Όπως προκύπτει από την έρευνα, η σχέση δεν είναι γραμμική αλλά U-shaped.

Η «μεσαία» εισοδηματική κατηγορία εμφανίζει μικρότερη πίεση

Οι εργαζόμενοι με ετήσιο εισόδημα μεταξύ 100.000 και 300.000 δολαρίων εμφανίζονται λιγότερο πιεσμένοι οικονομικά σε σχέση με τις δύο ακραίες εισοδηματικές κατηγορίες.

Το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι ζουν από μισθό σε μισθό μειώνεται καθώς το εισόδημα ανεβαίνει από τα χαμηλότερα επίπεδα, αλλά στη συνέχεια αυξάνεται και πάλι μεταξύ εκείνων που κερδίζουν πάνω από 300.000 δολάρια.

Το ίδιο μοτίβο εμφανίζεται και σε άλλους δείκτες οικονομικής πίεσης, όπως η αναβολή οικονομικών στόχων, η καθυστέρηση της αποταμίευσης για τη συνταξιοδότηση και η καταβολή μόνο της ελάχιστης δόσης στις πιστωτικές κάρτες.

Πιστωτικές κάρτες: η ίδια εικόνα

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι τα στοιχεία για τις πιστωτικές κάρτες.

Έτσι, το ποσοστό μειώνεται στην ενδιάμεση κατηγορία, αλλά αυξάνεται ξανά στα υψηλότερα εισοδήματα.

Ακόμη πιο εντυπωσιακά, σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι με εισόδημα περίπου 500.000 δολαρίων κατέβαλαν φέτος μόνο την ελάχιστη δόση στις πιστωτικές τους κάρτες. Το αντίστοιχο ποσοστό πέρυσι ήταν περίπου 39%.

Η Goldman Sachs επισημαίνει ότι προφανώς υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε ένα εισόδημα 50.000 δολαρίων και ένα εισόδημα άνω των 300.000 δολαρίων. Ωστόσο, όταν εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο εκδηλώνεται η οικονομική πίεση, υπάρχουν ορισμένες κοινές συμπεριφορές.

Το υψηλό εισόδημα δεν αρκεί

Η εικόνα αυτή δεν σημαίνει ότι ένας εργαζόμενος με 300.000 ή 500.000 δολάρια ετήσιο εισόδημα βρίσκεται στην ίδια οικονομική θέση με κάποιον που κερδίζει 50.000 δολάρια.

Δείχνει όμως ότι η αύξηση του εισοδήματος δεν μετατρέπεται αυτόματα σε αντίστοιχη αύξηση της οικονομικής ασφάλειας.

Όταν αυξάνονται σημαντικά οι αποδοχές, συχνά αυξάνονται παράλληλα και οι δαπάνες, οι υποχρεώσεις και το επίπεδο διαβίωσης. Έτσι, ένα μεγαλύτερο εισόδημα μπορεί να συνοδεύεται από μεγαλύτερες οικονομικές απαιτήσεις, περιορίζοντας το ποσό που τελικά κατευθύνεται σε αποταμίευση και επενδύσεις.

Από την άλλη πλευρά, όσοι κερδίζουν κάτω από 100.000 δολάρια αντιμετωπίζουν μια διαφορετική μορφή πίεσης: σε πολλές περιπτώσεις δυσκολεύονται να αποταμιεύσουν ακόμη και μικρά ποσά ή να σημειώσουν ουσιαστική πρόοδο προς μακροπρόθεσμους οικονομικούς στόχους.

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι επομένως ότι το ύψος του μισθού από μόνο του δεν καθορίζει την οικονομική ασφάλεια. Η σχέση μεταξύ εισοδήματος, δαπανών, χρέους και αποταμίευσης είναι σαφώς πιο σύνθετη.