Δύο χρόνια σκληρής αντιπαράθεσης

Η προσπάθεια της UniCredit ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν απέκτησε την πρώτη σημαντική συμμετοχή στην Commerzbank, εγκαινιάζοντας μια αντιπαράθεση σχεδόν δύο ετών μεταξύ των δύο μεγαλύτερων τραπεζικών ομίλων της Ιταλίας και της Γερμανίας μετά τους εθνικούς πρωταθλητές τους.

Η αντίσταση από τη γερμανική πλευρά υπήρξε έντονη σε πολιτικό και επιχειρηματικό επίπεδο, αναδεικνύοντας τις δυσκολίες που εξακολουθούν να υπάρχουν στις διασυνοριακές τραπεζικές συγχωνεύσεις στην Ευρωζώνη, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις των ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών για δημιουργία ισχυρότερων πανευρωπαϊκών τραπεζικών ομίλων που θα μπορούν να ανταγωνιστούν τους αμερικανικούς κολοσσούς.

Η Commerzbank υποβάθμισε τη σημασία του αποτελέσματος της δημόσιας πρότασης, επισημαίνοντας ότι λιγότερο από το 2% των ιδιωτών και θεσμικών επενδυτών ανταποκρίθηκαν στην προσφορά, ενώ υποστήριξε ότι το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών προήλθε από τράπεζες ή συνδεδεμένα μέρη της UniCredit, γεγονός που –κατά την ίδια– αποδεικνύει τη χαμηλή ελκυστικότητα της πρότασης.

Η δυναμική όμως γέρνει υπέρ της UniCredit

Παρά τις αντιδράσεις, ακόμη και επικριτές της συμφωνίας αναγνωρίζουν ότι η UniCredit αποκτά σταδιακά ισχυρό πλεονέκτημα.

Ο πρωθυπουργός του κρατιδίου της Έσσης, Boris Rhein, όπου βρίσκεται η έδρα της Commerzbank, κάλεσε πλέον τις δύο πλευρές να ξεκινήσουν ουσιαστικό διάλογο, δηλώνοντας ότι προτεραιότητα αποτελεί η εξεύρεση κοινού τόπου μέσα από εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις σε ανώτατο επίπεδο.

Ποιες είναι οι επόμενες κινήσεις του Andrea Orcel

Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις επιλογές του Andrea Orcel.

Μεταξύ των πιθανών κινήσεων είναι:

η μετατροπή μέρους των παραγώγων (swap contracts) που διαθέτει ώστε να αυξήσει τη συμμετοχή του έως περίπου το 59%,

η αγορά επιπλέον μετοχών από την αγορά μετά την ολοκλήρωση των απαιτούμενων εγκρίσεων το 2027,

ή η έναρξη διαπραγματεύσεων με τη διοίκηση της Commerzbank για μια φιλική συμφωνία.

Αν και οι δύο πλευρές δηλώνουν θεωρητικά ανοικτές σε διάλογο, μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί κοινό σημείο επαφής.

Για να επιβάλει πλήρη συγχώνευση, η UniCredit θα χρειαστεί ποσοστό τουλάχιστον 75%. Ωστόσο, το γερμανικό δημόσιο εξακολουθεί να κατέχει περίπου το 12% της Commerzbank, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και τότε θα πρέπει να αντιμετωπίσει την αντίσταση του Βερολίνου και των υπόλοιπων μειοψηφούντων μετόχων.

Οι μέτοχοι περιμένουν καλύτερη προσφορά

Πολλοί επενδυτές της Commerzbank δεν απορρίπτουν την εξαγορά, αλλά θεωρούν ότι η τιμή είναι ανεπαρκής.

Ο ιδρυτής της MPPM, Manfred Pointke, εκτίμησε ότι η UniCredit θα αποκτήσει τελικά τον έλεγχο της Commerzbank, χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη «αναπόφευκτη». Ωστόσο, σημείωσε ότι ο ίδιος θα εξέταζε την πώληση των μετοχών του μόνο εάν η προσφορά αυξανόταν στα 45-47 ευρώ ανά μετοχή, έναντι τιμής κάτω από τα 40 ευρώ που προσφέρει σήμερα η UniCredit.

Ο ρόλος της ΕΚΤ και τα κεφαλαιακά δεδομένα

Ο Andrea Orcel αναμένει ότι η European Central Bank θα αναγνωρίσει σύντομα πως η UniCredit ασκεί ήδη ουσιαστικό έλεγχο (de facto control) στην Commerzbank.

Μια τέτοια απόφαση πριν η συμμετοχή ξεπεράσει το 50% θα απαιτήσει υψηλότερες κεφαλαιακές δεσμεύσεις για την UniCredit. Αντίθετα, η υπέρβαση του ορίου του 50% θα της επιτρέψει, μεταξύ άλλων, να ορίσει τα μισά μέλη του εποπτικού συμβουλίου της γερμανικής τράπεζας.

Αναλυτές της Citigroup εκτιμούν ότι αυξάνονται πλέον οι πιθανότητες η UniCredit να προχωρήσει σε πλήρη ενοποίηση της Commerzbank στους λογαριασμούς της μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας πρότασης και την έγκριση της ΕΚΤ.

Οι δυσκολίες δεν έχουν τελειώσει

Παρά την ισχυρή δυναμική, η ολοκλήρωση της εξαγοράς δεν θεωρείται δεδομένη.

Η UniCredit καλείται ταυτόχρονα να διαχειριστεί το κύμα συγκέντρωσης που βρίσκεται σε εξέλιξη στην ιταλική τραπεζική αγορά, όπου οι ανταγωνιστές της προχωρούν επίσης σε εξαγορές και συγχωνεύσεις. Μια πλήρης δέσμευση στην Commerzbank θα μπορούσε να περιορίσει τη δυνατότητά της να συμμετάσχει σε άλλες στρατηγικές κινήσεις.

Παράλληλα, εξακολουθεί να υπάρχει έντονη πολιτική αντίσταση στη Γερμανία, με αρκετούς αναλυτές να εκτιμούν ότι, ακόμη κι αν η UniCredit αποκτήσει την πλειοψηφία των μετοχών, ενδέχεται να χρειαστεί αρκετός χρόνος μέχρι να ολοκληρωθεί η πλήρης συγχώνευση.

Ο διευθυντής της Florence School of Banking and Finance, Thorsten Beck, χαρακτήρισε τη στρατηγική του Orcel ως μια μορφή «δημιουργικής καταστροφής», σημειώνοντας ότι, αν και υπάρχει σημαντικός κίνδυνος το σχέδιο να αποδειχθεί δύσκολο στην εφαρμογή του, στις χρηματοπιστωτικές αγορές «συχνά στο τέλος επικρατεί το χρήμα».