για την Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, προσθέτοντας μια ακόμη δυνητική πηγή εφοδιασμού στο ευρωπαϊκό ενεργειακό σύστημα.

«Όχι πολλά λόγια και πανηγυρισμοί»

Ο υπουργός έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα και να υπάρξει θεσμική συνέχεια, υπογραμμίζοντας ότι η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου απαιτεί συνέπεια και όχι πρόωρες θριαμβολογίες.

Παράλληλα, χαρακτήρισε την έρευνα υδρογονανθράκων εθνική υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται διακομματική στήριξη ώστε το πρόγραμμα να προχωρήσει ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις.

Το επόμενο μεγάλο τεστ, πάντως, είναι πλέον σαφές: σεισμικές έρευνες έως το τέλος του 2026 και γεώτρηση στο Ιόνιο στις αρχές του 2027.

Μέχρι τότε, τα 270 δισ. κυβικά μέτρα αποτελούν μια σημαντική γεωλογική εκτίμηση, όχι ακόμη ένα επιβεβαιωμένο κοίτασμα.

Καμία αλλαγή στην όδευση του GSI

Ο Παπασταύρου διέψευσε παράλληλα κατηγορηματικά τα δημοσιεύματα περί αλλαγής της όδευσης του Great Sea Interconnector (GSI), της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ.

Όπως δήλωσε, «σε καμία περίπτωση» δεν αλλάζει η διαδρομή του καλωδίου, χαρακτηρίζοντας τα σχετικά δημοσιεύματα «απολύτως ανακριβή».

Αναφερόμενος στην COP31, σημείωσε επίσης ότι η Ελλάδα έχει θέσει ζήτημα ισότιμης συμμετοχής της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Διάσκεψη των Ηγετών, υποστηρίζοντας ότι το θέμα αφορά συνολικά την ευρωπαϊκή ενότητα.